Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος και πρώην ανταποκριτής των New York Times στη Μέση Ανατολή, Κρις Χέτζες, εκφώνησε ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, στην οποία υποστήριξε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν, η καταστροφή του νότιου Λιβάνου και η κρίση στη Γάζα σηματοδοτούν την κατάρρευση της μεταπολεμικής διεθνούς νομικής τάξης. Η ομιλία, που συνδύασε γεωπολιτική ανάλυση, ιστορικές αναφορές και οξεία κριτική, τοποθετεί τις τρέχουσες συγκρούσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποικιοκρατίας, εθνικισμού και διάβρωσης δημοκρατικών θεσμών.

Ο Κρις Χέτζες ανέβηκε στο βήμα του Πρίνστον έχοντας μόλις ολοκληρώσει ένα νέο βιβλίο — σε συνεργασία με τον σκιτσογράφο Τζο Σάκο, γνωστό για τα έργα του «Palestine» και «Footnotes in Gaza» — που αφηγείται τη γενοκτονία μέσα από τις μαρτυρίες 29 οικογενειών από τη Γάζα, τις οποίες συνάντησαν στην Αίγυπτο. Το βιβλίο, που παραδόθηκε στον εκδοτικό οίκο μία εβδομάδα πριν την ομιλία, αναμένεται να εκδοθεί τον Οκτώβριο.

Ωστόσο, ο Χέτζες επέλεξε να μην μιλήσει για το βιβλίο. Αντ’ αυτού, στράφηκε σε ένα ευρύτερο θέμα: αυτό που αποκάλεσε «νέα παγκόσμια τάξη» και «εποχή τεχνολογικά προηγμένης βαρβαρότητας». «Δεν υπάρχουν κανόνες για τους ισχυρούς, μόνο για τους αδύναμους», δήλωσε. «Αντιταχθείτε στον ισχυρό, αρνηθείτε να υποκύψετε στις παράλογες απαιτήσεις του, και σας λούζουν με πυραύλους και βόμβες.»

Ο πόλεμος στο Ιράν: Πώς ξεκίνησε, κατά τον Χέτζες

Ένα σημαντικό μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στον πόλεμο κατά του Ιράν, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου. Ο Χέτζες υποστήριξε ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου πιέζει εδώ και δεκαετίες τις ΗΠΑ να εμπλακούν σε πόλεμο με το Ιράν. Προηγούμενες κυβερνήσεις, τόσο Ρεπουμπλικανών όσο και Δημοκρατικών, αρνήθηκαν — σε μεγάλο βαθμό λόγω της σφοδρής αντίδρασης εντός του Πενταγώνου, το οποίο δεν θεωρούσε το Ιράν υπαρξιακή απειλή και δεν προέβλεπε θετική έκβαση.

Ο Τραμπ, ωστόσο, σύμφωνα με τον Χέτζες, «τσίμπησε το δόλωμα», ενθαρρυνόμενος από αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε «ανίκανη διαπραγματευτική ομάδα» — τον γαμπρό του Τζάρεντ Κούσνερ και τον επιχειρηματία Στιβ Γουίτκοφ, τους οποίους περιέγραψε ως «ένθερμους Σιωνιστές».

Ο Χέτζες αναφέρθηκε επίσης στην παραίτηση του Τζόζεφ Κεντ, διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, ο οποίος στην επιστολή παραίτησής του έγραψε: «Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.»

Σχετικά με τις πολλαπλές δικαιολογίες που έχουν προβληθεί για τον πόλεμο, ο Χέτζες τις απαρίθμησε ως «πρωτεϊνικές» — από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και τους βαλλιστικούς πυραύλους μέχρι τη δήλωση του Μάρκο Ρούμπιο για «προληπτικά πλήγματα» και τις αναφορές σε αλλαγή καθεστώτος — θέτοντας ερωτηματικά για το αν αυτές αποτελούν τους πραγματικούς στόχους ή προσχήματα.

