Τα σκάφη του Global Sumud Flotilla ξεκίνησαν ξανά για την Παλαιστίνη μόλις μία εβδομάδα μετά την επίθεση που δέχτηκαν στην Ελλάδα από τις ισραηλινές δυνάμεις. Τι σηματοδοτεί η νέα αποστολή;

Σε όσους αναρωτιούνται «γιατί ξαναπάτε, αφού θα συμβούν τα ίδια;» θα έλεγα ότι η πραγματική ερώτηση είναι «γιατί επιτρέπουμε στο Ισραήλ να συνεχίζει να κάνει τα ίδια;». Γιατί χρειάζεται να κινητοποιηθούν πολίτες για κάτι που θα έπρεπε να κάνουν τα κράτη; Σαλπάρουμε γιατί η εκεχειρία στη Γάζα αποδείχτηκε ένα τεράστιο ψέμα. Η κατοχή συνεχίζεται. Ο ισραηλινός στρατός εξακολουθεί να ελέγχει το 58% της Γάζας μέσω της λεγόμενης «κίτρινης ζώνης». Η ανθρωπιστική καταστροφή συνεχίζεται. Οι δολοφονίες συνεχίζονται. Από την εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025, περισσότεροι από 820 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά και τουλάχιστον 2.200 έχουν τραυματιστεί. Ανάμεσά τους βρίσκονται εκατοντάδες παιδιά, που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν απλώς επειδή, παίζοντας στις αλάνες της Γάζας, πέρασαν κατά λάθος τα όρια της «κίτρινης ζώνης».

«Πρώτη φορά κάνει το Ισραήλ επιχείρηση αναχαίτισης τόσο μακριά από τη Γάζα, σε απόσταση περίπου 1.200 χιλιομέτρων ανοιχτά της Κρήτης»

Πλέουμε γιατί οι δίκαιες υποθέσεις, όσο μεγάλες και ιερές κι αν είναι, ξεχνιούνται και παραμερίζονται αν δεν υπάρχει πραγματικός πολιτικός αγώνας για αυτές. Πλέουμε γιατί καταλαβαίνουμε πια ότι η Παλαιστίνη, πέρα από τον εαυτό της, προσπαθεί να απελευθερώσει και εμάς. Ο αγώνας της δεν αφορά μόνο την επιβίωση του παλαιστινιακού λαού αλλά και την καθολική υπεράσπιση της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας. Το Ισραήλ προσπαθεί να εδραιώσει αίσθημα ανημποριάς και φόβου, να ποινικοποιήσει την αλληλεγγύη, να πείσει ότι είναι μάταιη κάθε αντίσταση. Ματαιοπονεί.

● Δεν σας φοβίζει η επίθεση στα ανοιχτά της Κρήτης;

Παρά τη θεαματική διάσταση της επιχείρησης, για πρώτη φορά το Ισραήλ δεν κατάφερε να αναχαιτίσει ολόκληρο τον στόλο. Αιχμαλώτισαν 21 σκάφη, αλλά κατάφεραν να διαφύγουν 32, περισσότερα από τα μισά. Με εξαίρεση την αποστολή του 2008 με τον Βαγγέλη Πισσία, που έφτασε στη Γάζα, όλοι οι επόμενοι στολίσκοι αναχαιτίζονταν πλήρως. Αυτή τη φορά δεν συνέβη. Τι κέρδισε τελικά το Ισραήλ; Πέρα από την απαγωγή δύο συντρόφων μας, τίποτα. Αντιθέτως, φανέρωσε ξανά την ασυδοσία της σιωνιστικής βαρβαρότητας, φορτώθηκε με μερικές επιπλέον προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια, εξέθεσε την Ελλάδα, τον βασικό του σύμμαχο στην ανατολική Μεσόγειο, και απέτυχε να λειτουργήσει αποτρεπτικά ως προς τον υπόλοιπο στόλο, που ξαναπλέει.

Η επίθεση στην Κρήτη εντάσσεται στη λογική των θεαματικών επιχειρήσεων επίδειξης ισχύος, χωρίς όμως πρακτικό αποτέλεσμα. Το ίδιο συνέβη με τους βομβητές στον Λίβανο ή με τις δολοφονίες στελεχών του Ιράν. Τα χτυπήματα προκαλούν σοκ και εικόνα παντοδυναμίας, αλλά έχουν περιορισμένη στρατηγική αποτελεσματικότητα. Η Χεζμπολάχ συνεχίζει να μάχεται, το Ιράν βγαίνει πιο κερδισμένο. Το 2010 σκότωσαν δέκα μέλη της αποστολής στο «Μαβί Μαρμαρά». Και όμως, το 2011 ένας νέος στόλος σάλπαρε ξανά.

● Τι σημαίνει ωστόσο για την ασφάλεια στην Ελλάδα και για την εθνική μας κυριαρχία το γεγονός ότι έγινε ισραηλινή επίθεση ανοιχτά της Κρήτης;

Η επιχείρηση αυτή συνιστά ιστορική τομή για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, είναι η μακρινότερη επιχείρηση Ισραηλινών στρατιωτών στον ευρωπαϊκό χώρο. Πρώτη φορά κάνει το Ισραήλ επιχείρηση αναχαίτισης τόσο μακριά από τη Γάζα, σε απόσταση περίπου 1.200 χιλιομέτρων, 650 ναυτικά μίλια. Κανένα νομικό πλαίσιο δεν μπορεί να θεωρήσει νόμιμο ή αναλογικό έναν ναυτικό αποκλεισμό μέχρι τα Κύθηρα, που μετατρέπει ουσιαστικά όλη τη Μεσόγειο σε πιθανό πεδίο αναχαίτισης. Τι θα συμβεί την επόμενη φορά; Θα μας απαγάγουν κατευθείαν από τα σπίτια μας πριν μπούμε στα σκάφη; Δεύτερον, δεν έχει ξανασυμβεί, και δημιουργεί εφιαλτικό προηγούμενο, το γεγονός ότι η επιχείρηση έγινε εντός της ελληνικής επικράτειας.

