Γράφει η Μπάμπουσκα

Ο Πολάκης έκοψε το κάπνισμα, αλλά η Ελλάδα δεν έγινε καλύτερη. Συνεχίζει να βρίσκεται μέσα στα ντουμάνια της διαφθοράς, στην μπόχα της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη με συμπαραστάτες όλους αυτούς που αντί να κάνουν ουσιαστική αντιπολίτευση, περιμένουν να πέσει ως ώριμο φρούτο. Δεν έχω καμιά διάθεση να υπερασπιστώ τον Παύλο Πολάκη, ο οποίος θεωρώ ότι έπεσε πολλές φορές σε παγίδες που του έστησαν και αντίπαλοι και σύντροφοι, αλλά μερικά πράγματα πρέπει να λέγονται. Όταν ο Πολάκης προσπαθούσε τουλάχιστον να κάνει έργο στο Υπουργείο του, σύσσωμο το πολιτικό σύστημα με πρώτους και καλύτερους τους εύπιστους της Αριστεράς, μετέτρεπαν διάφορα θέματα συμπεριφοράς και διαγωγής, σε μεγάλα θέματα πολιτικής. Κάπνισε ο Πολάκης, αγριοκοίταξε ο Πολάκης, έβηξε ο Πολάκης. Ο Πολάκης μπορεί κακώς να τα έκανε όλα αυτά, να μην καταλάβαινε δηλαδή και ο ίδιος τους όρους του παιχνιδιού που έπρεπε να παίξει (πολιτικός ήταν όχι ανυποψίαστος πρόσκοπος), αλλά οι κατηγορίες δεν αφορούσαν την πολιτική. Η πολιτική είναι η υπεράσπιση των συμφερόντων της κοινωνίας και όχι των κανόνων ευγένειας. Καλό είναι οι άνθρωποι, όχι μόνο οι πολιτικοί να είναι ευγενείς, αλλά την πολιτική δεν την κρίνει το σαβουάρ βιβρ. Μου έρχονται στο μυαλό πάνω από 100 βουλευτές του Κοινοβουλίου, ήσυχοι, γλυκούληδες και ευγενικοί, που κανένας δεν θυμάται ούτε το όνομα, ούτε την πολιτική τους δράση. Είναι οι βουλευτές «ποιος είσαστε κύριε;»

Την περίοδο της αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ, που μέρος της πήρε πάνω του ο Πολάκης, ο κρητικός πολιτικός, εγκλωβίστηκε στην αυτοαναφορικότητα και τον χαρακτήρα του, στην προσπάθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό του από τους ίδιους τους συντρόφους του που τον γραφικοποιούσαν δίνοντας εξετάσεις στα δόγματα «Τσιόδρα».

Παρά τα λάθη του, ο Πολάκης ήταν και παρέμεινε τίμιος, αγωνιστής για όσα πίστευε και υπερασπιστής των πραγμάτων που θεωρούσε σωστά. Οι πολιτικές του μάχες στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να τον αποτρέψει να καταλήξει συστημικό κόμμα, ήταν όλες λάθος. Αυτοί τελικώς που επιχειρούσαν να μετατρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα θεωρείο, χρησιμοποίησαν τον Πολάκη για να δηλώσουν στην απέναντι πλευρά ότι θα αλλάξουν σκοτώνοντας τον Πολάκη. Και ο Πολάκης, απλώς γοητεύτηκε με την ιδέα να πέσει ηρωικώς σε κάποια μάχη. Στην άχρηστη μάχη.

Θα μου πείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί πρέπει να είμαι ξεκάθαρη ότι σκοπός μου δεν είναι να υπερασπιστώ τον Πολάκη, τη γενναιότητα ή τις αποκοτιές του. Το θέμα είναι η Δημοκρατία. Η ΝΔ, προχώρησε σε ένα έγκλημα κατά της Δημοκρατίας και στην πλάτη του Πολάκη, με τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ.

Η Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, αποφάσισε την άρση ασυλίας του Παύλου Πολάκη, για να δικαστεί μετά από μήνυση του Σταμάτη Πουλή. Ποιο είναι το αδίκημα; Ότι ο Παύλος Πολάκης, κατέθεσε ως μάρτυρας σε δίκη για τις παράνομες προσλήψεις στο αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ και κατ αυτό τον τρόπο δημιούργησε αθέμιτη επιρροή στο δικαστήριο!