Ο στόχος πέρα από την αλλαγή καθεστώτος

Ο Χέτζες διέκρινε μεταξύ των στόχων των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ενώ και οι δύο επιδιώκουν αλλαγή καθεστώτος, υποστήριξε ότι το Ισραήλ στοχεύει σε κάτι πέρα από αυτό: τη φυσική αποσύνθεση του Ιράν, τη διάσπασή του σε αντιμαχόμενες εθνοτικές και θρησκευτικές θύλακες, τη μετατροπή του σε αποτυχημένο κράτος — ακολουθώντας, όπως είπε, το μοντέλο που εφαρμόστηκε στο Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη.

Παρέθεσε δημογραφικά στοιχεία: οι Πέρσες αποτελούν περίπου το 61% του ιρανικού πληθυσμού, ενώ το υπόλοιπο 39% αποτελείται από μειονοτικές ομάδες — Αζέρους, Κούρδους, Λούρους, Μπαλούχ, Άραβες, Τουρκμάνους — καθώς και θρησκευτικές μειονότητες όπως Σουνίτες, Χριστιανούς, Μπαχάι, Ζωροάστρες και Εβραίους. Η διάσπαση, υποστήριξε, θα άφηνε το Ισραήλ ως κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή και θα επέτρεπε σε ξένα κράτη να ελέγξουν τα ιρανικά αποθέματα φυσικού αερίου — τα δεύτερα μεγαλύτερα στον κόσμο — και τα αποθέματα πετρελαίου, που αντιπροσωπεύουν το 12% του παγκοσμίου συνόλου.

Ο νότιος Λίβανος ως «σχεδιάγραμμα καταστροφής»

Ο Χέτζες αναφέρθηκε στο ρεπορτάζ της δημοσιογράφου του BBC Λούσι Γουίλιαμσον, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ καταστρέφει τον νότιο Λίβανο «χρησιμοποιώντας τη Γάζα ως μοντέλο, ένα σχεδιάγραμμα καταστροφής που χρησιμοποιείται ξανά ως μονοπάτι προς την ειρήνη».

Σημείωσε ότι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί στον Λίβανο — το ένα πέμπτο του πληθυσμού μιας χώρας που φιλοξενεί ήδη τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων ανά κάτοικο παγκοσμίως. Στο σύνολο, ανέφερε 6 εκατομμύρια εκτοπισμένους: 2 εκατομμύρια στη Γάζα, 1 εκατομμύριο στον Λίβανο και 3 εκατομμύρια στο Ιράν.

Η κριτική στις Σπουδές Ολοκαυτώματος

Ένα σημαντικό τμήμα της ομιλίας αφιερώθηκε σε μια οξεία κριτική προς τον ακαδημαϊκό χώρο των Σπουδών Ολοκαυτώματος. Ο Χέτζες υποστήριξε ότι η σταυροφορία του Ισραήλ κατά Παλαιστινίων, Λιβανέζων και Ιρανών δικαιολογείται μέσω της εξόντωσης 6 εκατομμυρίων Εβραίων κατά το Ολοκαύτωμα. Παρατήρησε ότι σχεδόν κανένας μελετητής του Ολοκαυτώματος δεν καταδίκασε τη γενοκτονία στη Γάζα, και κανένα από τα ιδρύματα που είναι αφιερωμένα στη μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν έχει επισημάνει τα ιστορικά παράλληλα.

Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το Μουσείο Ολοκαυτώματος του Λος Άντζελες διέγραψε μια ανάρτηση στο Instagram που έγραφε «Το ποτέ ξανά δεν μπορεί να σημαίνει ποτέ ξανά μόνο για τους Εβραίους» — μετά από αντιδράσεις. Σχολίασε: «Στα χέρια των Σιωνιστών, το ποτέ ξανά σημαίνει ακριβώς αυτό. Ποτέ ξανά, μόνο για τους Εβραίους.»

Ο Χέτζες παρέθεσε τον Ισραηλινό ιστορικό και ειδικό σε θέματα γενοκτονίας, καθηγητή Ραζ Σεγκάλ, διευθυντή του Προγράμματος Σπουδών Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας στο Πανεπιστήμιο Στόκτον στο Νιου Τζέρσεϊ, ο οποίος στις 13 Οκτωβρίου 2023 δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Μια σχολική περίπτωση γενοκτονίας». Ο Σεγκάλ, του οποίου μέλη της οικογένειας χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα, είχε εντοπίσει τα «κόκκινα σημάδια» στην απαίτηση της ισραηλινής κυβέρνησης για εκκένωση του βόρειου τμήματος της Γάζας και στη δαιμονοποίηση των Παλαιστινίων — ο υπουργός Άμυνας μίλησε για «ανθρώπινα ζώα».

Σύμφωνα με τον Χέτζες, ο Σεγκάλ πλήρωσε το τίμημα της ειλικρίνειάς του: η προσφορά να αναλάβει τη διεύθυνση του Κέντρου Σπουδών Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα ανακλήθηκε. Ο Χέτζες περιέγραψε επίσης πώς, όταν κατέθεσε μαρτυρία μαζί με τον Σεγκάλ στο κοινοβούλιο του Νιου Τζέρσεϊ κατά της υιοθέτησης του ορισμού αντισημιτισμού της IHRA — που εξισώνει την κριτική στο Ισραήλ με αντισημιτισμό — αποδοκιμάστηκαν και τα μικρόφωνά τους κόπηκαν από τον πρόεδρο της επιτροπής. «Εκεί ήμασταν, να υποστηρίζουμε ότι αυτός ο νόμος θα περιόριζε την ελευθερία του λόγου, ενώ σε πραγματικό χρόνο μας στερούσαν την ελευθερία του λόγου», σχολίασε.

Ο Σεγκάλ, σύμφωνα με τα λόγια που παρέθεσε ο Χέτζες, εξέφρασε την άποψη ότι «οι σπουδές Ολοκαυτώματος ως πεδίο ίσως πέθαναν — κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό», προσθέτοντας ότι αυτό θα μπορούσε να «ανοίξει τη πόρτα για πιο ενδιαφέρουσα και σημαντική έρευνα πάνω στο Ολοκαύτωμα ως ιστορία, ως πραγματική ιστορία».

Αποικιοκρατία, γενοκτονία και η κριτική του Εμέ Σεζέρ

Ο Χέτζες τοποθέτησε τα γεγονότα σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο αποικιοκρατίας, επικαλούμενος τον Μαρτινικανό ποιητή και πολιτικό Εμέ Σεζέρ. Στο έργο του «Λόγος περί αποικιοκρατίας», ο Σεζέρ υποστηρίζει ότι ο Χίτλερ φάνηκε εξαιρετικά σκληρός μόνο επειδή εφάρμοσε στην Ευρώπη «τις αποικιοκρατικές μεθόδους που μέχρι τότε προορίζονταν αποκλειστικά για τους Άραβες της Αλγερίας, τους κούλι της Ινδίας και τους μαύρους της Αφρικής».

Ο Χέτζες παρέθεσε μια σειρά ιστορικών γενοκτονιών — τον σχεδόν αφανισμό του αβόριγινου πληθυσμού της Τασμανίας, τη γερμανική σφαγή των Χερέρο και Ναμάκουα, τη γενοκτονία των Αρμενίων, τον λιμό της Βεγγάλης του 1943 κατά τον οποίο ο Τσόρτσιλ αποκαλούσε τους Ινδουιστές «κτηνώδη λαό με κτηνώδη θρησκεία», καθώς και τη ρίψη πυρηνικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι — για να υποστηρίξει ότι «η γενοκτονία δεν είναι ανωμαλία· είναι κωδικοποιημένη στο DNA μας».

Ανέφερε τον ποιητή Λάνγκστον Χιουζ: «Οι Μαύροι δεν χρειάζεται να τους πουν τι είναι ο φασισμός σε δράση. Γνωρίζουμε — οι θεωρίες του περί σκανδιναβικής ανωτερότητας και οικονομικής καταστολής είναι εδώ και καιρό πραγματικότητα για εμάς.» Επισήμανε ότι οι Νόμοι της Νυρεμβέργης μοντελοποιήθηκαν πάνω σε νόμους σχεδιασμένους να στερήσουν δικαιώματα από τους Αφροαμερικανούς· ότι η άρνηση της Αμερικής να χορηγήσει υπηκοότητα σε Ιθαγενείς Αμερικανούς και Φιλιππινέζους αντιγράφηκε από τους Ναζί· και ότι οι αμερικανικοί νόμοι κατά των μεικτών γάμων αποτέλεσαν το πρότυπο για την απαγόρευση γάμων μεταξύ Γερμανών Εβραίων και Αρίων.

