Την επιστροφή από την «πίσω πόρτα» του ιατροδικαστή Σ. Μ. που σχετίζεται με τη γνωστή υπόθεση της «Μαφίας της Κρήτης», και ο οποίος διώκεται για βαρύτατες κακουργηματικές πράξεις, αποκαλύπτει το documentonews.gr.

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός εγείρει τεράστια ερωτήματα για τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και ειδικά αυτών που «στεγάζονται» εντός του Υπουργείου Δικαιοσύνης, καθώς φαίνεται πως εκεί ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα. Πόσες φορές έχουμε δει τον Υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη να βγαίνει στα Μέσα Ενημέρωσης και να αναφέρεται στις πρακτικές «εκκαθάρισης» που ο ίδιος δρομολογεί σε βάρος ιατροδικαστών; Τι έχει γίνει όμως με την περίπτωση του εν λόγω κρατικού λειτουργού; Κάποιοι χαρακτηρίζουν ένοχη την αφωνία του Υπουργού.

Το μόνο σίγουρο είναι πως το γεγονός δεν πρόκειται να περάσει στα ψηλά καθώς μέσα από διαδοχικές, καταγγελίες και εξώδικες παρεμβάσεις του γνωστού δικηγόρου Αθηνών, Γιάννη Απατσίδη, προς την Υπηρεσιακή Γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Βασιλική Γιαβή, έρχεται στο φως ένα σκοτεινό τοπίο διοικητικής αδράνειας, συγκάλυψης και θεσμικής παρεκτροπής .

Οι αναφορές, οι οποίες έχουν ήδη κοινοποιηθεί σε ανώτατους εγχώριους και διεθνείς θεσμικούς παράγοντες καθώς και στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, δεν περιγράφουν μεμονωμένα λάθη ή αστοχίες. Αντιθέτως, ξεγυμνώνουν μια βαθιά ριζωμένη παθογένεια και έναν άτυπο μηχανισμό δύο ταχυτήτων: την ώρα που διωκόμενοι για κακουργήματα δημόσιοι λειτουργοί επιστρέφουν αθόρυβα στα καθήκοντά τους, άλλοι συνάδελφοί τους εξοστρακίζονται από την υπηρεσία –χωρίς να εκκρεμούν εις βάρος τους ποινικές διώξεις– απλώς και μόνο επειδή τολμούν να αντιδράσουν στις πολιτικές του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Διώκεται… αλλά επιστρέφει στο πόστο του

Η τρανταχτή περίπτωση του ιατροδικαστή Χανίων αφορά ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο «αδράνειας» στον έλεγχο τυχόν επίορκων κρατικών υπαλλήλων από τα όργανα που οφείλουν να το κάνουν.

Το εν λόγω στέλεχος επέστρεψε κανονικά στο πόστο του παρότι αντιμετωπίζει σοβαρότατη ποινική δίωξη για «δωροληψία υπαλλήλου για ενέργεια αντίθετη στα καθήκοντά του, κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα, σε βαθμό κακουργήματος». Το νομικό και ηθικό παράδοξο αυτής της επιστροφής δεν εδράζεται σε κάποια αθωωτική απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης, αλλά οφείλεται αποκλειστικά σε καθαρή διοικητική ολιγωρία. Όπως υπογραμμίζει χαρακτηριστικά στην αναφορά του ο κύριος Απατσίδης, η επαναφορά του υπαλλήλου έλαβε χώρα «επειδή παρήλθε άπρακτη η αποκλειστική δίμηνη προθεσμία του άρθρου 104 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα… χωρίς ουδέποτε να εισαχθεί στο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατροδικαστών το ερώτημα της θέσης του σε αργία».

Ο κ. Απατσίδης υπενθυμίζει προς την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης ότι σύμφωνα με το άρθρο 7 του ν. 5225/2025 τίθεται αυτοδίκαια σε αργία «ο υπάλληλος σε βάρος του οποίου ασκήθηκε ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα». Η επιχειρηματολογία του καταγγέλλοντος είναι καταπέλτης, καθώς αναφέρει κατηγορηματικά πως «Το Υπουργείο Δικαιοσύνης όφειλε απλώς να εκδώσει τη διαπιστωτική πράξη. Καμία “αναστολή”, καμία γνωμοδότηση και καμία δίμηνη προθεσμία δεν χωρεί στην περίπτωσή του». Ακόμη όμως και αν γινόταν δεκτή η λογική της αναστολής, η στάση των αρμοδίων υπήρξε προκλητικά παθητική, αφού η διοίκηση «είχε δύο (2) ολόκληρους μήνες για να εισαγάγει το ερώτημα στο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατροδικαστών, να καλέσει τον υπάλληλο σε ακρόαση» . Αλλά δεν το έπραξε.

