Οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές είναι. Ο Ντόναλντ Τραμπ, αυτός ο επικίνδυνος άνθρωπος, φαίνεται ικανός να προχωρήσει ακόμη και σε χρήση πυρηνικών όπλων. Όμως, ακόμη και αν δεν φτάσουμε σε αυτό το εφιαλτικό σενάριο, οι συνέπειες είναι ήδη εδώ και είναι καταλυτικές.

Σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία, κάποιες από τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες παγκοσμίως προχωρούν ήδη σε δραστικές περικοπές πτήσεων λόγω της εκτίναξης των λειτουργικών τους εξόδων.

Αεροπορικό «Blackout»: Το κόστος του πολέμου στους αιθέρες

Ο πόλεμος μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν έχει ανατρέψει την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, καθώς η ροή του πολύτιμου αργού πετρελαίου παρεμποδίζεται από τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η τιμή του πετρελαίου να αυξηθεί δραματικά, ξεπερνώντας τα 100 δολάρια το βαρέλι. Σύμφωνα με το Business Insider, το κόστος των καυσίμων αεροσκαφών αυξήθηκε κατά περισσότερο από 100 δολάρια από τα τέλη Φεβρουαρίου, με τις αεροπορικές εταιρείες να αδυνατούν πλέον να απορροφήσουν μόνες τους αυτές τις αυξήσεις.

Εάν ο πόλεμος συνεχιστεί και τον Μάιο, αναμένεται ευρύτερη διατάραξη στην εφοδιαστική αλυσίδα καυσίμων. Οι αερομεταφορείς προετοιμάζονται για το χειρότερο σενάριο, αναπτύσσοντας σχέδια απόκρισης σε κρίσεις και λαμβάνοντας αποφάσεις για προσωρινή καθήλωση αεροσκαφών.

• Lufthansa: Εξετάζει την καθήλωση έως και 40 αεροπλάνων μέχρι να βελτιωθεί η κατάσταση.

• Scandinavian Airlines (SAS): Σχεδιάζει την κατάργηση περισσότερων από 1.000 πτήσεων τους επόμενους μήνες.

• United Airlines: Ο Διευθύνων Σύμβουλος, Scott Kirby, ενημέρωσε το προσωπικό ότι η εταιρεία πρέπει να προχωρήσει σε «τακτικό κλάδεμα» των μη κερδοφόρων πτήσεων. Η United υπολογίζει ότι θα χρειαστεί επιπλέον 11 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για έξοδα καυσίμων – ποσό υπερδιπλάσιο από τα κέρδη της καλύτερης χρονιάς στην ιστορία της.

Η κρίση δεν περιορίζεται στον Ατλαντικό. Η Delta Air Lines αναστέλλει δρομολόγια (όπως το Λος Άντζελες – Άνκορεϊτζ), ενώ η Air New Zealand περικόπτει το 5% του συνολικού της δικτύου, καταργώντας πάνω από 1.100 πτήσεις από τον Μάιο.

Το πλήγμα στην ψυχολογία των ταξιδιωτών είναι εξίσου βαρύ. Σε έρευνα του Travel Weekly ανάμεσα σε 239 ταξιδιωτικούς συμβούλους, το 30% ανέφερε έντονη ανησυχία των πελατών τους λόγω του πολέμου και των απειλών για την ασφάλεια. Μία σύμβουλος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι ο όγκος των κρατήσεών της τον φετινό Μάρτιο έφτασε μόλις το 35% του περσινού.

Αμέριμνοι εδώ στην Κρήτη…

Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο, η Ιταλία και η Ισπανία έχουν δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν συμμετέχουν στον πόλεμο. Απαγορεύουν τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στα εδάφη τους, επενδύοντας στο αίσθημα ασφάλειας των επισκεπτών τους.

Στην Ελλάδα, όμως, επικρατεί μια ακατανόητη ευφορία. Ο Υπουργός Άμυνας ζητωκραυγάζει για τις «επιτυχίες» των ελληνικών Patriot στη Σαουδική Αραβία, ενώ οι Αμερικανοί υπογραμμίζουν διαρκώς τον κομβικό ρόλο της Σούδας. Οι τοπικοί φορείς, από την πλευρά τους, αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.

Φαντάζει αδιανόητο να ακούμε τον πρόεδρο του ΕΒΕΧ, κ. Ροκάκη, μπροστά στον κίνδυνο να τιναχτεί στον αέρα ο τουρισμός της Κρήτης (που αποτελεί το 50% της οικονομίας της), να ανακαλύπτει την «κομμουνιστική απειλή». Λες και όδοι διαδηλώνουν θα φταίνε αν ο τουρισμός καταρρεύσει, και όχι οι επιλογές εκείνων που έχουν κάνει «λαμπόγυαλο» την παγκόσμια οικονομία για χάρη ενός ημίτρελου στην εξουσία.

Άραγε, έχουν κάνει κάποια σοβαρή σύσκεψη για τη διαχείριση των συνεπειών; Έχουν συζητήσει πλάνο αντιμετώπισης; Εμείς, το μόνο που ακούμε είναι «παραινέσεις» στα ΜΜΕ να μη μιλούν πολύ για αυτά τα θέματα «γιατί πλήττουν τον τουρισμό».

Πρόκειται για γελοιότητες που αποδεικνύουν το απόλυτο κενό στρατηγικής. Η αποσιώπηση του προβλήματος δεν το λύνει· απλώς μας αφήνει απροετοίμαστους. Ελπίζουμε να διαψευστούμε και οι αρχές να αποδειχτούν έτοιμες, αν και τα σημάδια μέχρι στιγμής κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι.