Ο Λευτέρης Χαρωνίτης είναι ένας από τους σημαντικότερους και πιο παραγωγικούς Έλληνες σκηνοθέτες, με ιδιαίτερη προσφορά στον χώρο του ντοκιμαντέρ. Κατάγεται από τα Ανώγεια της Κρήτης, γεγονός που έχει επηρεάσει βαθιά τη θεματολογία και την αισθητική του έργου του.

Το έργο του επικεντρώνεται κυρίως στην ιστορία, τον πολιτισμό, τις τέχνες και τους κοινωνικούς αγώνες. Έχει σκηνοθετήσει δεκάδες ντοκιμαντέρ, πολλά από τα οποία έχουν προβληθεί από την ελληνική τηλεόραση (ΕΡΤ) και σε διεθνή φεστιβάλ.

Τα πιο γνωστά του έργα αφορούν μεγάλες προσωπικότητες και ιστορικά γεγονότα, για τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο αλλά και την Εθνική Αντίσταση.

Με κείμενό του καλεί και αυτός σε συμμετοχή στην παγκρήτια πορεία στη Βάση της Σούδας:

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι οι ιμπεριαλιστές, όπως και σε αυτή τη φάση των μεταξύ τους ποικίλων ανταγωνισμών, έχουν ανάγκη τους πολέμους. Δε διστάζουν μάλιστα να τους εξαπολύουν σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη άλλοτε με αίωλα επιχειρήματα και άλλοτε με οφθαλμοφανή καταστρατήγηση του δικού τους «διεθνούς δικαίου» απροκάλυπτα, τραμπούκικα και με κυνισμό, όπως αυτόν τον ολέθριο πόλεμο που έχουν εξαπολύσει οι  ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου με καταστροφικές συνέπειες για όλες τις γειτονικές χώρες, αλλά και πραγματικούς ορατούς κινδύνους για όλες τις χώρες της  Ανατολικής Μεσογείου.

Όμως για τις μεγάλες υπερπόντιες καταστροφικές  επιχειρήσεις τους, χρειάζονται πολεμικές βάσεις σε διάφορες χώρες της υφηλίου που ο ρόλος αλλά και οι επιπτώσεις από την παρουσία τους για τους λαούς που τις φιλοξενούν, αναδείχθηκαν και σε αυτόν τον πόλεμο. Γιατί οι στρατιωτικές βάσεις είναι ορμητήρια καταστροφών και ολέθρου που εξυπηρετούν ποικίλες ανάγκες των ιμπεριαλιστών: αποθήκευση όπλων και πυραύλων, ελλιμενισμό  και ανεφοδιασμό πολεμικών πλοίων, αεροδρόμια για πολεμικές επιχειρήσεις  και λοιπά.

Ταυτόχρονα όμως οι βάσεις είναι και στόχοι αντιποίνων για τους λαούς της περιοχής που τις φιλοξενούν.

Η χώρα μας από  τις αρχές της δεκαετίας του 1950 που εντάχθηκε στη λυκοσυμμαχία του  ΝΑΤΟ  εκτός άλλων  ποικίλων διευκολύνσεων, έχει εμπλακεί  και σε αυτόν τον καταστροφικό ληστρικό πόλεμο με τη σύμφωνη γνώμη όλων των αστικών κομμάτων και της κυβέρνησης.

Με ελάχιστες προσχηματικές αντιρρήσεις, όλες οι κυβερνήσεις έχουν παραχωρήσει με γενναιοδωρία σε όλη τη χώρα βάσεις, που έχουν  αξιοποιηθεί για  ιμπεριαλιστικές καταστροφικές επιθέσεις ενάντια σε γειτονικές, φιλικές χώρες: Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Παλαιστίνη, Ιράν, Λίβανο με επώδυνες συνέπειες για τα ελληνικά λαϊκά συμφέροντα.

Η χώρα μας με πράξεις συμμετέχει και σήμερα στο μακελειό που παρακολουθούμε.

