Της Νικόλ Λειβαδάρη

«Όποιος δεν θαυμάζει τον εβραϊκό λαό είναι ανόητος», δήλωσε ο υπουργός Υγείας. «Είμαστε με το Ισραήλ και είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό», πρόσθεσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ευχόμενος «ο σπουδαίος λαός της Περσίας να αναπνεύσει τον αέρα της ελευθερίας που του αξίζει». Και ενημερώνοντάς μας, επίσης, ότι «φυσικά χωρίς τις ΗΠΑ και ειδικά τον πρόεδρο όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί και η ιστορία αυτό θα του το πιστώσει».

Κατόπιν τούτων, είναι σφόδρα πιθανό η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ να επανορθώσει την αδικία, πριν… μιλήσει η ιστορία. Και να απονείμει το φετινό Νόμπελ Ειρήνης στον Ντόναλντ Τραμπ, πιθανότατα από κοινού με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Συνεκτιμώντας, φυσικά, την ιστορική προσφορά αμφότερων των ανδρών στις παγκόσμιες αξίες της ειρήνης και της δημοκρατίας.

Συνεκτιμώντας, για παράδειγμα, ότι ο Αμερικανός πρόεδρος -εκείνος που θα τον «πιστώσει η ιστορία»- βομβάρδισε επτά χώρες μέσα στον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του. Ότι, επίσης, μέσα στο πρώτο δίμηνο του δεύτερου έτους της ίδιας θητείας οργάνωσε και εκτέλεσε δύο στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον κυρίαρχων κρατών, της Βενεζουέλας και του Ιράν. Γράφοντας πάντοτε στα παλαιότερα των υποδημάτων του το δημοκρατικά εκλεγμένο Κογκρέσο, το διεθνές Δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες, τον ΟΗΕ, και οποιαδήποτε άλλη δομή του μεταπολεμικού οικοδομήματος ασφαλείας έχει μείνει όρθια.

Συνυπολογίζοντας ακόμη ότι ο πιστός σύμμαχος και πελάτης του Τραμπ, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου -ο σύμμαχος για τον οποίο «είμαστε υπερήφανοι»- άσκησε επί δύο χρόνια «δικαίωμα αυτοάμυνας», δολοφονώντας (σύμφωνα με τα στοιχεία του Lancet) περί τις 75.000 Παλαιστινίους, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν άμαχοι και παιδιά. Και καταργώντας, στο όνομα του εβραϊκού λαού, το δικαίωμα όχι μόνον κρατικής υπόστασης αλλά και αυτής καθαυτήν της ύπαρξης ενός άλλου λαού, του παλαιστινιακού.

Έως ότου η… Επιτροπή Νόμπελ και η Ιστορία συνεκτιμήσουν και συνυπολογίσουν όλα αυτά, οι υπόλοιποι μπορούμε να παραμείνουμε «ανόητοι». Δεν είναι απλώς δικαίωμα, είναι δημοκρατικό και ανθρωπιστικό καθήκον…