Η οργή, ο φόβος και τα αναπάντητα ερωτήματα εξακολουθούν να πλανώνται πάνω από το Απεσωκάρι Ηρακλείου, μετά την δολοφονική επίθεση στον πρόεδρο της κοινότητας, Αλέξανδρο Δασκαλάκη.
Η έρευνα της Αγγελικής Νικολούλη και της εκπομπής Φως στο Τούνελ, μετά τον θάνατο του κοινοτάρχη στο Απεσωκάρι Ηρακλείου φέρνει στην επιφάνεια ένα διαχρονικό απόστημα, όπου ο φόβος των αντιποίνων και η πλήρης απουσία αποτελεσματικού κρατικού ελέγχου συνθέτουν μια εκρηκτική πραγματικότητα.
Οι καταγγελίες για αγροτικές καταστροφές από ανεξέλεγκτα ζώα είναι καθημερινές, την ίδια ώρα που οι κάτοικοι νιώθουν απροστάτευτοι απέναντι σε απειλές.
Η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο πρόεδρος του χωριού, Αλέκος Δασκαλάκης, φαίνεται πως αποτελεί την τραγική κορύφωση μιας μακράς περιόδου εντάσεων, με φόντο την καταπάτηση ξένων περιουσιών.
Θύμα μίας καλά οργανωμένης ενέργειας
Για τους περισσότερους κατοίκους, ο 49χρονος οικογενειάρχης έπεσε θύμα μιας καλά οργανωμένης ενέργειας που συνδέεται με χρόνιες αντιπαραθέσεις στην περιοχή.
Κάτοικος του χωριού περιγράφει το κλίμα έντασης και φόβου που όπως υποστηρίζει, επικρατεί εδώ και χρόνια.
«Το πρόβλημα δεν ξεκίνησε τώρα. Υπήρχε από παλιά με τις περιουσίες μας. Προσπαθείς να φτιάξεις κάτι και βρίσκεσαι συνεχώς αντιμέτωπος με καταστάσεις που σε ξεπερνούν. Οι κτηνοτρόφοι κάνουν τη δουλειά τους αλλά δεν μπορούν να καταστρέφουν ξένες περιουσίες».
Όπως λέει, οι καταγγελίες προς τις αρμόδιες Αρχές ήταν συνεχείς, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
«Έχουμε κάνει πάρα πολλές συστάσεις και αναφορές. Έχουμε απευθυνθεί στην αστυνομία, αλλά ποτέ δεν βγάλαμε άκρη. Γιατί δεν ασχολούνται; Φοβούνται; Έχουν συγγενείς και δε θέλουν να το τραβήξουν; Δεν ξέρω τι να υποθέσω».
Τα λόγια του γίνονται ακόμη πιο βαριά.
«Αν πεις κάτι, συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Ζούμε με τον φόβο. Πολλοί δεν εκφράζουν καν τη γνώμη τους γιατί φοβούνται ότι θα έχουν προβλήματα ή θα κάνουν ζημιές στις περιουσίες τους. Ο Αλέκος προσπαθούσε χρόνια να βοηθήσει τον κόσμο και να σταματήσει η καταπάτηση των περιουσιών. Και φτάσαμε σήμερα να μιλάμε για τον θάνατό του».
Στο «Τούνελ» η ιδιοκτήτρια του καφέ που τον είδε λίγο πριν πεθάνει
Η φίλη του Αλέξανδρου και ιδιοκτήτρια του καφέ από όπου πέρασε το μοιραίο πρωινό για να πάρει τον καφέ και το τοστ του εργάτη, θυμάται συζητήσεις που είχαν γίνει πολλές φορές μπροστά σε όλους.
«Ο Αλέκος είχε αναφέρει ότι αντιμετώπιζε προβλήματα. Τα συζητούσαν συχνά εδώ στο καφενείο. Ήταν γνωστό ότι υπήρχε θέμα με τα πρόβατα και τις περιουσίες. Προσπαθούσαν να βρουν λύσεις και είχαν απευθυνθεί και στην αστυνομία».
Η ίδια περιγράφει και την έρευνα του γαμπρού του.
