Η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στην Κρήτη και οι ευρύτερες κατευθύνσεις της εγχώριας μεταναστευτικής πολιτικής πυροδοτούν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων. Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από το πολύνεκρο ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου, διοργανώνεται διήμερο συγκεντρώσεων την Παρασκευή 19 και το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026 στην πλατεία της Αγοράς στα Χανιά.

Οι κινητοποιήσεις αυτές αναπτύσσονται σε μια περίοδο έντονης δημόσιας συζήτησης, η οποία εντάθηκε μετά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, στις εγκαταστάσεις της Αγυιάς, αναδεικνύοντας τις βαθιές κοινωνικές και πολιτικές αποκλίσεις γύρω από τα ζητήματα της φύλαξης των συνόρων, της λειτουργίας των δομών φιλοξενίας και των δικαιωμάτων των μετακινούμενων πληθυσμών.

Το χρονικό των συγκεντρώσεων και η μνήμη του ναυαγίου της Πύλου

Το πρόγραμμα των κινητοποιήσεων στα Χανιά διαρθρώνεται σε δύο διαδοχικές ημέρες, ανταποκρινόμενο σε διαφορετικά καλέσματα της τοπικής αντιρατσιστικής και αντιφασιστικής κίνησης. Η αρχή γίνεται την Παρασκευή 19 Ιουνίου στις 19:00 στην πλατεία Αγοράς, με συγκέντρωση που είναι αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων του ναυαγίου της Πύλου, όπου έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 600 μετανάστες και πρόσφυγες. Η δεύτερη κινητοποίηση έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο 20 Ιουνίου στις 18:00 στον ίδιο χώρο, ως απάντηση σε αντιμεταναστευτικές ρητορικές και καλέσματα που εμφανίστηκαν πρόσφατα στην Κρήτη.

Στο κείμενο της ανακοίνωσης των διοργανωτών, το ναυάγιο της Πύλου προσεγγίζεται ως κομβικό σημείο κριτικής προς τους ελεγκτικούς μηχανισμούς:

«Σε αυτή τη λογική δε θα μπορούσαμε να μην είμαστε παρόντες και παρούσες στο αντιρατσιστικό κάλεσμα για τα 3 χρόνια από την κρατική δολοφονία 600+ μεταναστ(ρι)ών από το ελληνικό λιμενικό στην Πύλο […]. Γιατί δεν ξεχνάμε τα κρατικά εγκλήματα εναντίον των αόρατων, των καταπιεσμένων, των κολασμένων αυτής της γης. Όπως δεν ξεχνάμε τα θανατηφόρα pushbacks στη Χίο, το Φαρμακονήσι κλπ.»

Η επίσκεψη του Υπουργού Μετανάστευσης και η λειτουργία της δομής στην Αγυιά

Η πολιτική ένταση στα Χανιά κλιμακώθηκε μετά την επίσκεψη του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, στην περιοχή την Τρίτη 16 Ιουνίου. Ο κ. Πλεύρης επιθεώρησε τον προσωρινό χώρο κράτησης και transit που έχει δημιουργηθεί στο πρώην εκθεσιακό κέντρο στην Αγυιά, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική της κυβέρνησης για την αυστηρή διαχείριση των συνόρων.

Στην εκδιδόμενη ανακοίνωση ασκείται δριμεία κριτική στις επίσημες εξαγγελίες του Υπουργού, ο οποίος, στο πλαίσιο της κυβερνητικής γραμμής της Νέας Δημοκρατίας, «υπόσχεται περισσότερες απελάσεις και ανακλήσεις ασύλου».

Οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων συνδέουν τη συγκεκριμένη πολιτική με την έναρξη μιας άτυπης προεκλογικής περιόδου και καταγγέλλουν τη διάθεση σημαντικών οικονομικών πόρων για τη δημιουργία κλειστών υποδομών:

«Παράλληλα, με το “καινούριο” προσωρινό χώρο κράτησης στην Αγυιά, επιτυγχάνονται και οι απαραίτητες συμφωνίες με ντόπιους και υπερεθνικούς εργολάβους για την εξυπηρέτηση του αισθήματος της “ασφάλειας” απέναντι στον “εξωτερικό εχθρό”. Δαπανώνται εκατομμύρια ευρώ, σε σύγχρονο εξοπλισμό επιτήρησης και όχι φιλοξενίας, ενώ την ίδια στιγμή τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για αξιοπρεπείς χώρους διαβίωσης.»

Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωσή τους:

Οι αφίξεις των μεταναστών δεν θα σταματήσουν, αν δεν σταματήσει η συνθήκη που τις προκαλεί. Δηλαδή, οι διακρατικοί ανταγωνισμοί του κεφαλαίου, οι πολεμικές μπίζνες, τα ατελείωτα πεδία μάχης ανά την γη. Αυτοί και αυτές που έχουν υποστεί τις συνέπειες των παραπάνω, δεν θα σταματήσουν ποτέ να ξενιτεύονται.

Με αφορμή αυτές τις αυξημένες ροές -όπως τις χαρακτηρίζουν τα media- των προσφύγων, έχει ανακινηθεί για μια ακόμη φορά στην δημόσια σφαίρα το ζήτημα της διαχείρισης αυτών στην Κρήτη. Ρατσιστές κάτοικοι πλειοδοτούν σε μισανθρωπικό λόγο με τον έτερο ρατσιστή υπουργό μετανάστευσης Πλεύρη, που υπόσχεται περισσότερες απελάσεις και ανακλήσεις ασύλου.