Ο Πρίμο Λέβι και η «ξυράφι-λεπτή» γραμμή

Ο Χέτζες αφιέρωσε ιδιαίτερο χρόνο στη σκέψη του Πρίμο Λέβι, του Ιταλού χημικού και συγγραφέα που κρατήθηκε στο Άουσβιτς από το 1944 έως το 1945. Ο Λέβι, σύμφωνα με τον Χέτζες, ήταν «σφοδρός επικριτής του κράτους του απαρτχάιντ του Ισραήλ και της μεταχείρισης των Παλαιστινίων». Ο συγγραφέας του «Αν αυτός είναι ένας άνθρωπος» έβλεπε τη Σοά ως «ανεξάντλητη πηγή κακού» που αναπαράγεται ακόμα και παρά τη βούληση όλων.

Ο Χέτζες εστίασε στη μορφή του Μόρντεχαϊ Χαΐμ Ρουμκόφσκι, γνωστού ως «Βασιλιάς Χαΐμ», ο οποίος κυβέρνησε το γκέτο του Λοτζ στην Πολωνία για λογαριασμό των Ναζί κατακτητών, μετατρέποντάς το σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Ο Ρουμκόφσκι εκμεταλλεύτηκε, εκτόπισε αντιφρονούντες σε στρατόπεδα θανάτου και κακοποίησε γυναίκες. Ο Λέβι τον θεωρούσε παράδειγμα του τι μπορεί να γίνει ο καθένας κάτω από ανάλογες συνθήκες.

Ο Χέτζες παρέθεσε το χωρίο του Λέβι από το «Οι Πνιγμένοι και οι Σωσμένοι»: «Όλοι αντανακλούμαστε στον Ρουμκόφσκι. Η αμφισημία του είναι η δική μας. Είναι η δεύτερη φύση μας, εμείς οι υβρίδιοι πλασμένοι από πηλό και πνεύμα. Ο πυρετός του είναι ο δικός μας — ο πυρετός του δυτικού πολιτισμού μας που κατεβαίνει στην κόλαση με τρομπέτες και τύμπανα.»

Η κεντρική ιδέα που ανέδειξε είναι ότι «η γραμμή μεταξύ θύματος και θύτη είναι λεπτή σαν ξυράφι» — και ότι «δεν υπάρχει τίποτα εγγενώς ηθικό στο να είσαι Εβραίος ή επιζών του Ολοκαυτώματος». Ακριβώς γι’ αυτό, σημείωσε, ο Λέβι ήταν persona non grata στο Ισραήλ.

Ο Καχανισμός και η πορεία του ισραηλινού εξτρεμισμού

Ο Χέτζες, αντλώντας από την εμπειρία του ως ανταποκριτής των New York Times με έδρα την Ιερουσαλήμ για επτά χρόνια, χαρτογράφησε την ιδεολογική πορεία του ισραηλινού εξτρεμισμού.

Αναφέρθηκε στον ραβίνο Μεΐρ Καχάνε, ο οποίος υποστήριζε ότι «η βία είναι εβραϊκή αρετή και η εκδίκηση θεϊκή εντολή». Ο Καχάνε αποκλείστηκε από τις εκλογές από την ισραηλινή κυβέρνηση, δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 5 Νοεμβρίου 1990 και το κόμμα του κηρύχθηκε παράνομο τέσσερα χρόνια αργότερα, αφού ο Μπαρούχ Γκόλντσταϊν — γεννημένος στο Μπρούκλιν γιατρός και μέλος του κόμματος — εισέβαλε στο τζαμί Αλ-Ιμπραχίμι στη Χεβρώνα και σκότωσε 29 Παλαιστίνιους προσευχόμενους, γεγονός που ο Χέτζες κάλυψε δημοσιογραφικά για τους New York Times.

