Έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα, 2 Απριλίου 2026, από τις οργανώσεις People’s Embargo for Palestine, Palestinian Youth Movement, No Harbour for Genocide, Energy Embargo for Palestine και Progressive International, κατονομάζει ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες ως κρίσιμους παράγοντες στη μεταφορά ενεργειακών προϊόντων και στρατιωτικού υλικού στο Ισραήλ. Σύμφωνα με την έκθεση, πλοία υπό ελληνική ιδιοκτησία ή διαχείριση πραγματοποίησαν δεκάδες «μεταφορές-φαντάσματα» — με απενεργοποιημένα συστήματα εντοπισμού και ψευδείς προορισμούς — μεταφέροντας αργό πετρέλαιο, θερμικό άνθρακα, πυρομαχικά και εξαρτήματα όπλων στο Ισραήλ, εν μέσω της σύγκρουσης στη Γάζα.

57 κρυφές αποστολές πετρελαίου — 95% μέσω δύο ελληνικών εταιρειών

Το κεντρικό εύρημα της έκθεσης αφορά τις μεταφορές αργού πετρελαίου από τον αγωγό Baku-Tbilisi-Ceyhan (BTC) — τον μεγαλύτερο μεμονωμένο προμηθευτή πετρελαίου του Ισραήλ, ιδιοκτησίας BP και SOCAR — προς ισραηλινά λιμάνια. Μεταξύ Μαΐου 2024 και Δεκεμβρίου 2025, καταγράφηκαν τουλάχιστον 57 μυστικές αποστολές αργού πετρελαίου, συνολικού όγκου περίπου 6.463 κιλοτόνων (κατά προσέγγιση 47 εκατομμύρια βαρέλια), από την Τουρκία σε ισραηλινά λιμάνια — κατά παράβαση, σύμφωνα με την έκθεση, του εμπορικού εμπάργκο που είχε επιβάλει η Τουρκία στο Ισραήλ τον Μάιο του 2024.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι περίπου το 95% αυτών των φορτίων κατά βάρος μεταφέρθηκε από πλοία υπό τη διαχείριση δύο ελληνικών εταιρειών: της Kyklades Maritime Corporation, υπό τον έλεγχο της οικογένειας Αλαφούζου, και της Thenamaris Ships Management, υπό τον έλεγχο της οικογένειας Μαρτίνου. Το ποσοστό αυτό αντιπαρατίθεται με το 24% που κάλυπταν οι ίδιες εταιρείες στα ενάμισι χρόνια πριν το εμπάργκο — μια αύξηση που, σύμφωνα με τους συντάκτες, «καταδεικνύει μια ξεκάθαρη τάση: οι εταιρείες Kyklades και Thenamaris παρέκαμπταν σκοπίμως το εμπάργκο και έγιναν οι κύριοι φορείς για τη διατήρηση της ροής πετρελαίου προς το Ισραήλ έναντι κέρδους».

Μεταφορές-φαντάσματα: Ψευδείς προορισμοί και σβηστά σήματα

Η μεθοδολογία των μεταφορών, σύμφωνα με την έκθεση, ακολουθούσε σταθερό μοτίβο. Τα πλοία υπό ελληνική διαχείριση απέπλεαν από το λιμάνι Ceyhan της Τουρκίας δηλώνοντας ψευδή προορισμό — συνήθως «OPL Port Said» της Αιγύπτου. Στη συνέχεια, απενεργοποιούσαν τα σήματα εντοπισμού (AIS) καθώς διέσχιζαν την Ανατολική Μεσόγειο. Επανεμφανίζονταν μέρες αργότερα, έχοντας εκφορτώσει. Δορυφορικές εικόνες, σύμφωνα με τους ερευνητές, επιβεβαιώνουν ότι τα δεξαμενόπλοια ελλιμενίζονταν σε ισραηλινά λιμάνια, κυρίως στο Ασκελόν.

Η ίδια πρακτική εφαρμοζόταν και στις μεταφορές θερμικού άνθρακα. Από τον Οκτώβριο του 2023 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2026, η έκθεση καταγράφει τουλάχιστον 8 αποστολές θερμικού άνθρακα, συνολικού όγκου 751 κιλοτόνων, από τον Τερματικό Σταθμό Richards Bay της Νότιας Αφρικής στο Ισραήλ. Σχεδόν όλες πραγματοποιήθηκαν από πλοία υπό τη διαχείριση της Thenamaris ConBulk Inc. Τα πλοία δήλωναν ως προορισμό τη Damietta της Αιγύπτου, απενεργοποιούσαν τα AIS, και δορυφορικές εικόνες τα εντοπίζουν στη Χαντέρα του Ισραήλ.