«Ήρθε ο Μανώλης Προβιδάκης και μου είπε ότι είχε βρει κάποια πράγματα σε ένα χωράφι και ήθελε να δει αν τα αναγνωρίζω. Μου έδειξε την τσάντα, το ποτήρι του καφέ και κάποια ακόμη αντικείμενα».
Η λεπτομέρεια που την έκανε να βεβαιωθεί ήταν μία.
«Αναγνώρισα αμέσως τη σακούλα. Εκείνη την ημέρα είχαν τελειώσει οι συνηθισμένες και του είχα βάλει μια κόκκινη. Αυτό ήταν που με έκανε να είμαι σίγουρη ότι επρόκειτο για τα πράγματα που είχε πάρει εκείνο το πρωινό. Αν δεν είχα βάλει εκείνη την κόκκινη σακούλα, ίσως να μην μπορούσα ποτέ να το επιβεβαιώσω».
Ο σύζυγός της περιγράφει τον άνθρωπο που γνώριζε για χρόνια.
«Ο Αλέκος βοηθούσε από το πρωί μέχρι το βράδυ όποιον τον χρειαζόταν. Πολλά από όσα βλέπετε σήμερα στο χωριό έγιναν με δική του πρωτοβουλία. Προσωπικά με βοήθησε όταν ξεκινούσαμε το μαγαζί. Μου στάθηκε με κάθε τρόπο. Ήταν άνθρωπος που δεν περίμενε αντάλλαγμα από κανέναν».
«Δεν ήταν άνθρωπος των καβγάδων»
Για όσους τον γνώριζαν, η εμπλοκή του σε επεισόδιο φαντάζει αδιανόητη.
«Δεν ήταν άνθρωπος των καβγάδων. Ήταν ήρεμος, κοινωνικός, του άρεσε η παρέα. Αν κάτι τον ενοχλούσε, προτιμούσε να φύγει παρά να δημιουργήσει ένταση. Ήταν γνωστό ότι υπήρχαν προβλήματα με τους βοσκούς. Προσπαθούσε συνεχώς να βρει λύσεις σε όλα τα ζητήματα. Όποιος τον έπαιρνε τηλέφωνο για βοήθεια, δεν έλεγε ποτέ όχι».
Όπως αποκαλύπτουν οι μάρτυρες, οι καταγγελίες για καταπατήσεις είχαν φτάσει πολλές φορές στις Αρχές.
«Εμένα ο πατέρας μου είχε απευθυνθεί στην Αστυνομία και δεν έγινε τίποτα. Είχε μιλήσει και με τον Αλέκο καθώς ήταν πρόεδρος, αλλά πάλι δεν άλλαξε κάτι. Όλοι γνωρίζαμε ότι πάλευε σχεδόν μόνος του. Από την πρώτη στιγμή δεν πίστεψα ότι ήταν ατύχημα. Το μηχανάκι ήταν σχεδόν άθικτο. Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι πολύ πιο σοβαρό είχε συμβεί».
Οκτακόσιες δικογραφίες στα συρτάρια και «νόμος της κατσούνας»
Σε μια αποκαλυπτική παρέμβαση, ο Διευθυντής Δασών Ηρακλείου, Ιωάννης Ασπετάκης, περιγράφει το μέγεθος του προβλήματος, επισημαίνοντας ότι η υπηρεσία του έχει σχηματίσει περίπου 800 δικογραφίες για υποθέσεις που σχετίζονται με την ανεξέλεγκτη βόσκηση. Κι όμως, η γραφειοκρατία και οι καθυστερήσεις στη δικαιοσύνη, όπου μια υπόθεση χρειάζεται ακόμη και τρία χρόνια για να εκδικαστεί, οδηγούν συχνά στην παραγραφή των αδικημάτων. Ο κ. Ασπετάκης αναρωτιέται δημόσια γιατί αυτά τα φαινόμενα συναντώνται κυρίως στην Κρήτη και όχι στην υπόλοιπη Ελλάδα, αφήνοντας αιχμές για τη λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο δήμος και η Περιφέρεια γνωρίζουν άριστα ποιοι δραστηριοποιούνται στην περιοχή μέσω των κτηνοτροφικών δηλώσεων, γεγονός που καθιστά τις επιπλέον αναφορές από τη δασική υπηρεσία περιττές. Ο διευθυντής θυμάται, επίσης, την προφορική διαμαρτυρία που είχε πραγματοποιήσει στο παρελθόν ο Αλέκος Δασκαλάκης μαζί με κατοίκους, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα πως αν είχε οποιαδήποτε ένδειξη για «συνεργασία» δασοφυλάκων με παρανομούντες, θα είχε παρέμβει αμέσως.