Δυστυχώς, η υπόθεση της Κρήτης αποκαλύπτεται πως δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο κύριος Απατσίδης κάνει λόγο για ένα ανησυχητικό μοτίβο, σημειώνοντας πως «Πρόκειται για το τρίτο, τουλάχιστον, γνωστό μας περιστατικό του ίδιου μηχανισμού, με τον οποίο ιατροδικαστές διωκόμενοι ποινικά ή πειθαρχικά επανέρχονται “διά της σιωπής” στα καθήκοντά τους, χωρίς ποτέ να αποφανθεί κανένα όργανο». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παράλληλη υπόθεση της αναστολής καθηκόντων του ιατροδικαστή Χ. Τ., του οποίου η δίμηνη προθεσμία εξέπνευσε.

«Αδράνεια στη διαφθορά»

Η πλήρης υποκρισία των μηχανισμών ελέγχου αναδεικνύεται μέσα από την κραυγαλέα αντίφαση της πειθαρχικής μεταχείρισης των υπαλλήλων. Την ώρα που το όργανο «αδυνατεί» να συνεδριάσει για κακουργήματα και σοβαρά παραπτώματα, όλως παραδόξως «βρήκε τον χρόνο να επιβάλει στην εντολέα μου… η οποία κατήγγειλε εγγράφως τις παρανομίες στο Νεκροτομείο Λαμίας, την εξοντωτική ποινή της προσωρινής παύσης δώδεκα (12) μηνών».

Ο νομικός συμπυκνώνει αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα σε μια φράση που τα λέει όλα: «Πειθαρχική αυστηρότητα για όποιον καταγγέλλει, πειθαρχική “αδράνεια” για όποιον διώκεται για διαφθορά. Η επιλεκτικότητα αυτή δεν είναι αμέλεια. Είναι διοικητική πρακτική, και ως τέτοια πρέπει να διερευνηθεί.». Παράλληλα, τα ερωτήματα για την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Λαμίας παραμένουν αναπάντητα, με τον δικηγόρο να διερωτάται «Για ποιο λόγο, ενόσω υπήρχε τοποθετημένος νεκροτόμος στην εν λόγω Υπηρεσία, δεν διενεργήθηκαν ποτέ νεκροψίες – νεκροτομές, με αποτέλεσμα σοροί να μεταφέρονται εκτός νομού με τεράστια επιβάρυνση των οικογενειών και του δημοσίου;» καθώς και γιατί «δεν διενεργούνται κλινικές εξετάσεις… απαξιώνοντας πλήρως τη λειτουργία μιας νευραλγικής δημόσιας δομής».

Τραγελαφικές καταστάσεις

Η επιστροφή των εγκαλούμενων λειτουργών ρίχνει τεράστια σκιά στην ασφάλεια του δικαίου, αφού, όπως τονίζεται, «καθιστά ευάλωτη σε αμφισβήτηση και εξαίρεση κάθε ιατροδικαστική έκθεση που θα φέρει την υπογραφή του από σήμερα». Το γεγονός αυτό δημιουργεί τραγελαφικές καταστάσεις, καθώς «εκθέτει τις εισαγγελικές, ανακριτικές και αστυνομικές αρχές των Χανίων, οι οποίες καλούνται να παραγγέλλουν ιατροδικαστικές πράξεις σε πρόσωπο που οι ίδιες διώκουν για νόθευση τέτοιων πράξεων».

Κλείνοντας την εξώδικη διαμαρτυρία του ο κ. Απατσίδης θέτει το Υπουργείο Δικαιοσύνης προ των ευθυνών του. Απαιτεί «Την άμεση, σήμερα, έκδοση και κοινοποίηση στον Σ. Μ. της διαπιστωτικής πράξης αυτοδίκαιης αργίας… και την έγγραφη εντολή προς τον Προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Κρήτης να μην του ανατεθεί καμία ιατροδικαστική πράξη».

Επιπροσθέτως, ζητά αδιαπραγμάτευτα «Την άμεση άσκηση πειθαρχικής δίωξης… κατά παντός υπευθύνου για τη μη έκδοση της διαπιστωτικής πράξης, τη μη εισαγωγή του ερωτήματος στο Πειθαρχικό Συμβούλιο και τη σημερινή επαναφορά», διεκδικώντας, τέλος, «Τη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (άρθρο 126 ΥΚ) με εντολή του Υπουργού Δικαιοσύνης και, παραλλήλως, ελέγχου και έρευνας από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας». Ο δικηγόρος προειδοποιεί ξεκάθαρα πως σε περίπτωση συγκάλυψης «θα ασκηθούν άμεσα όλα τα ένδικα μέσα ενώπιον των αρμοδίων ποινικών και πειθαρχικών αρχών για παράβαση καθήκοντος, παρασιώπηση λόγων αποχής και έκθεση της υπηρεσίας», απαιτώντας να πέσει επιτέλους άπλετο φως σε αυτό το θεσμικό σκοτάδι.