Γιατί, τι γυρεύουν οι έλληνες στρατιωτικοί και οι πύραυλοι στη Σ. Αραβία, τι υπερασπίζονται; Ποια λαϊκά συμφέροντα εξυπηρετεί η παρουσία πολεμικών πλοίων μας στην Αν. Μεσόγειο, στην Ερυθρά θάλασσα καθώς και η χρησιμοποίηση ελληνικών αεροδρομίων για επιδρομές;  Και τέλος, τι οφέλη έχει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας από την εν λευκώ χρήση των αμερικάνικων πολεμικών πλοίων του θανάτου, της μεγάλης βάσης ορμητηρίου της Σούδας στην Κρήτη;

Η ξεκάθαρη, απροσχημάτιστη αλλά και κυνική δήλωση του υπ. Εθνικής άμυνας ότι πρέπει να συνηθίσουμε να βλέπουμε φέρετρα από την εμπόλεμη ζώνη ,είναι η απάντηση.

Αυτός ο πόλεμος βέβαια, όπως και όλοι, έχει τεράστιο κόστος. Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν.

Κερδισμένοι σήμερα και το βλέπουμε όλοι, είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι των ειδών διατροφής και πρώτων αναγκών των λαϊκών νοικοκυριών, οι πολυεθνικές της ενέργειας, των επικοινωνιών, των μεταφορών, οι μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού, οι μεγαλοιδιοκτήτες της στέγης κ.α

Ποιός όμως πληρώνει πάλι το υπέρογκο κόστος της στροφής της ευρωπαϊκής οικονομίας σε μεγαλύτερη παραγωγή οπλικών συστημάτων και μηχανών καταστροφής στην οποία η χώρα μας πρωτοστατεί;  Τις απαντήσεις τις γνωρίζουμε όλοι.

Οι λαοί πληρώνουν τους πολέμους και οι καπιταλιστές ολιγάρχες πλουτίζουν και θησαυρίζουν. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν και οι μισθοί και τα ημερομίσθια μικραίνουν, αυτοί καρπώνονται και την υπεραξία του ανθρώπινου πόνου.

Κονδύλια για τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες που ξεκληρίζονται, τους μικροβιοτέχνες και επαγγελματίες, τους νέους και τις νέες, τους δημιουργούς των αξιών της τέχνης και του πολιτισμού, τους απόμαχους της δουλειάς, δεν υπάρχουν.

Η δύσκολη ζωή τους θα γίνεται ολοένα δυσκολότερη, ασφυκτική.

Πολλοί αδιαμαρτύρητα ακόμη, αλλά με πολλά ερωτηματικά, δέχονται τα κηρύγματα από τα ελεγχόμενα διεθνή δίκτυα προπαγάνδας του ιμπεριαλισμού, μίσθαρνων πολιτικών αναλυτών, δημοσιογράφων και πολιτικολογούντων επιστημόνων που τους λένε ότι, έτσι είναι τα πράγματα, το σύστημα είναι ανίκητο, το εθνικό συμφέρον απαιτεί ομοψυχία, τίποτα δεν αλλάζει και αφοπλίζονται, αδρανοποιούνται.

Μια μεγάλη όμως μερίδα εργαζομένων που βιώνουν τις πιο ανάλγητες, απάνθρωπες και κυνικές πολιτικές στο πετσί τους μπαίνουν στους καθημερινούς αγώνες και διεκδικούν τη ζωή τους.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο ιμπεριαλισμός και τα όργανά του δεν είναι ανίκητη δύναμη.

Παρά την προπαγάνδα και τα κατασταλτικά μέσα που εφαρμόζουν οι αστικές κυβερνήσεις, εκείνο που τους φοβίζει και τους τρομάζει, είναι η αργή αλλά σταθερή ανασύνταξη του οργανωμένου εργατικού και αγροτικού κινήματος. Φοβούνται τη λαϊκή οργή. Γιατί η λαϊκή οργή όταν μετεξελιχθεί σε οργανωμένη μαζική δύναμη, είναι ακατανίκητη.

Για όλα αυτά, οι φιλειρηνικοί πολίτες, οφείλουν να πάρουν μέρος στο διήμερο αντιιμπεριαλιστικής δράσης της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) σε όλη η χώρα και τη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στις 17 του Μάη.

Όλοι οι κρητικοί ,αληθινοί πατριώτες όπως έχει  αποδειχθεί, οφείλουμε να δώσουμε μαζικό παρόν την Κυριακή 17 του Μάη στις 12 το μεσημέρι στην Αγορά των Χανίων, στη μεγάλη πορεία προς τη Σούδα, για να διατρανώσουμε τη απαίτησή μας για το κλείσιμο της επικίνδυνης για το λαό μας αμερικανικής βάσης.

Γιατί ο κυνικός και αρπακτικός ιμπεριαλισμός δε μπορεί να είναι το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού.