Του Κώστα Βαξεβάνη | Η σύλληψη Ξηρού, δεν στάθηκε δυνατόν να ανοίξει μια ατζέντα  με θέματα Ασφάλειας, στα οποία ο Σαμαράς θα εμφανιζόταν ο έχων το εργολαβικό δικαίωμα να τα αντιμετωπίσει. Κανένας δεν πιστεύει πως τόσο η αναχώρηση (γιατί δεν επρόκειτο για απόδραση), όσο και η σύλληψη Ξηρού, ήταν αποκλειστικά ένα αστυνομικό θέμα.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός, συνελήφθη λίγο πριν τις εκλογές. Στο παρελθόν, όταν ήμουν φοιτητής ακόμη, θυμάμαι πως αυτό συνέβαινε με τον Ρωχάμη. Οι κυβερνήσεις, αφού  δημιουργούσαν για τον Βαγγέλη Ρωχάμη την εικόνα του δράκου μόλις κατάφερνε ή του επέτρεπαν να αποδράσει, στη συνέχεια  σκότωναν επιτυχώς τον δράκο για να φανούν καλές κυβερνήσεις.

Οι καιροί άλλαξαν, όπως και ο φόβος. Έτσι η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά σαν φάρσα. Γιατί μόνο γέλιο προκαλεί η εμφάνιση Ξηρού με το ντεκαπάζ και την μαύρη ρίζα. Όσο και αν η Αστυνομία προσπαθεί να μιλήσει για τα πιστόλια του Ξηρού, έχει ήδη αποδυναμωθεί από  την εικόνα με το πιστολάκι του κομμωτηρίου.

Δεν ξέρω αν ο Ξηρός ήταν επικίνδυνος ή όχι. Η κυβέρνηση όμως πρέπει να καταλάβει πως η επικινδυνότητα Ξηρού, στη συνείδηση του κόσμου, δεν  απειλεί άμεσα κανέναν. Αντιθέτως η κυβερνητική πολιτική τρομοκρατεί κάθε σπίτι, απειλεί κάθε εργαζόμενο, κάνει ανασφαλή κάθε Έλληνα. Δεν είναι θέμα σύγκρισης τρομοκρατίας με κακή πολιτική. Είναι απλώς μια πραγματικότητα σε καθημερινή ανάγνωση.

Η προσπάθεια να δημιουργηθεί η εικόνα πως η τρομοκρατία και μάλιστα αυτή του Ξηρού είναι ο απόλυτος κίνδυνος για τη χώρα, μόνο την τρομοκρατία ευνοεί.

Είναι υποκρισία να δημιουργείς επικοινωνιακά “πιθανά θύματα Ξηρού” , όταν η πολιτική σου έχει σκοτώσει 5.000 άτομα και έχει ρίξει τη χώρα σε ανθρωπιστική καταστροφή.

Αν ρωτήσεις τους πολίτες τι θεωρούν πιο επικίνδυνο, τα σκίτσα με τα καλάσνικοφ του Ξηρού ή τις τροπολογίες υπέρ Μπόμπολα και Λάτση, τα μνημόνια και τη λιτότητα, προφανώς δεν θα τα βάλουν με τον Ξηρό. Άλλωστε η τρομοκρατία είναι το φαινόμενο που γεννά η ανισότητα, η αδικία και η ατιμωρησία. Άρα αν θες να τη χτυπήσεις το κάνεις πρωτίστως πολιτικά.

Ή για να λαϊκίσω, αν θέσεις το ερώτημα στους πολίτες για το ποιόν θα ήθελαν στη φυλακή τον Ξηρό ή τον Βενιζέλο, η απάντηση μάλλον θα απογοητεύσει τον Σαμαρά. Οπότε κύριε Σαμαρά, την επόμενη φορά δοκιμάστε με το Βενιζέλο. Θα πετύχει.