Σε μία βαρύτατη καταγγελία σχετικά με τους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή προχώρησε ο γνωστός Αμερικανός σχολιαστής Τάκερ Κάρλσον (Tucker Carlson), αποκαλύπτοντας ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ προγραμματίζει την παράδοση 40.000 βαρέων βομβών προς την κυβέρνηση του Ισραήλ κατά τους επόμενους μήνες.

Επικαλούμενος ενημερωμένο ομοσπονδιακό αξιωματούχο των ΗΠΑ, ο Κάρλσον υποστηρίζει ότι το φορτίο περιλαμβάνει βόμβες τύπου Mark 84 και BLU-117, βάρους 2.000 λιβρών έκαστη, κάνοντας λόγο για τη «μεγαλύτερη μεταφορά συμβατικών πυρομαχικών από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη σύγχρονη ιστορία».

Μέσα από λεπτομερείς ιστορικούς παραλληλισμούς με τους στρατηγικούς βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Βερολίνο, το Τόκιο και τη Χιροσίμα, ο Αμερικανός αναλυτής επικρίνει με δριμύτητα την απόφαση, καταγγέλλοντας ότι η αποστολή αυτή —εκτιμώμενου κόστους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων— χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τους Αμερικανούς φορολογούμενους και απειλεί να διαιωνίσει τη σύγκρουση στη Γάζα, τον Λίβανο και την ευρύτερη περιοχή.

Η κλίμακα των 40.000 τόνων: Ιστορικοί παραλληλισμοί με το Βερολίνο, το Τόκιο και τη Χιροσίμα

Περιγράφοντας το μέγεθος της επικείμενης στρατιωτικής συνδρομής, ο Τάκερ Κάρλσον υπογραμμίζει ότι η ποσότητα των 40.000 βομβών αντιστοιχεί συνολικά σε 40.000 τόνους εκρηκτικών υλών, μέγεθος που υπερβαίνει κατά πολύ τις πιο καταστροφικές αεροπορικές επιχειρήσεις στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών:

«Πόσο μεγάλη είναι αυτή η αποστολή; Ανέρχεται σε 40.000 τόνους βομβών. Για μέτρο σύγκρισης, η μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική επιδρομή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η επίθεση της 8ης Αεροπορικής Δύναμης στο Βερολίνο τον Μάρτιο του 1945. Συνολικά, τα 2.023 συμμαχικά αεροσκάφη που συμμετείχαν έριξαν περίπου 3.000 τόνους βομβών. Αυτό αποτελεί μόλις το 7,5% αυτού που στέλνει ο Τραμπ στο Ισραήλ. Τον ίδιο μήνα, τον Μάρτιο του 1945, η Αεροπορία του Στρατού των ΗΠΑ ξεκίνησε τον πιο καταστροφικό βομβαρδισμό στην ανθρώπινη ιστορία, την Επιχείρηση Meetinghouse πάνω από το Τόκιο. Περισσότεροι από 100.000 Ιάπωνες άμαχοι σκοτώθηκαν. Μέχρι το τέλος αυτής της επιχείρησης, οι ΗΠΑ είχαν ρίξει 1.600 τόνους βομβών — δηλαδή το 4% των όσων στέλνει ο Τραμπ στο Ισραήλ. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε πέντε μήνες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ έριξαν την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Το φορτίο που στέλνει ο Τραμπ στο Ισραήλ αντιστοιχεί σε υπερτριπλάσια καταστροφική ισχύ από εκείνη την πυρηνική έκρηξη. Δεν υπάρχει προηγούμενο για αυτό που πράττει η κυβέρνηση Τραμπ».

Σύμφωνα με το σκεπτικό του Κάρλσον, δεν υφίσταται καμία επιχειρησιακή δικαιολογία για τη διάθεση τέτοιων οπλικών συστημάτων, καθώς «η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν διεξάγει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε καν έναν συμβατικό πόλεμο», αλλά περιορίζεται σε αψιμαχίες με δυνάμεις ανταρτών στον Λίβανο και επιχειρήσεις εναντίον άοπλου πληθυσμού στη Γάζα, μέτωπα τα οποία «δεν απαιτούν σύγχρονες βόμβες 2.000 λιβρών».

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Mark 84 και οι συνέπειες στις αστικές περιοχές

Αναλύοντας τη φονικότητα των υπό αποστολή πυρομαχικών, ο Κάρλσον παραθέτει τα καταστροφικά αποτελέσματα της βόμβας γενικής χρήσης Mark 84:

«Μία αμερικανικής κατασκευής Mark 84 έχει ακτίνα καταστροφής μισού μιλίου. Απελευθερώνει ένα θερμικό κύμα στη θερμοκρασία της επιφάνειας του ήλιου. Σε απόσταση 100 ποδιών (περίπου 30 μέτρων) από την έκρηξη, τα πετρώματα λιώνουν και η ανθρώπινη σάρκα μετατρέπεται σε ατμό. Η βόμβα καταρρέει πολυκατοικίες και αφήνει κρατήρες βάθους 35 ποδιών. Μέχρι τον πόλεμο με το Ιράν, ο αμερικανικός στρατός απέφευγε γενικά τη χρήση της Mark 84 σε αστικές περιοχές, επειδή σκοτώνει υπερβολικά πολλούς αμάχους».