Ο Χέτζες υποστήριξε ότι ο Καχανισμός δεν πέθανε αλλά τροφοδοτήθηκε από εξτρεμιστές εποίκους. Σημείωσε ότι ο Νετανιάχου, ο οποίος έλαβε «πλούσια χρηματοδότηση από δεξιούς Αμερικανούς συνδεδεμένους με την AIPAC», ενθάρρυνε αυτές τις δυνάμεις. Σε προεκλογικές συγκεντρώσεις κατά του Γιτζάκ Ράμπιν — ο οποίος διαπραγματευόταν ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους — οι υποστηρικτές του Νετανιάχου φώναζαν συνθήματα εμπνευσμένα από τον Καχάνε, όπως «θάνατος στους Άραβες» και «θάνατος στον Ράμπιν», και έκαψαν ομοίωμα του Ράμπιν ντυμένο με ναζιστική στολή. Ο Νετανιάχου βάδισε μπροστά από εικονική κηδεία του Ράμπιν. Ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από Εβραίο φανατικό στις 4 Νοεμβρίου 1995.

Ο Χέτζες ανέφερε ότι ο Νετανιάχου, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός για πρώτη φορά το 1996, πέρασε τη σταδιοδρομία του ανατρέφοντας πολιτικά αυτούς τους Εβραίους εξτρεμιστές — μεταξύ τους ο Ίταμαρ Μπεν Γκβιρ, ο οποίος είχε κρεμάσει πορτρέτο του Γκόλντσταϊν στο σαλόνι του, ο Μπεζαλέλ Σμότριτς, ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, ο Γκιντεόν Σαρ και ο Ναφτάλι Μπένετ.

Τοποθετώντας ιστορικά αυτό το ρεύμα, αναφέρθηκε στον πατέρα του Νετανιάχου, Μπεν Σιών, ο οποίος υπηρέτησε ως βοηθός του ιδρυτή του αναθεωρητικού σιωνισμού Βλαντίμιρ Ζαμποτίνσκι — τον οποίο ο Μπενίτο Μουσολίνι αποκαλούσε «καλό φασίστα». Ο Μπεν Σιών ήταν ηγέτης του κόμματος Χερούτ, το οποίο ζητούσε από το Ισραήλ να καταλάβει ολόκληρη τη γη της ιστορικής Παλαιστίνης. Ο Χέτζες υπενθύμισε ότι ο Αλμπέρτ Αϊνστάιν, η Χάνα Άρεντ, ο Σίντνεϊ Χουκ και άλλοι Εβραίοι διανοούμενοι περιέγραψαν το Χερούτ σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στους New York Times ως κόμμα «στενά συγγενές στην οργάνωση, τις μεθόδους, την πολιτική φιλοσοφία και την κοινωνική απήχηση με τα ναζιστικά και φασιστικά κόμματα».

Ο Βίκτορ Κλέμπερερ και η σιωνιστική αναλογία

Σε ένα σημείο που επιδιώκει να αναδείξει τις εσωτερικές κριτικές φωνές εντός του ιουδαϊσμού, ο Χέτζες παρέθεσε τον Βίκτορ Κλέμπερερ, καθηγητή γλωσσολογίας και γιο Βερολινέζου ραβίνου, ο οποίος ζούσε υπό ναζιστική κατοχή. Ο Κλέμπερερ έγραψε στο ημερολόγιό του: «Για μένα, οι Σιωνιστές που θέλουν να επιστρέψουν στο εβραϊκό κράτος του 70 μ.Χ. είναι εξίσου προσβλητικοί με τους Ναζί, με τη ματωμένη ρητορική τους, τις αρχαίες πολιτιστικές ρίζες τους, το μερικώς πανούργο, μερικώς αμβλύ γύρισμα του κόσμου πίσω. Είναι σε κάθε περίπτωση αντάξιοι των εθνικοσοσιαλιστών.»

