Οι βίγκαν και οι χορτοφάγοι μάλλον θα πρέπει να κάτσουν να σκεφτούν αν ένα τέτοιο προϊόν επιτρέπεται να ενταχθεί στη διατροφή τους: κόκκινα μαρούλια με ολόφρεσκη χοιρινή ή βοδινή πρωτεΐνη.

«Η μελέτη μας δείχνει για πρώτη φορά ότι τα ανώτερα φυτά μπορούν να παράγουν μυοσφαιρίνη, μια από τις βασικές πρωτεΐνες που ευθύνονται για πολλές από τις επιθυμητές ιδιότητες του κρέατος» δήλωσε η Αλέξια Γκροφ του Imperial College του Λονδίνου, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στο Frontiers in Plant Science.

Στόχος, είπε, είναι να χρησιμοποιηθούν τα φυτά για βιώσιμη παραγωγή ζωικών πρωτεϊνών, καθώς η κτηνοτροφία έχει μεγάλο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και η χορτοφαγία γίνεται όλο και δημοφιλέστερη.

Η μυοσφαιρίνη είναι η πρωτεΐνη που μεταφέρει οξυγόνο στους μυς, το αντίστοιχο της αιμοσφαιρίνης που μεταφέρει οξυγόνο στο αίμα. Είναι κόκκινη επειδή περιέχει σίδηρο, ένα πολύτιμο θρεπτικό συστατικό, και δίνει χρώμα στο κόκκινο υγρό που τρέχει από ένα μισοψημένο φιλέτο (όχι, δεν είναι αίμα). Ο σίδηρος με τη σειρά του δίνει μια χαρακτηριστική «μεταλλική» γεύση στο κρέας.

H μυοσφαρίνη μπορεί εύκολα να απομονωθεί από τα φύλλα του μαρουλιού (Imperial College London)

Όπλο γονιδίων

Οι ερευνητές απομόνωσαν τα γονίδια της μυοσφαιρίνης και χρησιμοποίησαν ένα «όπλο γονιδίων» (gene gun) για να τα εισαγάγουν σε νεαρά φυτά μαρουλιού και καπνού. Ορισμένα φυτά ενσωμάτωσαν τα γονίδια και, όταν μεγάλωσαν, τα κληροδότησαν στους απογόνους τους, οι οποίοι πράγματι παρήγαγαν μυοσφαιρίνη.

Οι ποσότητες ήταν σχετικά μικρές, γύρω στα 800 χιλιοστά του γραμμαρίου για κάθε κιλό αποξηραμένου μαρουλιού ή καπνού. «Η συγκέντρωση μυοσφαιρίνης στο ξηρό βάρος είναι περίπου δεκαπλάσια στους μυς των ζώων σε σχέση με τις αποδόσεις των φυτών» γράφουν οι ερευνητές.

Δεδομένου όμως ότι για να αναπτύξουν μυς τα εκτρεφόμενα ζώα χρειάζονται μεγάλες ποσότητες φυτικής τροφής, οι οποίες προέρχονται από καλλιέργειες, η παραγωγή μυοσφαιρίνης κατευθείαν στο χωράφι θα ήταν πιο αποδοτική, σύμφωνα με τη μελέτη.

Το μαρούλι θα μπορούσε για παράδειγμα να καταναλώνεται ως σαλάτα ή να χρησιμοποιείται για την απομόνωση της πρωτεΐνης και τη χρήση της σε υποκατάστατα κρέατος.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ωστόσο ότι υπάρχουν εμπόδια, καθώς η μυοσφαιρίνη δεσμεύει την αίμη που χρειάζονται τα φυτά σε άλλες λειτουργίες. Ελπίζουν όμως να τελειοποιήσουν την τεχνική και να πειραματιστούν με τα γονίδια άλλων ζωικών πρωτεϊνών.

Ραπανάκι με γεύση γαρίδας κανείς;