Όπως υποστηρίζει, η ισραηλινή κυβέρνηση υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου χρησιμοποίησε μαζικά τέτοιου τύπου πυρομαχικά μετά την 7η Οκτωβρίου, ρίχνοντας «σχεδόν εξακόσιες βόμβες 2.000 λιβρών σε πυκνοκατοικημένες περιοχές στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 100 επίσημα καθορισμένων ζωνών εκκένωσης αμάχων». Υπενθυμίζει μάλιστα ότι η διοίκηση Μπάιντεν είχε προχωρήσει σε προσωρινή παύση των παραδόσεων Mark 84 λόγω των διεθνών αντιδράσεων, ωστόσο επί προεδρίας Τραμπ οι ροές όχι μόνο αποκαταστάθηκαν αλλά επιταχύνονται ραγδαία.

Παράλληλα, ο Κάρλσον καταγγέλλει ότι τα τελευταία τρία χρόνια «περισσότεροι από 250.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί στη Γάζα, με την πλειονότητα να είναι γυναίκες, ηλικιωμένοι και δεκάδες χιλιάδες παιδιά», ενώ χιλιάδες ακόμη εκτιμάται ότι παραμένουν θαμμένοι κάτω από τα συντρίμμια 200.000 κατεστραμμένων κτιρίων. Προσθέτει δε ότι έχει καταστραφεί το 92% των κατοικιών και 34 από τα 36 νοσοκομεία, παραλληλίζοντας την εικόνα με τον συμμαχικό βομβαρδισμό της Δρέσδης το 1945, καταλήγοντας ότι η νέα παρτίδα των 40.000 βομβών κινδυνεύει να επεκτείνει τις ίδιες καταστροφικές πρακτικές στον Λίβανο και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής.

Χρηματοδότηση μέσω FMF: «Πρόγραμμα πρόνοιας μεταμφιεσμένο σε καπιταλισμό»

Εστιάζοντας στην οικονομική διάσταση του εγχειρήματος, ο Αμερικανός σχολιαστής αποδομεί τον όρο «πώληση όπλων», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για δωρεάν παροχή που επιβαρύνει άμεσα τους Αμερικανούς φορολογούμενους:

«Σε κάποιο σημείο, αναπόφευκτα, αυτό θα περιγραφεί στα μέσα ενημέρωσης ως “πώληση όπλων”. Δεν είναι πώληση όπλων. Είναι ένα δώρο, χρηματοδοτούμενο από τους Αμερικανούς φορολογούμενους μέσω του προγράμματος Ξένης Στρατιωτικής Χρηματοδότησης (Foreign Military Financing – FMF), μιας ρύθμισης σχεδιασμένης να μεταμφιέζει την κρατική πρόνοια σε καπιταλισμό: Το Κογκρέσο δεσμεύει κονδύλια για την εκτελεστική εξουσία, η οποία μεταφέρει τα μετρητά στο Ισραήλ για να “αγοράσει” όπλα αμερικανικής κατασκευής, στη συγκεκριμένη περίπτωση από τη General Dynamics. Οι πολιτικοί ισχυρίζονται ότι αυτό είναι νίκη για την Αμερική. Οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν έχουν ιδέα ότι το πλήρωσαν οι ίδιοι. Ο λογαριασμός σε αυτή την περίπτωση είναι περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που προστίθεται στα 352 δισεκατομμύρια δολάρια που το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει μεταφέρει στο Ισραήλ από το 1951».

Ο δίαυλος των εγκρίσεων: Από την πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ και τον Ρούμπιο στο Καπιτώλιο

Περιγράφοντας τη διαδρομή του σχετικού αιτήματος, ο Κάρλσον αναφέρει ότι η πρωτοβουλία για τις 40.000 βόμβες εκκίνησε από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, υπό τον πρέσβη Μάικ Χάκαμπι (Mike Huckabee) και τον βοηθό του Ντέιβιντ Μίλσταϊν (David Milstein, πρόγονο του παρουσιαστή του Fox News, Μαρκ Λέβιν). Στη συνέχεια, το αίτημα διαβιβάστηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου εγκρίθηκε άμεσα από τον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (Marco Rubio).

Όπως σημειώνει, για την τελική εκτέλεση της αποστολής απομένει η υπογραφή μόλις τεσσάρων κοινοβουλευτικών παραγόντων στο Κογκρέσο:

• Των γερουσιαστών Τζιμ Ρις (Jim Risch) και Τζιν Σαχίν (Jeanne Shaheen), προέδρου και επικεφαλής της μειοψηφίας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας.

• Των βουλευτών Μπράιαν Μαστ (Brian Mast) και Γκρέγκορι Μικς (Gregory Meeks), κορυφαίων στελεχών της αντίστοιχης επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Ο Κάρλσον ασκεί σφοδρή κριτική στα πρόσωπα αυτά, χαρακτηρίζοντάς τα ως στενά συνδεδεμένα με το φιλοϊσραηλινό λόμπι, υπενθυμίζοντας ότι ο Μπράιαν Μαστ είχε ταξιδέψει το 2015 στο Ισραήλ ως εθελοντής στον ισραηλινό στρατό (IDF) και το 2023 εμφανίστηκε στο Κογκρέσο φορώντας ισραηλινή στρατιωτική στολή. Καταλήγοντας, εκτιμά ότι ελάχιστα εμπόδια απομένουν εντός του νομοθετικού σώματος, υποστηρίζοντας ότι «μόνο η δημόσια κατακραυγή μπορεί να σταματήσει αυτή την εξέλιξη».