Μια συγκλονιστική εσωτερική μαρτυρία για τις επιχειρησιακές πρακτικές, την εξάλειψη των κριτηρίων προστασίας αμάχων και τη ραγδαία διάβρωση των ηθικών αναχωμάτων κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας φέρνει στο φως η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. Πρόκειται για την κατάθεση εφέδρου ταγματάρχη και χειριστή μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος υπηρέτησε ως επικεφαλής κλιμακίου προσβολής στόχων (strike cell) συνδεδεμένου με ταξιαρχίες ελιγμών στο πεδίο των μαχών.
Ο αξιωματικός περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες περιστατικό θανάτωσης διασωστών στη Ράφα, καταγγέλλει τη χρήση αυθαίρετων οριοθετήσεων —όπως η λεγόμενη «κίτρινη γραμμή»— για τη στοχοποίηση ανυποψίαστων πολιτών χωρίς πληροφορίες ή αποδείξεις, ενώ κάνει λόγο για πλήρη επικράτηση κυνισμού απέναντι στον θάνατο, παρομοιάζοντας τις εντολές εξόντωσης με συνθήματα σε ποδοσφαιρική εξέδρα.
Η επίθεση στην πομπή ασθενοφόρων στο Τελ αλ-Σουλτάν της Ράφα
Στην πρώτη ενότητα της μαρτυρίας του, ο έφεδρος ταγματάρχης αναφέρεται στην εμπλοκή του στο αιματηρό περιστατικό της 23ης Μαρτίου 2025 στο Τελ αλ-Σουλτάν της Ράφα, όπου παραϊατρικό προσωπικό δέχθηκε πυρά από τις ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις.
Περιγράφοντας τις εικόνες που κατέγραφε από αέρος, ο αξιωματικός αναφέρει:
«Μπορούσες να καταλάβεις καθαρά ότι επρόκειτο για οχήματα διάσωσης, ακόμη και καθώς άνοιγαν πυρ εναντίον τους από το έδαφος. Χωρίς κανέναν προφανή λόγο, η δύναμη στο έδαφος εφόρμησε στην αυτοκινητοπομπή. Πυροβόλησαν το πρώτο όχημα, το ιατρικό προσωπικό βγήκε έξω, κρύφτηκε πίσω από τα ασθενοφόρα και εκλιπαρούσε για τη ζωή του, και οι στρατιώτες τους πυροβόλησαν τον έναν μετά τον άλλον».
Η συγκεκριμένη μαρτυρία φωτίζει τις ακραίες συνθήκες υπό τις οποίες επιχειρούσαν τα πληρώματα διάσωσης στον παλαιστινιακό θύλακα, καταγράφοντας περιστατικά ευθείας προσβολής διακριτών ιατρικών σχηματισμών.
Η «κίτρινη γραμμή» και οι εκ των υστέρων ενοχοποιήσεις αμάχων
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η καταγγελία του αξιωματικού σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο καθορίζονταν οι λεγόμενες «ζώνες πυρός» και πώς αυτές χρησιμοποιούνταν ως πρόσχημα για τη θανάτωση ανυποψίαστων ανθρώπων. Στο επίκεντρο τίθεται η αποκαλούμενη «κίτρινη γραμμή», ένας διαχωρισμός για τον οποίο, όπως αποκαλύπτει, δεν υπήρχε καμία επίγνωση ούτε από τον τοπικό πληθυσμό ούτε καν από όλους τους στρατιωτικούς βραχίονες:
«Οι Παλαιστίνιοι δεν γνώριζαν ότι υπήρχε, και ούτε η Πολεμική Αεροπορία ήταν πάντα ενημερωμένη. Από την οπτική ενός αγρότη που περπατά στη δική του γη — δεν έχει ιδέα ότι εισέρχεται σε μια περιοχή την οποία οι IDF αποφάσισαν ξαφνικά ότι είναι ζώνη πυρός. Και στη συνέχεια άρχισαν να εμφανίζονται κάθε είδους αναδρομικές δικαιολογίες: “Ήρθε για αγοραπωλησία όπλων”, “Άγγιξε το έδαφος, ίσως τοποθετεί εκρηκτικό μηχανισμό”. Για μένα φαινόταν ότι προσπαθούσαν να ενοχοποιήσουν ανθρώπους χωρίς πληροφορίες και χωρίς αποδείξεις».
Σύμφωνα με τον χειριστή, η απουσία πραγματικών στοιχείων κάλυπτε εκ των υστέρων επιχειρησιακές αποφάσεις, μετατρέποντας καθημερινές κινήσεις πολιτών σε δήθεν εχθρικές ενέργειες.
Η κατάρρευση των ηθικών φραγμών και η «ατμόσφαιρα γηπέδου»
Πέρα από τα μεμονωμένα περιστατικά, η κατάθεση στην εφημερίδα Haaretz σκιαγραφεί μια βαθιά δομική μεταβολή στην ψυχολογία και τη διοίκηση των δυνάμεων στο πεδίο. Ο έφεδρος ταγματάρχης διαπιστώνει ότι η ανησυχία για τις «παράπλευρες απώλειες» έπαψε να αποτελεί παράγοντα συνυπολογισμού, με τις εντολές πυρός να εκτελούνται ανεξέλεγκτα:
«Η αίσθηση ήταν ότι κάτι διαρρήχθηκε, όλοι είχαν ήδη γίνει κυνικοί απέναντι στον θάνατο, δεν μπορείς να το καταλάβεις από έξω. Δεν είναι απλώς κόπωση, είναι μια διάβρωση της ηθικής, της ευθύνης, της αίσθησης ότι κάποιος εξακολουθεί να διαχειρίζεται το γεγονός. Πολύ γρήγορα όλη αυτή η υπόθεση των “παράπλευρων απωλειών” εξαφανίστηκε από τις σκέψεις. Πυροβολούν όποιον βλέπουν».
Αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατούσε κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, ο αξιωματικός χρησιμοποιεί μια χαρακτηριστική παρομοίωση:
«Η ατμόσφαιρα άρχισε να μοιάζει με κερκίδα σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Όπως φωνάζεις σε έναν παίκτη “Γιάλα, βάλε γκολ”, έτσι φωνάζουν σε έναν στρατιώτη “Σκότωσέ τον, χτύπα τον”».



