Την έντονη ανησυχία του για τον πόλεμο στο Ιράν «που ακουμπά Ελλάδα και Κύπρο» εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας στις παρεμβάσεις του από Θεσσαλονίκη και Κοζάνη το τελευταίο διήμερο.
Ειδικά στη χθεσινή του ομιλία στην Κοζάνη, το θέμα των γεωπολιτικών εξελίξεων και βεβαίως των χειρισμών και της στρατηγικής στην εξωτερική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης «κατέλαβε» ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του.
Και με αφορμή τον πόλεμο, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να καταδείξει ότι είναι ένας ακόμη λόγος που επείγει η προοδευτική ανασύνθεση, υπό την έννοια ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σύρει τη χώρα σε επικίνδυνα μονοπάτια όντας «υποτελής» στον Τραμπ και στον Νετανιάχου έδωσε «λευκή επιταγή» στην εκτός διεθνούς νομιμότητας επίθεση στο Ιράν. Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που άσκησε ο ίδιος επί ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την προοδευτική αλλά και ρεαλιστική απάντηση στον πόλεμο και στην πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση.
«Εμείς είμαστε οι ρεαλιστές», σημείωσε μεταξύ άλλων, «εμείς είμαστε η σταθερότητα για τον τόπο, εμείς είμαστε η ασφάλεια για τον κάθε πολίτη. Και ανεύθυνη κι επικίνδυνη είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Γιατί ρεαλιστής είναι αυτός που έχει την πατριωτική ευθύνη να προστατεύει τη χώρα του, ώστε να μην βρεθεί στη δίνη του πολέμου. Και επικίνδυνα ανεύθυνος είναι αυτός που επιδίδεται σε πατριδοκάπηλες κορώνες τη στιγμή που καθιστά τη χώρα του μέρος του προβλήματος, για να κάνει το χατίρι στους ισχυρούς».
Στο πλαίσιο αυτών των ανησυχιών ο Αλέξης Τσίπρας, διεμήνυσε στον Μητσοτάκη να μην παραχωρήσει προς χρήση τη βάση της Σούδας, ή άλλες εγκαταστάσεις όπως το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, για επιχειρήσεις που θα θέσουν τη χώρα σε άμεσο κίνδυνο. Τόνισε πάντως, πως «ορθώς» ανταποκριθήκαμε στο αίτημα της Κύπρου για αμυντική στήριξη και «ορθώς» στείλαμε τους patriot στην Κάρπαθο.
Το παράδειγμα του Ισπανού πρωθυπουργού Σάντσεθ
Μάλιστα, επικαλέστηκε αρκετές φορές ως παράδειγμα τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως «ρεαλισμός είναι να κρατάς τη χώρα σου μακριά από το πολεμικό μέτωπο και να υπερασπίζεσαι πάντα – και όχι αλά καρτ- το διεθνές δίκαιο. Όπως έκανε με σαφήνεια ο Ισπανός Πρωθυπουργός».
Και σε άλλο σημείο υποστήριξε πως ο Ισπανός πρωθυπουργός «δεν δρα από κάποια δήθεν αριστερή ιδεοληψία» αλλά υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού του. Γιατί «έμαθε από το πάθημα της εμπλοκής της χώρας του στον πόλεμο του Ιράκ από την Ισπανική Δεξιά πριν 22 χρόνια, που οδήγησε σε ένα φρικτό τρομοκρατικό χτύπημα στη Μαδρίτη, με σχεδόν 200 νεκρούς και 2000 τραυματίες».
«Πρόθυμος γελωτοποιός του Τραμπ»
Όσον αφορά την κριτική στον Μητσοτάκη περί «υποτέλειας» – έκανε λόγο για «μνημείο υποτέλειας και αμοραλισμού», ο Αλέξης Τσίπρας ανέπτυξε διεξοδικά το σκεπτικό του, προβαίνοντας σε συγκρίσεις με την δική του διακυβέρνηση.
