Οι πολίτες γίνονται έρμαια της συντονισμένης παραπληροφόρησης που επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία. Μέσα από θριαμβευτικές ανακοινώσεις, non paper και κυβερνητικά πανηγύρια παρουσιάζεται μια εικόνα «αποσυμπίεσης» των δημόσιων οικονομικών, με κύριο όπλο τη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Ωστόσο πίσω από τη βιτρίνα των στατιστικών αλχημειών κρύβεται μια φούσκα. Αν μελετήσει κάποιος τα επίσημα στοιχεία για το έτος 2025, όπως αυτά αποτυπώνονται ανάγλυφα στα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), θα διαπιστώσει ότι η φούσκα εντός των επόμενων ετών θα σπάσει με πάταγο.

Δανείζεται από το μέλλον μας

Η μεγάλη απάτη του κυβερνητικού success story αποκαλύπτεται στο πεδίο του απόλυτου μεγέθους των οφειλών. Η κυβέρνηση αρέσκεται να προβάλλει το χρέος Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο για το 2025 εμφανίζεται λογιστικά σταθεροποιημένο στα 362,9 δισ. ευρώ, αντιστοιχώντας στο 146,1% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ όμως το συνολικό χρέος του κράτους αγγίζει το αστρονομικό και σοκαριστικό ποσό των 427,123 δισ. ευρώ! Πρόκειται για μέγεθος-μαμούθ, το οποίο ξεπερνά κάθε προηγούμενο και αποδεικνύει ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης ομηρίας. Για να καταλάβουμε πού οδηγείται η οικονομία αρκεί να αναφέρουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέλαβε χρέος κράτους (κεντρικής κυβέρνησης) τον Ιούλιο του 2019 στα 356 δισ. για να το φτάσει στο τέλος του 2025 στα 427 δισ.

Για να παρουσιάσει η κυβέρνηση το «μειωμένο» χρέος των 362,9 δισ. εφαρμόζει τη μέθοδο της ενδοκυβερνητικής απαλοιφής. Αφαιρεί δηλαδή περίπου 49,2 δισ. ευρώ, τα οποία αποτελούν εσωτερικό δανεισμό – χρήματα που το κράτος έχει τραβήξει από τα ασφαλιστικά ταμεία των πολιτών, τα νοσοκομεία και τους οργανισμούς οοπικής αυτοδιοίκησης μέσω των περιβόητων repos. Η ουσία όμως δεν αλλάζει: το κράτος χρωστάει 427 δισ. ευρώ και το γεγονός ότι δανείζεται από την αριστερή τσέπη για να καλύψει τη δεξιά δεν μειώνει το πραγματικό βάρος που θα κληθούν να πληρώσουν οι επόμενες γενιές.

Η παγίδα του πληθωρισμού

Αν αναλύσει κανείς τη δομή αυτών των 427 δισ., αντιλαμβάνεται αμέσως ότι η ελληνική οικονομία είναι δεμένη χειροπόδαρα. Το μεγαλύτερο και πιο δυσβάσταχτο κομμάτι αφορά τα μακροπρόθεσμα δάνεια, τα οποία ανέρχονται στο ιλιγγιώδες ποσό των 253,951 δισ. ευρώ. Παράλληλα, οι μακροπρόθεσμοι υίτλοι, δηλαδή τα ομόλογα που έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν, αγγίζουν τα 100,751 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η χώρα έχει υπογράψει μακροχρόνια συμβόλαια υποδούλωσης.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα στα βραχυπρόθεσμα δάνεια, που φτάνουν τα 62,347 δισ. ευρώ, γεγονός που μαρτυρά μια διαρκή, ασφυκτική ανάγκη για άμεση ρευστότητα προκειμένου να συντηρηθεί ο κρατικός μηχανισμός. Πώς λοιπόν πανηγυρίζει η κυβέρνηση για τη μείωση του δείκτη χρέους προς ΑΕΠ στο 146,1%;

Πολιτική εξαπάτηση

Η διατήρηση του κρατικού χρέους στα 427 δισ. ευρώ συνιστά μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της χώρας. Οταν η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η οικονομία θωρακίζεται, ουσιαστικά εθελοτυφλεί μπροστά στον κίνδυνο. Αν αύριο το πρωί τα ασφαλιστικά ταμεία χρειαστούν πίσω τα 49,2 δισ. ευρώ του ενδοκυβερνητικού χρέους για να καλύψουν τις συντάξεις ή αν οι ΟΤΑ απαιτήσουν τα αποθεματικά τους για έργα υποδομής, το σύστημα θα καταρρεύσει. Η κοινωνία σήμερα στενάζει, οι μισθοί εξανεμίζονται τις πρώτες 23 ημέρες του μήνα σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος και οι δημόσιες υποδομές καταρρέουν, την ίδια ώρα που ο κρατικός δανεισμός χτυπά κόκκινο. Ας μην εθελοτυφλούμε, η δήθεν ισχυρή Ελλάδα είναι ένας μύθος. Η πραγματική Ελλάδα είναι μια χώρα εγκλωβισμένη σε ένα βουνό χρεών 427 δισ. ευρώ, με μια κυβέρνηση που επιλέγει να στήνει επικοινωνιακές φιέστες πάνω στα ερείπια της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, υποθηκεύοντας με τον πιο κυνικό τρόπο το μέλλον των επόμενων γενεών.