Η κατάρρευση της μεταπολεμικής τάξης

Ο Χέτζες υποστήριξε ότι η χρηματοδότηση και ο εξοπλισμός του Ισραήλ από τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους συμμάχους κατά τη διάρκεια αυτών που αποκάλεσε γενοκτονίες, έχει ουσιαστικά καταστρέψει τη μεταπολεμική διεθνή νομική τάξη. «Η Δύση δεν μπορεί πλέον να κάνει μαθήματα σε κανέναν για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα ή τις υποτιθέμενες αρετές του δυτικού πολιτισμού», δήλωσε. «Το τέχνασμα ότι εμείς ως έθνος προωθούμε τη δημοκρατία, την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα τελείωσε.»

Επικαλέστηκε τον ανθρωπολόγο Αρτζούν Απαντουράι, σύμφωνα με τον οποίο η γενοκτονία αποτελεί το επόμενο στάδιο μιας «τεράστιας παγκόσμιας μαλθουσιανής διόρθωσης, σχεδιασμένης να προετοιμάσει τον κόσμο για τους νικητές της παγκοσμιοποίησης, χωρίς τον ενοχλητικό θόρυβο των χαμένων».

Ανέφερε επίσης τον συγγραφέα Πανκάτζ Μίσρα, σύμφωνα με τον οποίο η Γάζα γίνεται «η θεμελιώδης συνθήκη πολιτικής και ηθικής συνείδησης στον 21ο αιώνα, όπως ακριβώς ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν για μια γενιά στη Δύση».

Η σύνδεση εξωτερικής και εσωτερικής βαρβαρότητας

Στο τελικό μέρος της ομιλίας του, ο Χέτζες συνέδεσε αυτά που συμβαίνουν στο εξωτερικό με τις εξελίξεις εντός των ΗΠΑ. «Η βαρβαρότητα στο Ιράν, στον Λίβανο και στη Γάζα είναι η ίδια βαρβαρότητα που αντιμετωπίζουμε στο εσωτερικό», δήλωσε. «Αυτοί που διεξάγουν τη γενοκτονία και τον πόλεμο στο Ιράν είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αποσυναρμολογούν τους δημοκρατικούς θεσμούς μας.»

Ανέφερε ότι οι New York Times έστειλαν εσωτερικό σημείωμα ζητώντας από δημοσιογράφους και συντάκτες να αποφεύγουν τους όρους «προσφυγικά στρατόπεδα», «κατεχόμενα εδάφη», «εθνοκάθαρση» και «γενοκτονία» σε ρεπορτάζ για τη Γάζα. Σημείωσε ότι ο πρόεδρος της FCC που διόρισε ο Τραμπ, Μπρένταν Καρ, πρότεινε ανάκληση αδειών μετάδοσης για μέσα ενημέρωσης. Αναφέρθηκε επίσης στους φοιτητές που έστησαν σκηνές σε πανεπιστημιούπολεις — συμπεριλαμβανομένου του Πρίνστον — τους οποίους χαρακτήρισε «ηρωικούς» και σημείωσε ότι «δυσφημίζονται, μπαίνουν σε μαύρες λίστες, συλλαμβάνονται και απελαύνονται».

Επικαλέστηκε τον Τζέιμς Μπάλντουιν, ο οποίος προειδοποίησε ότι «υπάρχει η τρομερή πιθανότητα οι δυτικοί πληθυσμοί, αγωνιζόμενοι να κρατήσουν αυτά που έκλεψαν από τους αιχμαλώτους τους και ανίκανοι να κοιτάξουν στον καθρέφτη τους, να προκαλέσουν ένα χάος σε ολόκληρο τον κόσμο που, αν δεν θέσει τέλος στη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη, θα φέρει έναν φυλετικό πόλεμο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί».

Ο Χέτζες ολοκλήρωσε την ομιλία του με δύο φράσεις: «Δεν υπάρχουν εσωτερικοί μηχανισμοί μεταρρύθμισης. Μπορούμε να εμποδίσουμε ή να παραδοθούμε. Αυτές είναι οι μόνες επιλογές που μας απομένουν.»