Τον χαρακτήρισε «αμοραλιστή» καθώς όπως είπε άλλη στάση είχε έναντι του Τραμπ, επί Μπάιντεν – όταν κατηγορούσε τον ίδιο για «τραμπισμό» και χρησιμοποιούσε τον όρο «ως βρισιά και κατηγορία εις βάρος μου» – και άλλη σήμερα. Σήμερα, είπε, «εμφανίζεται ως πρόθυμος γελωτοποιός του Βασιλιά.
Βάζοντας «κόκκινη γραμμή» τη μη χρήση των βάσεων για στρατιωτικές επιχειρήσεις κάλεσε τους κάθε Έλληνα «πατριώτη και δημοκράτη να αναρωτηθεί αν τα ελληνικά συμφέροντα και η ασφάλεια των πολιτών ευνοούνται με «το να δίνουμε σήμερα λευκή επιταγή στον Τραμπ». Και αυτό, πρόσθεσε, «το λέω εγώ, ο Έλληνας Πρωθυπουργός που στη θητεία του αναβάθμισε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις».
«Εμείς δουλέψαμε για αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τις ΗΠΑ, δε δώσαμε “λευκή επιταγή”»
Επισημαίνοντας τις διαφορές με τη σημερινή εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη τόνισε: «δούλεψα και δουλέψαμε για σχέσεις σε αμοιβαία επωφελή βάση, χωρίς λευκές επιταγές».
Αντιθέτως, είπε, «η σημερινή κυβέρνηση περιόρισε πολύ τα περιθώρια διαπραγμάτευσης της Ελλάδας». Και κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν αναφέρθηκε σε όσα αποκαλύπτει και στη Ιθάκη, πως δηλαδή «για χρόνια η αμερικανική ηγεσία ζητούσε από την Κυβέρνησή μας την ανανέωση της Σούδας σε πενταετή αντί για ετήσια βάση. Ποτέ δεν καταλήξαμε, διότι δεν εξασφαλίσαμε για την Ελλάδα, τα ανταλλάγματα που δικαιούται. Ο κ. Μητσοτάκης, όμως, μέσα σε δύο χρόνια έδωσε όχι μόνο τη Σούδα αλλά και άλλες πέντε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Όχι για πέντε χρόνια αλλά επ’ αόριστο και χωρίς κανένα αντάλλαγμα για την Ελλάδα».
Αξιολογώντας τα αποτελέσματα της πολιτικής Μητσοτάκη αναρωτήθηκε ρητορικά «ποιο ήταν το όφελος τη χώρας μας από αυτές τις γενναιόδωρες παραχωρήσεις;
· H ακύρωση του αγωγού Eastmed,
· η πώληση των F16 στην Τουρκία,
· η χλιαρή αμερικανική αντίδραση στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο,
· και καμία αμερικανική αντίδραση όταν το Oruc Reis και τουρκικά πολεμικά έφταναν έξω από τη Ρόδο και το Καστελόριζο,
· όπως και καμία αμερικανική αντίδραση στην ακύρωση από την Τουρκία του ηλεκτρικού καλωδίου στην Κάσο».
Το συμπέρασμα του Αλέξη Τσίπρα από την ασκούμενη πολιτική υπό το δόγμα Τραμπ είναι πως «θα πρέπει εμείς εδώ στην Ελλάδα να επαναξιολογήσουμε τη στρατηγική μας πυξίδα», διότι «δεν υπάρχει η πολυτέλεια να περιμένουμε λύσεις από την Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες ή οπουδήποτε αλλού». Πρέπει, τόνισε, «να γίνουμε εμείς πιο ισχυροί, προκειμένου να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και την ανάγκη η οικονομία και η κοινωνία να είναι πιο ανθεκτική απέναντι σε κρίσεις που μπορεί να προκαλέσει ο πόλεμος, μιλώντας για «ενεργειακή ασπίδα», καταθέτοντας σειρά προτάσεων, παράλληλα με την «αμυντική ασπίδα».