Συνολικά, σύμφωνα με την έκθεση, μεταξύ Οκτωβρίου 2023 και Φεβρουαρίου 2026, περίπου το 60% όλων των μεταφορών άνθρακα κατά βάρος από τη Νότια Αφρική στο Ισραήλ πραγματοποιήθηκε από πλοία υπό ελληνική διαχείριση.

Βενεζουελάνικο πετρέλαιο στο Ισραήλ μέσω Ιταλίας

Η έκθεση αναφέρεται επίσης στη μεταφορά βενεζουελάνικου πετρελαίου. Σύμφωνα με ρεπορτάζ των Argus Media και Bloomberg του Φεβρουαρίου 2026, το πλοίο POLIEGOS (IMO: 9746621), υπό τη διαχείριση της Kyklades Maritime και ιδιοκτησία της Okeanis Eco Tankers, σύναψε σύμβαση για τη μεταφορά 200.000 βαρελιών βενεζουελάνικου αργού πετρελαίου στο Ισραήλ, με προορισμό τα διυλιστήρια του Ομίλου Bazan στη Χάιφα.

Στη διαδρομή, το πλοίο σταμάτησε στο διυλιστήριο Saras στη Σαρδηνία, όπου παρέδωσε 800.000 βαρέλια, παρά τις διαμαρτυρίες ιταλικών συνδικάτων. Μετά την αναχώρηση από την Ιταλία, δήλωσε ψευδή προορισμό (Port Said) ενώ εθεάθη αγκυροβολημένο 25 μίλια από τις ακτές του Ασκελόν.

Στρατιωτικά φορτία: Πυρομαχικά, κάννες πυροβόλων, χάλυβας

Πέρα από την ενέργεια, η έκθεση τεκμηριώνει τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού. Μεταξύ Απριλίου και Δεκεμβρίου 2025, σύμφωνα με τους συντάκτες, πλοία υπό ελληνική διαχείριση συμμετείχαν σε τουλάχιστον 13 αποστολές που είτε περιείχαν ρητά στρατιωτικό φορτίο είτε προορίζονταν για την Elbit Systems, τον μεγαλύτερο κατασκευαστή όπλων του Ισραήλ.

Συγκεκριμένα, η έκθεση αναφέρει:

Το CONTSHIP ERA (ιδιοκτησίας Navios Maritime/οικογένεια Φράγκου, διαχείρισης Contship Management/Νικόλας Πατέρας) πραγματοποίησε τρεις αποστολές στρατιωτικού φορτίου μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2025, που περιλάμβαναν εξαρτήματα πολυβόλων προς την IMI Systems (θυγατρική της Elbit), σύμφωνα με έρευνα των Disclose και The Ditch. Τον Σεπτέμβριο 2025, το ίδιο πλοίο πραγματοποίησε δύο ακόμη αποστολές — μία με φορτίο για την Elbit Systems και μία με πυρομαχικά.

Το MARLA BULL (ιδιοκτησίας και διαχείρισης Marla Dry Bulk Shipmanagement/οικογένεια Λάτση) πραγματοποίησε πέντε αποστολές προς την Elbit Systems μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου 2025. Η έκθεση υπενθυμίζει ότι τον Οκτώβριο 2024 λιμενεργάτες του Πειραιά εμπόδισαν τη φόρτωση 21 τόνων πυρομαχικών στο ίδιο πλοίο — με τον Πρόεδρο του Σωματείου Λιμενεργατών ΕΝΕΔΕΠ να αντιμετωπίζει ποινικές κατηγορίες ως αντίποινα.

Το ZIM AMERICA (διαχείρισης Costamare Shipping/οικογένεια Κωνσταντακόπουλου) είχε προγραμματιστεί τον Δεκέμβριο 2025 να φορτώσει 18 τόνους κάννες πυροβόλων για Howitzer 155 χιλιοστών με προορισμό την Elbit Systems. Γάλλοι λιμενεργάτες εμπόδισαν τη φόρτωση.

Το JAMAICA (διαχείρισης Danaos Shipping/οικογένεια Κούστα) κατέπλευσε τον Ιούλιο 2025 στη Βαρκελώνη για να φορτώσει χάλυβα στρατιωτικής ποιότητας για την IMI Systems. Ο χάλυβας προερχόταν από τη βασκική εταιρεία Sidenor, της οποίας ο CEO και δύο στελέχη τέθηκαν υπό ποινική έρευνα στην Ισπανία τον Οκτώβριο 2025 για συνενοχή σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Οι οικογένειες: Αλαφούζος, Μαρτίνος και οι υπόλοιποι

