Του Μανώλη Ντουντουνάκη *

Την τελευταία επταετία, επί κυβερνήσεων Κυριάκου Μητσοτάκη, συντελούνται κοσμοϊστορικές μεταβολές στην Ελλάδα, σε όλους τους τομείς, με κοινή συνιστάμενη, μια κυβέρνηση έντονα ταξική, υπερ του μεγάλου κεφαλαίου, και ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας, εμετικά υποτακτική στη Γερμανία (εντός Ε.Ε), και στις ΗΠΑ, υπερβολικά φιλοδυτική, εχθρική σε κάθε τι δημόσιο. Φυτοζωούν στις μέρες μας πανεπιστήμια, εκπαίδευση, υγεία και κοινωνικό κράτος.

Οι μισθοί καταβαραθρώνονται, ενώ οι μεγάλες φοροαπαλλαγές και η ανομία για το μεγάλο κεφάλαιο είναι καθεστώς. Το κόστος ζωής αυξάνεται ταχύτατα, η αποβιομηχανοποίηση της χώρας είναι τετελεσμένο γεγονός, οι παραγωγικοί τομείς έχουν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους, και το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, η «ανάπτυξη» του real -estate, η εξυπηρέτηση των δικών μας παιδιών, και η δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων στην ενέργεια, στα τρόφιμα, παντού.

Διαφθορά στο έπακρο, ελεγχόμενη δικαιοσύνη, ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε και πληρωμένοι δημοσιογράφοι. Οι μισθοί και οι συντάξεις είναι οι χειρότεροι στην Ευρώπη, διαμορφώνεται ένα έντονα ταξικό περιβάλλον, οι πλούσιοι επενδυτές που «αβγατίζουν» τα κέρδη τους και οι φτωχοί εργαζόμενοι που φυτοζωούν. Το κοινωνικό κράτος έχει παραμεληθεί συστηματικά, οι δημόσιες δαπάνες για παιδεία, υγεία, συντάξεις μειώνονται συνεχώς σε απόλυτα νούμερα. Γυρίσαμε στην εποχή του «χωροφύλακα», μακρύ χέρι της εκάστοτε δεξιάς κυβέρνησης. Στην εξωτερική πολιτική, παραδοσιακές σχέσεις, με την Ρωσία, τους Άραβες κλπ., που είχαν σφυρηλατηθεί χρόνια τώρα, από όλες τις κυβερνήσεις εγκαταλείπονται.

Είμαστε οι πιο θερμοί φίλοι της ακροδεξιάς ουκρανικής κυβέρνησης και «κολλητοί φίλοι» του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου. Σφυρίζουμε αδιάφορα για τους BRICS, την Κίνα, την Ινδία, και αδυνατούμε να αντιληφθούμε τις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται στο γεωπολιτικό πεδίο. Απλά, παρακολουθούμε αμήχανα το δυναμισμό της Τουρκίας, χωρίς συντονισμό και στόχευση, ενώ προβαίνουμε σε πανάκριβους εξοπλισμούς, για επιθετικούς πολέμους, που δεν έχει ανάγκη η χώρα.

Παράλληλα, ενοχλεί έντονα η αλαζονεία και το ύφος της κυβέρνησης, που «κουνάει» το δάκτυλο σε όλους.

Είναι πια, σε μεγάλη μερίδα πληθυσμού, πάνω από 60% λένε οι δημοσκοπήσεις η πιο αντιπαθής κυβέρνηση επί σειρά ετών. Για πολλούς από εμάς, είναι επιτακτική ανάγκη πια η απομάκρυνση της από την εξουσία. Σίγουρα, έχει μεγάλη σημασία ποιος θα είναι ο επόμενος, με ποιο πρόγραμμα κλπ. Πολλές φορές έχουμε απογοητευτεί από επίδοξους σωτήρες. Όμως σήμερα, επιβάλλεται να αναζητηθούν λύσεις ενναλακτικής διακυβέρνησης απέναντί στη σημερινή νεοφιλελεύθερη, θατσερική, εναγκαλισμένη με την ακροδεξιά, κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σε αυτό έρχονται να συμβάλλουν τα υπό διαμόρφωση κόμματα των κ. Τσίπρα και κ. Καρυστιανού. Για πρώτη φορά δημοσκοπικά είναι εφικτή η διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας στο λαό και η ανάδειξη άλλης κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή, στις επόμενες εκλογές. Τσίπρας – Καρυστιανού – Ανδρουλάκης – Κωνσταντοπούλου, φαίνεται να σχηματίζουν πλειοψηφία στο λαό και στη βουλή, παρά το ληστρικό εκλογικό νόμο. Ο καθένας από τους τέσσερις σχηματισμούς θα βάλει τη δική του πινελιά, μετεκλογικά στο κυβερνητικό πρόγραμμα και στη σύνθεσή της νέας κυβέρνησης. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με το πολύ καλό πρόγραμμα του και με αξιόλογα στελέχη, η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον κ. Τσίπρα, την εμπειρία των στελεχών του, η κ. Κωνσταντοπούλου με το ταπεραμέντο της και η κ. Καρυστιανού, το επικοινωνιακό της χάρισμα και την ικανότητα της να διεγείρει πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα.

Κοινός στόχος υπάρχει, και είναι η απομάκρυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Άλλωστε καλό είναι όλοι να αναρωτηθούμε, οι ΑΝ.ΕΛ. εμπόδισαν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να ασκήσει αριστερόστροφη πολιτική; Οι πολίτες πια ξέρουμε ότι η χώρα εντός της Ε.Ε με τις δεσμεύσεις των μνημονίων, για πολλά χρόνια, λίγα πράγματα είναι εφικτά. Όμως οφείλουμε να πάρουμε θέση, για τα παιδιά μας, τη νέα γενιά, πριν είναι πολύ αργά.

* Δρ. Ε.ΔΙ.Π. Πολυτεχνείου Κρήτης

Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π.