Η πραγματικότητα στο πεδίο, πάντως, περιγράφεται με μελανά χρώματα από τους ίδιους τους κατοίκους, οι οποίοι κάνουν λόγο για ένα καθεστώς όπου ορισμένοι κτηνοτρόφοι κάνουν κουμάντο στα ξένα χωράφια, επειδή «δίνουν τα ψηφαλάκια».
Ένας στενός φίλος του θύματος αποκαλύπτει ότι οι περιουσίες τους έχουν ουσιαστικά μοιραστεί παράνομα. Ο ίδιος είχε δεχτεί έντονες αντιδράσεις όταν ζήτησε τον λόγο από βοσκούς, ενώ ο Αλέκος Δασκαλάκης τον προέτρεπε συνεχώς να κινείται αποκλειστικά μέσω της νόμιμης οδού, επιθυμώντας να λειτουργεί θεσμικά.
Διαρροή καταγγελιών και απειλές για τη ζωή πολιτών
Ένα από τα πιο σοκαριστικά στοιχεία της έρευνας αφορά την πλήρη απογύμνωση του πολίτη που επιχειρεί να βρει το δίκιο του. Κάτοικος της περιοχής σπάει τη σιωπή του και περιγράφει πώς, μόλις απευθύνθηκε στο Δασονομείο Μοιρών για ζημιές, δέχτηκε αμέσως τηλεφώνημα από τον εμπλεκόμενο κτηνοτρόφο, ο οποίος τον απείλησε ευθέως λέγοντας: «Πρόσεξε τι θα πάθεις μετά τη μήνυση».
Όταν ο πολίτης ζήτησε εξηγήσεις από την υπηρεσία για το πώς διέρρευσε το όνομά του, έλαβε την απάντηση ότι αυτό γίνεται στο πλαίσιο της ενημέρωσης για την αποφυγή νέων ζημιών. Η οργή του μάρτυρα ξεχειλίζει, καθώς μιλά για ένα βαθύ απόστημα, υποστηρίζοντας ότι η ίδια η δικαιοσύνη σηκώνει το τηλέφωνο για να ειδοποιήσει τους παρανομούντες.
Το κόκκινο σακουλάκι που πρόδωσε το έγκλημα
Η τοπική κοινωνία παραμένει ανάστατη, καθώς κανείς δεν πιστεύει το σενάριο του τροχαίου ατυχήματος, αφού το μηχανάκι του 49χρονου προέδρου ήταν σχεδόν άθικτο. Άνθρωποι που τον γνώριζαν καλά τονίζουν ότι ο Αλέκος Δασκαλάκης ήταν ένας ήρεμος οικογενειάρχης, που απέφευγε τους καβγάδες και προσπαθούσε να προστατεύσει τη γυναίκα και το παιδί του, ζητώντας να μην τους ανακατεύουν σε τέτοιες υποθέσεις.
Ένα κρίσιμο εύρημα στην έρευνα που πραγματοποίησε ο γαμπρός του, Μανώλης Προβιδάκης, ήρθε να επιβεβαιώσει τις χειρότερες υποψίες. Σε ένα χωράφι εντοπίστηκαν η τσάντα, το ποτήρι του καφέ και προσωπικά αντικείμενα του θύματος.
Η ιδιοκτήτρια του καφενείου, από όπου είχε περάσει ο πρόεδρος το μοιραίο πρωινό, αναγνώρισε αμέσως τα πράγματα λόγω μιας συγκεκριμένης λεπτομέρειας: επειδή της είχαν τελειώσει οι συνηθισμένες σακούλες, του είχε βάλει το τοστ σε μια κόκκινη σακούλα. Αυτό το εύρημα αποτελεί πλέον κομβικό σημείο για την εξέλιξη της υπόθεσης, αποδεικνύοντας ότι ο θάνατός του συνδέεται άμεσα με το σημείο εκείνο και τις χρόνιες αντιπαραθέσεις για την ανεξέλεγκτη βόσκηση.