● Η κυβέρνηση επισήμως κάνει λόγο για επιχείρηση σε διεθνή ύδατα. Τι συνέβη τελικά;

Η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί συνειδητά να συσκοτίσει την πραγματικότητα ώστε να αποποιηθεί τις ευθύνες της. Τα μέλη του flotilla χτυπήθηκαν δύο φορές. Η πρώτη ήταν στις 29 Απριλίου, κατά τη διάρκεια της απαγωγής τους, 50 ν.μ. δυτικά της Κρήτης: σε διεθνή ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης. Η δεύτερη έγινε μόλις λίγα μίλια από τις ακτές της Κρήτης, εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, την Πρωτομαγιά. Το ισραηλινό πλοίο εισήλθε στην ελληνική επικράτεια για να παραδώσει στο ελληνικό Λιμενικό τους ακτιβιστές που είχε απαγάγει. Ολους, εκτός από δύο, τον Τιάγκο Αβιλα και τον Σάιφ Αμπουκεσέκ, τους οποίους σκόπευε να μεταφέρει στο Ισραήλ για ανάκριση.

«Το Λιμενικό εμφανίστηκε μόλις ολοκλήρωσαν οι ισραηλινές δυνάμεις την επιχείρηση απαγωγής. Δεν είναι σύμπτωση, είναι ένδειξη συντονισμού»

Οι υπόλοιποι 173 απαχθέντες αντιλήφθηκαν ότι θα παρέμεναν οι δύο σύντροφοι αιχμάλωτοι και ορισμένοι αρνήθηκαν να αποβιβαστούν. Οι ισραηλινές δυνάμεις τους ξυλοκόπησαν ξανά, και μάλιστα δεμένους και υπό κράτηση, γεγονός που συνιστά βασανισμό. Από τους 173 ανθρώπους που αναγκάστηκαν να αποβιβαστούν με τη βία εντός ελληνικών υδάτων, 36 μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της Κρήτης με σπασμένες μύτες, σαγόνια και πλευρά. Είναι σαν να βασανίζουν Ισραηλινοί στρατιώτες πολίτες στην Αθήνα και μετά να επιβιβάζονται σε αεροπλάνο και να φεύγουν ανενόχλητοι.

● Πώς κρίνετε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης;

Δεν πρόκειται απλώς για συνενοχή. Πρόκειται για συνεργασία, για συνέργεια σε εγκλήματα. Προφανώς οι ελληνικές αρχές γνώριζαν ότι το Ισραήλ εκτελεί στρατιωτική επιχείρηση μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν υπήρχε Ελληνας πολίτης στα σκάφη, κάτι που θα έδινε ποινική δικαιοδοσία και αρμοδιότητα στην Ελλάδα να επέμβει. Ούτε είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ ευχαρίστησε δημόσια την ελληνική κυβέρνηση. Πολλά σκάφη μας έστειλαν σήμα κινδύνου το βράδυ της 29ης Απριλίου. Η Ελλάδα όφειλε να στείλει αμέσως σκάφη για να εκτιμήσει την κατάσταση και, αν χρειαστεί, να διασώσει. Δεν το έκανε.

Το Λιμενικό εμφανίστηκε μόλις ολοκλήρωσαν οι ισραηλινές δυνάμεις την επιχείρηση απαγωγής. Δεν είναι σύμπτωση, είναι ισχυρή ένδειξη συντονισμού με το ισραηλινό ναυτικό ή τουλάχιστον ένδειξη πολιτικής κάλυψης. Επειτα, η είσοδος ισραηλινών δυνάμεων στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ο βασανισμός συντρόφων, η παράδοσή τους στο Λιμενικό και η διαφυγή των Ισραηλινών με δύο ομήρους συνιστούν απροκάλυπτη στήριξη σε στρατιωτική επιχείρηση εναντίον άοπλων πολιτών, πολλοί από τους οποίους Ευρωπαίοι. Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση για τέτοιου είδους εμπλοκή. Γι’ αυτό προσπαθούν με κάθε τρόπο να θάψουν την υπόθεση, πριν συνειδητοποιήσει η κοινωνία το ιστορικό μέγεθος της παρανομίας και της συνεργασίας. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε.

● Νιώθετε σε αυτή την προσπάθεια σύμμαχο τη Δικαιοσύνη, τουλάχιστον στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που έκανε δεκτά τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα κατά της ελληνικής κυβέρνησης για την τύχη των μελών της αποστολής;

Οι δικηγόροι της αποστολής κατέθεσαν μήνυση στον Αρειο Πάγο, ζητώντας να απαγορευτεί ο απόπλους του ισραηλινού πλοίου και να τεθούν υπό προσωρινή κράτηση το πλήρωμα και οι αξιωματικοί του, ώστε να διερευνηθούν πιθανές ποινικές ευθύνες. Παράλληλα, προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ζητώντας ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ελλάδας, με βασικό αίτημα να μην επιτραπεί η αποχώρηση του πλοίου. Ενώ οι ελληνικές αρχές δεν προχώρησαν σε καμία ενέργεια, το Δικαστήριο του Στρασβούργου ανταποκρίθηκε, ζητώντας επίσημες εξηγήσεις από την ελληνική κυβέρνηση ώς τις 12 Μαΐου. Θεωρούμε την εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η κυβέρνηση καλείται πλέον να λογοδοτήσει διεθνώς, σε μια περίοδο γενικευμένης απαξίωσης του διεθνούς δικαίου.