Αναφορά προς το Προεδρείο της Βουλής και τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Εσωτερικών κατέθεσε ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία Χάρης Μαμουλάκης, με θέμα τις σφοδρές αντιδράσεις για τη χωροθέτηση του νέου αντλιοστασίου λυμάτων της ΔΕΥΑΧ στην περιοχή της Παχιάς Άμμου Χανίων.

Η αναφορά βασίζεται σε ανοιχτή επιστολή του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού που δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2026, στην οποία εκφράζεται η σθεναρή διαφωνία του συλλόγου με την υφιστάμενη χωροθέτηση του έργου. Σύμφωνα με το κείμενο της αναφοράς, τονίζονται έντονα ζητήματα νομιμότητας, περιβαλλοντικής προστασίας και διαφάνειας, ενώ το έργο έχει προκαλέσει ανησυχία σε δεκάδες χιλιάδες πολίτες.

Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού, στην ανοιχτή επιστολή του, καταγράφει σειρά «αλήθειων» που αντιπαραβάλλει σε δηλώσεις της Δημοτικής Αρχής Χανίων και της ΔΕΥΑΧ από συνέντευξη Τύπου της 16ης Ιανουαρίου 2026. Ο σύλλογος αμφισβητεί κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς ότι πίσω από τις αντιδράσεις βρίσκεται οργανωμένη στόχευση εναντίον της δημοτικής αρχής, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ευρύ κίνημα πολιτών από τα Χανιά, την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό, που δραστηριοποιείται εδώ και πάνω από τρία χρόνια για την αλλαγή χωροθέτησης του αντλιοστασίου μακριά από την παραλία.

Σχετικά με τις δικαστικές αποφάσεις, ο σύλλογος διευκρινίζει ότι καμία δικαστική διαμάχη δεν τελεσιδικεί με απόφαση πρωτόδικου δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι στις 12 Φεβρουαρίου 2026 κατατέθηκε έφεση ενάντια στην απόφαση απόρριψης της αγωγής που είχε καταθέσει ο σύλλογος, ενώ έχει κατατεθεί μηνυτήρια αναφορά για τεχνική έκθεση της Κτηματικής Υπηρεσίας, η απόφαση της οποίας εκκρεμεί.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έλλειψη ουσιαστικής διαβούλευσης με τους πολίτες. Ο σύλλογος υποστηρίζει ότι η ενωσιακή νομοθεσία, και συγκεκριμένα το άρθρο 6 της Σύμβασης του Άαρχους και η Οδηγία 2011/92/ΕΕ, προβλέπει υποχρεωτική και ουσιαστική διαβούλευση για έργα αυτού του είδους, η οποία ουδέποτε πραγματοποιήθηκε. Ο σύλλογος αναφέρει ότι αιτήματά του για χορήγηση πρακτικών εξέτασης εναλλακτικών θέσεων, τεχνικών μελετών και σχεδίων του έργου έμειναν αναπάντητα.

Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται και για την ιδιοκτησιακή κατάσταση του ακινήτου. Σύμφωνα με την επιστολή, το έργο κατασκευάζεται σε ακίνητο της αδιαμφισβήτητης κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, χωρίς να έχει προηγηθεί νόμιμη παραχώρηση χρήσης προς τη ΔΕΥΑΧ. Ο σύλλογος υποστηρίζει ότι η τελική χωροθέτηση αποφασίστηκε μόλις δύο μήνες πριν από την έναρξη των εργασιών και διαφοροποιείται ουσιωδώς από την αρχικά προβλεπόμενη θέση, η οποία βρισκόταν εμφώς μέσα στα όρια του αιγιαλού.

Κρίσιμα ζητήματα τίθενται και για την τεχνική επάρκεια του έργου. Ο αρχικός σχεδιασμός περιλάμβανε αγωγούς υπερχείλισης λυμάτων με τελική κατάληξη απευθείας στη θάλασσα, οι οποίοι καταργήθηκαν μετά τις αντιδράσεις και αντικαταστάθηκαν με δεξαμενή υπερχείλισης. Ο σύλλογος αμφισβητεί αν αυτή η τεχνική λύση έχει επαρκώς μελετηθεί και ζητά δημόσια παρουσίαση του σχεδιασμού της δεξαμενής για να αποδειχθεί ότι ο όγκος της θα είναι επαρκής μέχρι την αποκατάσταση πιθανής βλάβης.

Η περιβαλλοντική ευαισθησία της περιοχής αποτελεί κεντρικό άξονα της αντιπαράθεσης. Το αντλιοστάσιο απέχει περίπου 150 μέτρα από τα Λιβάδια Ποσειδωνίας, λιγότερο από 5 μέτρα από τα προστατευόμενα κρινάκια της θάλασσας και περίπου 20 μέτρα από προηγούμενες φωλιές θαλάσσιων χελωνών. Σε απόσταση μικρότερη των 15 μέτρων βρίσκονται ριζόλιθοι του απολιθωμένου δάσους, για το οποίο η Περιφέρεια Κρήτης επιδιώκει να θεσπίσει πλαίσιο προστασίας.

Ο σύλλογος καταγγέλλει ότι εδώ και πάνω από δύο εβδομάδες επιτρέπεται η ανεξέλεγκτη ρίψη εργοταξιακών αποβλήτων από το εργοτάξιο στη θάλασσα και την ακτή της Παχιάς Άμμου. Υποστηρίζει επίσης ότι ουσιαστικές αλλαγές στο τεχνικό αντικείμενο του έργου δεν περιλαμβάνονται στην ισχύουσα Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, εγείροντας ζητήματα παραβίασης του Ν. 1650/1986, του Ν. 3937/2011, του Ν. 4014/2011 και της Οδηγίας 2011/92/ΕΕ.

Στον επίλογο της επιστολής, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού τονίζει ότι το αντλιοστάσιο ανεπεξέργαστων λυμάτων πρέπει να κατασκευαστεί, αλλά στη σωστή θέση, με πλήρεις και έγκυρες μελέτες. Όπως αναφέρεται, οποιαδήποτε εκτέλεση του έργου με ελλείψεις, σε λάθος θέση, χωρίς μελέτες και έλεγχο, θα αποτύχει, θα δημιουργήσει προβλήματα υπερχειλίσεων, οσμών και υποβάθμισης της περιοχής και θα σπαταλήσει χρήματα των φορολογουμένων.