Περισσότερες φυλακές, περισσότερη καταστολή. Μπαίνουμε άλλωστε και σε προεκλογική περίοδο και η κυβέρνηση της ΝΔ, προτιμάει να στήσει ένα κλίμα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, παρά να χάσει ψήφους από τα δεξιά. Παράλληλα, με το “καινούριο” προσωρινό χώρο κράτησης στην Αγυιά, επιτυγχάνονται και οι απαραίτητες συμφωνίες με ντόπιους και υπερεθνικούς εργολάβους για την εξυπηρέτηση του αισθήματος της “ασφάλειας” απέναντι στον “εξωτερικό εχθρό”. Δαπανώνται εκατομμύρια ευρώ, σε σύγχρονο εξοπλισμό επιτήρησης και όχι φιλοξενίας, ενώ την ίδια στιγμή τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για αξιοπρεπείς χώρους διαβίωσης.

Οι μετανάστες και οι μετανάστριες, δεν είναι εισβολείς. Αντιμετωπίζουν καθημερινά την θανατοπολιτική του ελληνικού κράτους, στα χερσαία σύνορα, στην θάλασσα, στα άθλια camps που στοιβάζονται. Νιώθουν στα σώματα τους τα pushbacks, τους εξευτελισμούς και τους ξυλοδαρμούς από λιμενόμπατσους και μπάτσους. Πάνω τους εφαρμόζονται πρακτικές διαχείρισης του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού. Πάνω τους ντοπάρεται ο εθνικός κορμός, με συνεχείς επικλήσεις στην “εθνική ενότητα απέναντι στους εισβολείς” και στην “φυλετική αλλοίωση του έθνους”, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η εργατική τους υποτίμηση. Αόρατοι και χωρίς χαρτιά όποτε βολεύει τα αφεντικά. Εθνικός κίνδυνος, όποτε πλεονάζουν τα εργατικά χέρια. Το κράτος αποφασίζει το πότε και το ποίες είναι οι ζωές άξιες να βιωθούν.

Στον αντίποδα αυτής της συνθήκης μετανάστες και μετανάστριες επιλέγουν να οργανωθούν συλλογικά και να γίνουν κοινωνικά ορατοί διεκδικώντας, όπως οι μετανάστες από το Σουδάν, που πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν βαριές ποινές κάθειρξης ως διακινητές, απλά επειδή εξαναγκάστηκαν να οδηγούν μια βάρκα. Επιλέγουν να αντισταθούν και να αποδράσουν από τα κολαστήρια των κέντρων κράτησης, όπως οι 30 μετανάστριες στο καμπ της Σιντικής Σερρών που σέρνονται στα δικαστήρια.

H δικιά μας πλευρά θα είναι παντοτινά και αδιαπραγμάτευτα με τους μετανάστες. Διότι, η διαρκής υποτίμηση τους μας υπενθυμίζει κάθε ώρα και στιγμή την ανάγκη να ξεμπερδεύουμε μια και καλή με τα έθνη, τα κράτη, το κεφάλαιο και τους φασίστες. Στεκόμαστε αλληλέγγυες σ’ αυτούς γιατί στη μεταχείριση τους βλέπουμε την πιο βάρβαρη εκδοχή του πολιτισμένου δυτικού κόσμου.

Σε αυτή τη λογική δε θα μπορούσαμε να μην είμαστε παρόντες και παρούσες στο αντιρατσιστικό κάλεσμα για τα 3 χρόνια από την κρατική δολοφονία 600+ μεταναστ(ρι)ών από το ελληνικό λιμενικό στην Πύλο, την Παρασκευή 19 Ιούνη. Γιατί δεν ξεχνάμε τα κρατικά εγκλήματα εναντίον των αόρατων, των καταπιεσμένων, των κολασμένων αυτής της γης. Όπως δεν ξεχνάμε τα θανατηφόρα pushbacks στη Χίο, το Φαρμακονήσι κλπ.

Επίσης, δε θα μπορούσαμε να αφήσουμε αναπάντητα τα φασιστικά καλέσματα με αντιμεταναστευτικό λόγο που ξεπήδησαν τις τελευταίες μέρες στην Κρήτη, όπως και στην πόλη μας για το Σάββατο 20 Ιούνη. Αναρωτιόμαστε αν η συγκυρία που καλείται η συγκεκριμένη συγκέντρωση είναι τυχαία. Μιας και μόλις λίγες μέρες πριν, την Τρίτη 16/6 επισκέφθηκε την πόλη μας ο φασίστας υπουργός (αντι)μεταναστευτικής πολιτικής Πλεύρης ώστε να θαυμάσει από κοντά την περίκλειστη άτυπη φυλακή που έχει δημιουργήσει στο πρώην εκθεσιακό κέντρο στην Αγυιά. Τα Χανιά ήταν και είναι μια πόλη καθαρή από φασίστες. Κι έτσι θα παραμείνουν. Όσες απόπειρες έκαναν διάφορες φασιστικές γκρούπες να διαδηλώσουν στην πόλη, έπεσαν στο κενό. Το ίδιο θα γίνει και με τη συγκεκριμένη. Για τα υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και τη μετακίνηση προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών, για να ζήσουμε όλες και όλοι μαζί.