Η έκθεση κατονομάζει ρητά τις εμπλεκόμενες οικογένειες. Η οικογένεια Αλαφούζου ελέγχει τόσο την Kyklades Maritime Corporation (ιδιωτική) όσο και την Okeanis Eco Tankers (εισηγμένη στο χρηματιστήριο). Σύμφωνα με τους συντάκτες, «κάθε πλοίο του στόλου Kyklades Suezmax έχει πραγματοποιήσει μεταφορές πετρελαίου στο Ισραήλ τουλάχιστον μία φορά». Η έκθεση αναφέρει ότι πλοία ιδιοκτησίας Okeanis εντοπίστηκαν να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο υπό καθεστώς κυρώσεων, με τον CEO Αριστείδη Αλαφούζο «να καυχάται για τα επιπλέον κέρδη» — στοιχείο που αποτέλεσε αντικείμενο κοινοβουλευτικής ερώτησης στο Ευρωκοινοβούλιο. Πρόσφατα, ο Γιάννης Αλαφούζος ήταν μεταξύ επτά Ελλήνων πλοιοκτητών που συναντήθηκαν με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του ενεργειακού σχήματος «3+1» (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-ΗΠΑ).

Η οικογένεια Μαρτίνου — που κατέχει, σύμφωνα με το Forbes, τον μεγαλύτερο ναυτιλιακό στόλο στην Ελλάδα — ελέγχει τη Thenamaris, την Eastern Mediterranean Maritime (EASTMED) και τη Minerva Maritime. Η έκθεση σημειώνει ότι δύο πλοία EASTMED δέχθηκαν επίθεση στην Ερυθρά Θάλασσα τον Απρίλιο-Μάιο 2024 «λόγω της σύνδεσης του πλοιοκτήτη με το Ισραήλ».

Ιστορικό προηγούμενο: Ροδεσία και Νότια Αφρική

Η έκθεση τοποθετεί αυτές τις πρακτικές σε ιστορικό πλαίσιο. Αναφέρει ότι Έλληνες εφοπλιστές εμπλέκονταν άμεσα στην παραβίαση του εμπάργκο πετρελαίου του ΟΗΕ κατά της Ροδεσίας (τέλη 1960 – μέσα 1970), ενώ πετρελαιοφόρα υπό ελληνική διαχείριση παρέδιδαν πετρέλαιο στο καθεστώς απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής μέσω σημαιών ευκαιρίας και εξωχώριων μεσαζόντων — παραπέμποντας σε έκθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ του 1993.

Τα Στενά του Χορμούζ — «κέρδος πάνω από ζωές» και στον τρέχοντα πόλεμο

Η έκθεση σημειώνει ότι οι Έλληνες εφοπλιστές «συνέχισαν να βάζουν το κέρδος πάνω από τις ανθρώπινες ζωές» ακόμη και κατά τη διάρκεια του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, «δραστηριοποιώντας δεξαμενόπλοια στα Στενά του Ορμούζ εκμεταλλευόμενοι ένα σύντομο χρονικό περιθώριο για υπερκέρδη, παρά την έκθεση των ναυτικών σε θανάσιμο κίνδυνο». Παραπέμπει σε ρεπορτάζ των Financial Times και Reuters του Μαρτίου 2026 για απεργίες Ελλήνων ναυτικών που αρνήθηκαν να πλεύσουν.

Νομικές συνέπειες και εκκλήσεις

Η έκθεση υποστηρίζει ότι αυτές οι πρακτικές φέρουν νομικές συνέπειες βάσει του διεθνούς ποινικού δικαίου, των Κατευθυντήριων Αρχών του ΟΗΕ για τις Επιχειρήσεις και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία, της Συνθήκης Εμπορίας Όπλων, και της γνωμοδότησης του Ιουλίου 2024 του Διεθνούς Δικαστηρίου. Σημειώνει ότι «εταιρείες και στελέχη τους που εν γνώσει τους παρέχουν τέτοιου είδους υλικοτεχνική υποστήριξη μπορεί να έρθουν αντιμέτωπες με ποινικές ευθύνες για συνέργεια και υποκίνηση σε γενοκτονία».

Καλεί τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες να σταματήσουν αμέσως τις μεταφορές, την ελληνική κυβέρνηση να διερευνήσει και να επιβάλει κυρώσεις, τις ασφαλιστικές εταιρείες να διακόψουν τη συνεργασία, και τα κινήματα και σωματεία να αναλάβουν δράση.

Η ελληνική μετάφραση της έκθεσης πραγματοποιήθηκε από τη March to Gaza Greece. Η πλήρης έκθεση, με πίνακες αποστολών, ονόματα πλοίων, αριθμούς IMO, εταιρείες διαχείρισης, ημερομηνίες και όγκους, είναι διαθέσιμη στο embargoforpalestine.com.

Σημείωση: Το παρόν άρθρο βασίζεται αποκλειστικά στο περιεχόμενο της έκθεσης που δημοσιεύτηκε στις 2 Απριλίου 2026 από τις αναφερόμενες οργανώσεις. Οι ισχυρισμοί αποδίδονται στους συντάκτες της έκθεσης.

Δείτε αναλυτικά την έκθεση ΕΔΩ