Από το fb του Λουκά Βελιδάκη
Ο Τραμπ δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει καμία συμφωνία με το Ιράν εκτός εάν η Τεχεράνη αποδεχθεί «άνευ όρων παράδοση». Ανέφερε ότι μετά από μια τέτοια εξέλιξη και την «επιλογή ενός μεγάλου και αποδεκτού ηγέτη ή ηγεσίας», οι ΗΠΑ, μαζί με συμμάχους και εταίρους τους, θα εργαστούν ώστε να «επαναφέρουν το Ιράν από το χείλος της καταστροφής και να ενισχύσουν την οικονομία του».
Κοντολογίς, αντιλαμβάνεται το πολυσύνθετο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής και τις ιδιαιτερότητες ενός ιστορικού κράτους, όπως το Ιράν, σαν κοινός κρετίνος του real estate στο Μανχάταν – αυτό ξέρει, αυτό εφαρμόζει, ως εκεί φτάνει η περιορισμένη αντίληψή του (κέρδος και δόξα για τον ίδιο, πέραν τούτου κενό…).
Του «έκατσε» η Βενεζουέλα που τα βρήκε με την Ντέλσι Ροντρίγκες, νομίζει ότι παντού ισχύει το ίδιο – ότι θα έχει ρόλο συμπαντικού αυτοκράτορα που αποφασίζει για τις τύχες του κόσμου.
Τι συμβαίνει όμως;
Ο Economist δημοσίευσε χθες με ένα άρθρο-παρέμβαση που εν ολίγοις σημειώνει τα εξής: Ο Τραμπ πρέπει σύντομα να περιορίσει τον πόλεμο με το Ιράν, καθώς η σύγκρουση κινδυνεύει να προκαλέσει περιφερειακό χάος χωρίς σαφές στρατηγικό αποτέλεσμα.
Παρότι η επιχείρηση έχει επιφέρει πλήγματα στο Ιράν, ο πραγματικός πολιτικός στόχος παραμένει ασαφής.
Το Ιράν, αντί να καταρρεύσει μετά τη δολοφονία Χαμενεΐ, επεκτείνει τη σύγκρουση σε χώρες του Κόλπου και ενεργειακές υποδομές, απειλώντας την παγκόσμια οικονομία και την ασφάλεια της περιοχής.
Η σύγκρουση ενδέχεται επίσης να προκαλέσει εσωτερική αποσταθεροποίηση στο Ιράν ή ακόμη και ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη – το βλέπουμε ήδη στον Λίβανο.
Την ίδια ώρα, ο πόλεμος επιλογής του Τραμπ απειλεί να διακόψει μέσα σε εβδομάδες τις ενεργειακές εξαγωγές από τον Περσικό Κόλπο, προειδοποίησε ο υπουργός Ενέργειας του Κατάρ Σαάντ αλ-Καάμπι, εκτιμώντας ότι οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να φτάσουν έως τα 150 δολάρια το βαρέλι και να προκληθούν σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία.
Χώρες του Κόλπου εξετάζουν την αναθεώρηση επενδύσεων στο εξωτερικό και την ενεργοποίηση ρητρών ανωτέρας βίας σε συμβόλαια, καθώς ο πόλεμος πλήττει τα έσοδα από ενέργεια, τον τουρισμό και τις αερομεταφορές, ενώ αυξάνονται οι αμυντικές δαπάνες.
Οι συγκρούσεις έχουν επίσης διαταράξει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Σήμερα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Brent διαπραγματεύονται στα 90 δολάρια το βαρέλι – για πρώτη φορά από τον Απρίλιο του 2024.
Ο Τραμπ κομπάζει για το πόσο hot χώρα είναι οι ΗΠΑ και πόσο hot στρατό έχουν, κάνοντας επί της ουσίας διαφήμιση του εαυτού του ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, στις οποίες αναμένεται να συντριβεί.
Έβαλε φωτιά χωρίς κάποιο στρατηγικό πλάνο στη Μέση Ανατολή και ανερυθρίαστα δηλώνει ότι… εκείνος θα επιλέξει την επόμενη ηγεσία του Ιράν.
Περιτριγυρισμένος από αυλοκόλακες και φανατικούς, ο Τραμπ έχει γίνει βιαστικός, δρα ευκαιριακά και χωρίς πλάνο – κάνει πόλεμο νομίζοντας ότι πουλάει καπέλα με τη στάμπα του.
Δεν έχει πλάνο, δεν έχει στρατηγική εξόδου, ανακυκλώνει ψέματα, μπερδεύει θεωρίες και δόγματα και δεσμεύει τον πλανήτη στο παράλογο του σύμπαν.
Είναι ανεξήγητα παλαβό αυτό που ζούμε (κι έχει ρίζα στους Αμερικανικούς ψηφοφόρους που φώναζαν για την τιμή των αυγών και τη woke ατζέντα).
