Του Ευτύχη Πρωτοπαπαδάκη
Η ”Ιθάκη’ είναι ένα από τα πιο διάσημα ποιήματα του Καβάφη, ένας στοχασμός πάνω στο νόημα της ζωής, στο οποίο ο μύθος του Οδυσσέα παντρεύει τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα.
Η Ιθάκη είναι ταυτόχρονα ο τελικός στόχος, ο θάνατος, και το ταξίδι που οδηγεί σε αυτόν, η ζωή: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, αχώριστες και αγνώριστες η μία χωρίς την άλλη. Είναι άσκοπο, για τον Καβάφη, να νιώθει απογοήτευση από το θλιβερό τέλος, αλλά είναι σοφό να το έχει πάντα κατά νου, και με αυτόν τον τρόπο, να ζεί κάθε στιγμή του παρόντος χαρούμενα και πλήρως, αναζητώντας πάντα να ανακαλύψει κάτι περισσότερο, ο πλούτος της ζωής αποκαλύπτεται μόνο όταν τον έχει ήδη απολαύσει, και γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε να ζούμε στο παρόν.
Θα έρθει η μέρα που θα μπορούμε να καθίσουμε και να κοιτάξουμε πίσω, ήρεμα. Η μέρα που θα μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πόσο πολύτιμο ήταν εκείνο το ταξίδι που κάποτε κάναμε. Αυτό το ταξίδι τώρα , βήμα προς βήμα, ολοκληρώνουμε.
Η Ιθάκη σου χάρισε το υπέροχο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν, δεν θα είχες ξεκινήσει ποτέ το ταξίδι σου.
Δεν έχει τίποτα άλλο να σου προσφέρει.
Αν τη βρεις φτωχή, μην νομίζεις ότι η Ιθάκη σε έχει ξεγελάσει.
Όσο σοφός κι αν έχεις γίνει, με τόση εμπειρία,
θα έχεις ήδη καταλάβει τι πραγματικά αντιπροσωπεύει η Ιθάκη.



