Στην τελική ευθεία εισέρχεται η κλιμάκωση των αγροτικών κινητοποιήσεων, με τους παραγωγούς των Χανίων να αναχωρούν για την πρωτεύουσα, διεκδικώντας λύσεις σε χρόνια προβλήματα που, όπως υποστηρίζουν, παραμένουν σε εκκρεμότητα παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις.

Με το βλέμμα στραμμένο στο διήμερο πανελλαδικό συλλαλητήριο που ξεκινά αύριο στην πλατεία Συντάγματος, οι αγρότες της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Χανίων πραγματοποίησαν το απόγευμα της Πέμπτης συγκέντρωση στο λιμάνι της Σούδας. Η κινητοποίηση αυτή αποτελεί τη συνέχεια της απόφασης που ελήφθη στις 4 Φεβρουαρίου στη Νίκαια της Λάρισας, όπου εκπρόσωποι από 62 μπλόκα σε όλη την επικράτεια συμφώνησαν σε μια συντονισμένη κάθοδο στην Αθήνα, σηματοδοτώντας μια νέα μορφή αγώνα μετά την αποχώρηση από τα οδικά δίκτυα.

Το χρονικό των αποφάσεων και το αδιέξοδο του διαλόγου

Η απόφαση για τη μετάβαση στην Αθήνα ελήφθη ομόφωνα από το πανελλαδικό όργανο των μπλόκων, καθώς οι αγρότες εκτιμούν ότι η συνάντηση που προηγήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Παρά τη συντεταγμένη αποχώρηση των τρακτέρ από τους δρόμους εντός 48 ωρών από τη συνάντηση, τα βασικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα παραμένουν, σύμφωνα με τους εκπροσώπους τους, άλυτα.

Ο πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας, Κώστας Λιλικάκης, υπογράμμισε τη συλλογική εκπροσώπηση του νομού, σημειώνοντας ότι στην Αθήνα μεταβαίνουν εκπρόσωποι και από τους δέκα αγροτικούς συλλόγους των Χανίων. «Είναι η άλλη μορφή κινητοποίησης μετά τα μπλόκα», δήλωσε, τονίζοντας ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται δημοκρατικά και συλλογικά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η παραμονή τους στην πρωτεύουσα να ξεπεράσει το αρχικό 48ωρο.

Τα «αγκάθια» των αιτημάτων: Κόστος παραγωγής και υγεία ζωικού κεφαλαίου

Στο επίκεντρο των διεκδικήσεων παραμένει το ζήτημα του αφορολόγητου πετρελαίου «στην αντλία». Αν και η κυβέρνηση δεσμεύτηκε για την ικανοποίηση αυτού του αιτήματος από την 1η Νοεμβρίου, ο αγροτικός κόσμος επισημαίνει ότι πρόκειται για μια διεκδίκηση 15 ετών, η οποία θα έπρεπε να εφαρμόζεται κατ’ αναλογία με τις διευκολύνσεις που παρέχονται σε άλλους κλάδους της οικονομίας, όπως η βιομηχανία και η ναυτιλία.

Πέρα από το ενεργειακό κόστος, οι αγρότες θέτουν επιτακτικά τα εξής ζητήματα:

• Κατώτατες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής.

• Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος.

• Αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ, ώστε να διασφαλίζεται η 100% αποζημίωση των παραγωγών.

• Αντιμετώπιση της ευλογιάς των προβάτων, με τους κτηνοτρόφους να καταγγέλλουν ολιγωρία του κράτους στο ζήτημα των εμβολιασμών και κίνδυνο ολοκληρωτικής καταστροφής του ζωικού κεφαλαίου.

Η πίεση των μπλόκων και το θεσμικό πλαίσιο της ΚΑΠ

Η κριτική των αγροτών στρέφεται επίσης κατά της εφαρμοζόμενης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία κατηγορούν ότι χρησιμοποιείται ως «ομπρέλα» από την εκάστοτε κυβέρνηση για να δικαιολογηθεί η αδυναμία υλοποίησης αιτημάτων. Ο κ. Λιλικάκης υποστήριξε ότι οι κυβερνώντες γνωρίζουν πολύ καλά τα προβλήματα, καθώς οι ίδιοι υπηρετούν τις πολιτικές που τα δημιουργούν.

«Αν δεν είχαν βγει τα 30 με 35 χιλιάδες τρακτέρ, ούτε αυτές οι ενισχύσεις που δόθηκαν δεν θα είχαν ληφθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι κάθε κατάκτηση του κινήματος είναι προϊόν πίεσης. Η ηγεσία των αγροτών υποστηρίζει ότι πολλές από τις απαιτούμενες λύσεις θα μπορούσαν να δρομολογηθούν χωρίς ιδιαίτερο δημοσιονομικό κόστος, εάν υπήρχε η ανάλογη πολιτική βούληση.

Μ. Σταυριανουδάκης: Η Κοινή Αγροτική Πολιτική στο στόχαστρο

Ο Μανούσος Σταυριανουδάκης, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων, περιγράφει ένα τοπίο αυξανόμενης αβεβαιότητας, όπου οι μικρομεσαίοι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τη σταδιακή συρρίκνωση του εισοδήματός τους και τη θεσμική πίεση της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Σύμφωνα με τον κ. Σταυριανουδάκη, η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) αποτελεί την κύρια «αιτία του κακού» για τον μικρομεσαίο αγρότη. Οι παραγωγοί υποστηρίζουν ότι η παρούσα μορφή της ΚΑΠ οδηγεί στη διάλυση της κτηνοτροφίας, της γεωργίας και ειδικότερα της ελαιοκομίας, η οποία φέτος αφήνει τους παραγωγούς σε δυσχερέστερη θέση από κάθε άλλη χρονιά.

Η απαίτηση για συνολική αναθεώρηση της πολιτικής αυτής θεωρείται από τους αγρότες ως η μοναδική οδός επιβίωσης. Όπως επισημαίνουν, τα προβλήματα της υπαίθρου δεν είναι τεχνικά αλλά βαθιά πολιτικά, και ως εκ τούτου απαιτούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις από την πλευρά της κυβέρνησης, η οποία καλείται να επαναδιαπραγματευτεί το πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς και των ενισχύσεων.

Κτηνοτροφία, δασικοί χάρτες και το κόστος του Κτηματολογίου

Πέρα από τις γενικές κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής, οι αγρότες θέτουν επιτακτικά τοπικά και τομεακά ζητήματα που απειλούν την παραγωγική τους βάση. Στον κλάδο της κτηνοτροφίας, η ανάγκη για άμεσο εμβολιασμό του ζωικού κεφαλαίου κρίνεται επιβεβλημένη για τη διασφάλιση της παραγωγής.

Παράλληλα, το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η χρήση γης παραμένουν «ανοιχτές πληγές». Οι παραγωγοί ζητούν την απλοποίηση των δασικών χαρτών, εκφράζοντας την ανησυχία τους για ενδεχόμενη αλλαγή στη χρήση της γης που θα απαξιώσει τις περιουσίες τους. Επιπλέον, το οικονομικό βάρος της δήλωσης της αγροτικής περιουσίας στο Εθνικό Κτηματολόγιο χαρακτηρίζεται ως δυσβάσταχτο, προσθέτοντας ακόμη ένα έξοδο σε έναν κλάδο που ήδη δοκιμάζεται από την αύξηση του κόστους παραγωγής.

Η διάψευση των προσδοκιών και η ιστορική αναδρομή

Η τρέχουσα κινητοποίηση φέρει μαζί της το βάρος μιας μακράς περιόδου διαψεύσεων. Ο Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας ανακάλεσε τις υποσχέσεις της δεκαετίας του 1980 για «χρυσά κουτάλια», συγκρίνοντάς τις με τη σημερινή πραγματικότητα της απώλειας ακόμη και των βασικών πόρων διαβίωσης.

Η διάνοιξη των διεθνών αγορών, που παρουσιάστηκε ως ευκαιρία για 240 εκατομμύρια καταναλωτές, οδήγησε, κατά τους αγρότες, στο παράδοξο των απούλητων προϊόντων. Αυτή η συσσωρευμένη εμπειρία δεκαετιών είναι που τροφοδοτεί σήμερα την ένταση της διαμαρτυρίας, καθώς οι παραγωγοί δηλώνουν πλέον συνειδητοποιημένοι για τους μηχανισμούς που οδήγησαν στην τρέχουσα κρίση.

Η κάθοδος των αγροτών στο Σύνταγμα αποτελεί μια δοκιμασία για τις αντοχές της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι σε έναν κλάδο που πλήττεται από τη διεθνή ακρίβεια και τις δομικές αλλαγές στην αγροτική παραγωγή. Η μαζικότητα του αυριανού συλλαλητηρίου και η στάση που θα τηρήσουν οι διαδηλωτές κατά την παραμονή τους στην Αθήνα θα καθορίσουν την επόμενη φάση του διαλόγου.

Για τους αγρότες των Χανίων, η κινητοποίηση αυτή δεν είναι μόνο μια διεκδίκηση πόρων, αλλά μια πράξη επιβίωσης ενός κλάδου που αισθάνεται περιθωριοποιημένος από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η συσπείρωση από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη υποδηλώνει ότι το αγροτικό ζήτημα παραμένει μια ανοιχτή κοινωνική πληγή με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Φωτογραφία: ertnews.gr