Του Χάρη Παπαδάκη*

Το Τεχνικό Πρόγραμμα του 2026 που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο θα έπρεπε να αποτελεί τον βασικό αναπτυξιακό χάρτη για την επόμενη χρονιά.
Ένα σχέδιο με προτεραιότητες, κατεύθυνση και προοπτική για τον τόπο.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.

Το 2026 δεν αποτελεί απλώς μια συνέχεια του προηγούμενου έτους.
Αποτελεί μια σαφή υποχώρηση – τόσο σε επίπεδο πόρων όσο και, κυρίως, σε επίπεδο σχεδιασμού.

Μια σύγκριση που λέει την αλήθεια

Η σύγκριση με το 2025 είναι αποκαλυπτική. Το προηγούμενο έτος εμφάνιζε αυξημένα μεγέθη, κυρίως λόγω της εξέλιξης του έργου του βιολογικού καθαρισμού στη Γεωργιούπολη.

Σήμερα, με την ολοκλήρωση αυτής της παρέμβασης, η εικόνα αλλάζει:

• το συνολικό ύψος του προγράμματος μειώνεται αισθητά
• τα νέα έργα περιορίζονται περίπου στις 238.000 ευρώ

Δεν πρόκειται για μια απλή λογιστική μεταβολή. Πρόκειται για σαφή μείωση της αναπτυξιακής δυναμικής.

Ένα πρόγραμμα χωρίς νέα δυναμική

Αν αφαιρεθούν τα συνεχιζόμενα έργα και οι υποχρεώσεις προηγούμενων ετών, γίνεται σαφές ότι το 2026 δεν φέρνει τίποτα νέο.

Δεν υπάρχουν μεγάλες παρεμβάσεις. Δεν υπάρχουν εμβληματικά έργα.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη μετάβασης σε μια νέα φάση ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα περιορίζεται σε συντηρήσεις, επισκευές και μικρές παρεμβάσεις καθημερινότητας.

Αναγκαίες – αλλά όχι επαρκείς για έναν Δήμο με τις δυνατότητες του Αποκόρωνα.

Το βασικό πρόβλημα: απουσία στρατηγικής

Το ζήτημα δεν είναι μόνο οι λιγότεροι πόροι. Είναι ότι δεν υπάρχει σχέδιο.

Το συγκεκριμένο Τεχνικό Πρόγραμμα δεν απαντά:

• ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες
• ποια έργα αλλάζουν ουσιαστικά την καθημερινότητα
• πώς αξιοποιούνται χρηματοδοτικά εργαλεία

Αντί για στρατηγική, βλέπουμε μια αποσπασματική καταγραφή έργων, χωρίς σύνδεση και χωρίς στόχο.

Χωρίς τις τοπικές κοινωνίες

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το πώς διαμορφώθηκε το πρόγραμμα. Ζητήθηκαν προτάσεις από τους προέδρους των κοινοτήτων – αλλά δεν αποτυπώνονται.

Αυτό δείχνει:

• περιορισμένη διαβούλευση
• απόσταση από τις πραγματικές ανάγκες

Σε μια περίοδο που η συμμετοχή των πολιτών θα έπρεπε να είναι βασικό εργαλείο σχεδιασμού.

Ένας Δήμος με δυνατότητες – χωρίς κατεύθυνση

Ο Αποκόρωνας έχει:

• φυσικό πλούτο
• ισχυρή τουριστική δυναμική
• ενεργές τοπικές κοινωνίες

Θα μπορούσε να έχει ένα ξεκάθαρο αναπτυξιακό σχέδιο. Δεν το έχει όμως.

Και το ερώτημα παραμένει:

Θα συνεχίσουμε χωρίς κατεύθυνση ή θα αποφασίσουμε να σχεδιάσουμε το μέλλον;

Συμπέρασμα: Το 2026 ως χαμένη ευκαιρία

Το 2026 θα μπορούσε να είναι χρονιά μετάβασης. Να ξεκινήσουν νέα έργα. Να μπουν βάσεις για το μέλλον. Αντί γι’ αυτό, διαμορφώνεται ως χρονιά στασιμότητας.

Ο Αποκόρωνας χρειάζεται:

• Σχέδιο
• Προτεραιότητες
• Ώριμες μελέτες
• Συμμετοχή της κοινωνίας

Χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, κατεύθυνση.

Γιατί το μέλλον ενός τόπου δεν είναι αποτέλεσμα διαχείρισης. Είναι αποτέλεσμα επιλογής και σχεδιασμού.

* Καθηγητής Φυσικής ΓΕΛ Βάμου, Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης