Του Φώτη Ποντικάκη *

Προωθώντας τα μικρά πυρηνικά με πρωτοβουλία πρωθυπουργού και κυβέρνησης προβάλλουν το επιχείρημα της «άφθονης φθηνής ενέργειας» και του «μικρού κόστους κατασκευής» των μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων. Ακόμη κι αν παραβλέψουμε τους κινδύνους και τα ζητήματα ασφάλειας, αποδεικνύεται ότι και το κόστος των μικρών πυρηνικών θα είναι πολλαπλάσιο σε σχέση πχ με τα φωτοβολταϊκά.

Όπως μαθαίνουμε (Χρύσα Λιάγγου, «Μύθοι και αλήθειες για την πυρηνική ενέργεια», εφημερίδα «Η Καθημερινή», Κυριακή 15 Μαρτίου 2026), ένας μικρός πυρηνικός αντιδραστήρας (ισχύος 50-300MW) «κοστίζει το ένα τρίτο περίπου (1,5 δισεκατομμύριο αντί για 5 δισεκατομμύρια)» σε σχέση με τους μεγάλους πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Αυτό που προβάλλεται όμως ως «φθηνό» και «οικονομικό» είναι τελικά πανάκριβο, εάν εξεταστεί ακόμη και με απλά μαθηματικά επιπέδου Δημοτικού σχολείου συγκρινόμενο με το κόστος π.χ. των φωτοβολταϊκών.

Για σκεφτείτε, παραδείγματος χάρη, αυτό το 1,5 δισεκατομμύριο να μην το δώσουμε σε μια μεγάλη πολυεθνική ή σε ένα κράτος όπως η Γαλλία για να μας πουλήσει ένα μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα. Αλλά να το μοιράσουμε σε 150.000 οικογένειες εδώ στην Ελλάδα για να βάλουν φωτοβολταϊκά στη στέγη του σπιτιού τους. 150.000 οικογένειες από 10.000 ευρώ η καθεμία, για να εγκαταστήσει ένα φωτοβολταϊκό σύστημα 10KW (με μπαταρίες αποθήκευσης) στη στέγη του σπιτιού της.

150.000 οικογένειες επί 10KW η κάθε οικογένεια μας κάνει 1.500.000 KW ή αλλιώς 1.500 MW. Δηλαδή με τα ίδια χρήματα (εκείνο το ενάμιση δισεκατομμύριο που θέλουν να πετάξουν στα πυρηνικά) μπορούμε να έχουμε πενταπλάσιο ρεύμα από φωτοβολταϊκά!

Με 1,5 δισεκατομμύριο μπορούμε να έχουμε είτε 50-300 MW από μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα ή 1.500 MW από 150.000 ηλιακές στέγες με φωτοβολταϊκά σε σπίτια οικογενειών.

Στην πρώτη περίπτωση (πυρηνικά) ωφελείται μια εταιρεία ή άλλη χώρα (και οι μεσάζοντες). Στη δεύτερη περίπτωση (φωτοβολταϊκά ωφελούνται 150.000 οικογένειες εδώ στην Ελλάδα, οι οποίες θα ξεφύγουν από την ενεργειακή φτώχεια, θα αποκτήσουν ενεργειακή αυτονομία και θα πάψουν να ανησυχούν για τους λογαριασμούς ρεύματος.

Στην πρώτη περίπτωση (πυρηνικά) θα απαιτούνται ειδικά μέτρα ασφαλείας και φύλακες με επιπλέον κόστος, θα τρέμουμε τους σεισμούς και μην τυχόν γίνει στόχος επίθεσης ο πυρηνικός αντιδραστήρας με διαρροή ραδιενέργειας κι έξτρα κόστος πώς και πού θα θάβουμε τα πυρηνικά απόβλητα με επίσης ειδικά μέτρα ασφαλείας. Θα είμαστε εξαρτημένοι γιατί θα πρέπει να εισάγουμε καύσιμο για το πυρηνικό εργοστάσιο για να μπορεί να λειτουργεί.

Στη δεύτερη περίπτωση (φωτοβολταϊκά) δε θα χρειάζεται να αγοράζουμε καύσιμο, ο ήλιος είναι εκεί ψηλά δωρεάν για όλους. Δε θα χρειάζονται έξτρα μέτρα ασφαλείας, δε θα είναι ένας ευάλωτος σταθμός αλλά 150.000 στέγες απλωμένες σε όλη τη χώρα που θα δίνουν το ρεύμα που θα παράγουν απευθείας στις οικογένειες που κατοικούν εκεί.

Η επιλογή της πυρηνικής ενέργειας είναι μια επιλογή ασύμφορη οικονομικά, επικίνδυνη για το περιβάλλον και την υγεία μας, μας καθιστά ευάλωτους σε σεισμούς, ατυχήματα και επιθέσεις. Αντίθετα, η επιλογή της επιδότησης φωτοβολταϊκών σε 150.000 στέγες κατοικιών σε όλη τη χώρα είναι πολύ πιο οικονομική, θα μας δίνει πενταπλάσια ενέργεια, θα ωφελήσει άμεσα 150.000 οικογένειες, χωρίς κίνδυνο για το περιβάλλον και την υγεία μας.

* Εκπαιδευτικός, μέλος των Πράσινων – Οικολογία