Κατ’ αρχάς, υπάρχει Εισαγγελέας που υπέγραψε αυτή τη δίωξη, δηλαδή την παραδοχή ότι το δικαστήριο στο οποίο κατέθεσε ο Πολάκης, δεν κρίνει ανεξάρτητα και με βάση τους νόμους και τη συνείδηση των δικαστών, αλλά επηρεάζεται κατά περίπτωση. Στη συνέχεια βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσαν αυτή την άποψη και τη δίωξη.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο βουλευτής Πολάκης είχε αναδείξει στη Βουλή το θέμα των παράνομων προσλήψεων, έδωσε μάχη για την υπόθεση αυτή που ήταν δημοσίου συμφέροντος και στήριξε την άποψή του στο δικαστήριο. Είχε υποχρέωση να το κάνει ως βουλευτής αλλά και δικαίωμα ως βουλευτής και πολίτης. Η κατάθεση σε ένα δικαστήριο δεν είναι ούτε συνωμοσία ούτε υπόγεια διαδικασία. Είναι δημόσια κατάθεση όσων γνωρίζει ο μάρτυρας.

Ο βουλευτής έχει δικαίωμα να λέει την άποψή του χωρίς να δέχεται παρεμβάσεις. Να τη λέει παντού, στη Βουλή, στα κανάλια, στις πλατείες ή στα δικαστήρια αν χρειαστεί.

Η Επιτροπή της Βουλής, αποφασίζει να καταργήσει τον κανονισμό της Βουλής, το Σύνταγμα, το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ και τη λογική. Οι βουλευτές απαγορεύεται να πάνε στα δικαστήρια γιατί ασκούν αθέμιτη επιρροή. Συγχαρητήρια στους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που έκαναν αυτή την παραδοχή και ακύρωσαν τη Δημοκρατία.

Αν είναι όμως έτσι, τότε οι μάρτυρες βουλευτές της ΝΔ που κατέθεσαν υπέρ του Νίκου Γεωργιάδη στη δίκη του για να τον υποστηρίξουν για μια σοβαρή κατηγορία που αφορούσε τη σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και όχι το δημόσιο συμφέρον, άσκησαν αθέμιτη επιρροή; Ο Νίκος Ανδρουλάκης ο οποίος «μαρτύρησε» στην υπόθεση των υποκλοπών καταθέτοντας μηνυτήρια αναφορά, άσκησε επιρροή; Πρέπει μήπως να δικαστεί;

Δεν πρόκειται για αθλιότητες με θύμα τον Πολάκη, αλλά για κατάργηση βασικών κανόνων που αφορούν την ελεύθερη άποψη και την άσκηση της πολιτικής. Δεν υπάρχει ωστόσο καμιά αμφιβολία ότι όλη η μεθόδευση γίνεται για να ισοπεδώσει τον Πολάκη τώρα που φαίνεται ότι είναι μόνος του αφού όσοι τον μισούσαν στο κόμμα του, μισούσαν το ίδιο το κόμμα και το διέσπασαν πολάκις και όχι εξαιτίας του Πολάκη, ενώ όσοι τον αγαπούσαν, ψάχνουν μια καρέκλα ακόμη και σε ένα θεωρείο αυτοεξευτελισμού.

Είναι τραγικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έβγαλε ως κόμμα ανακοίνωση για την αθλιότητα που συντελέστηκε σε βουλευτή του, αλλά περιορίστηκε σε μια ανακοίνωση του Τομέα Διαφάνειας (την οποία ελέγχει ο Πολάκης). Ο Σωκράτης Φάμελλος, θέλει το κόμμα μια φαμελιά έτοιμη για μετακόμιση και δεν θα δημιουργήσει κακή εικόνα στηρίζοντας τον κάθε Πολάκη. Ο δε Αλέξης Τσίπρας, που θέλει Δημοκρατική Βουλή (τόσο πολύ που τα δύο χρόνια που ήταν σε αυτή δεν άνοιξε ούτε το στόμα του για να διαμαρτυρηθεί για τις μεθοδεύσεις Μητσοτάκη), ίσως θέσει το θέμα σε κάποια εκδήλωση του Ινστιτούτου του. Προτείνω έναν τίτλο συζήτησης «η Δημοκρατία ως αέναο προτσές σε έναν κόσμο που αλλάζει , μέσα από αντιφάσεις και ανατροπές στην ευρύτερη ψυχολογία του πολιτικού υποκειμένου, που επιμερίζει την ευθύνη, διασπά τα κόμματα και καταπίνει την κάμηλο». Ομιλητές θα μπορούσαν να είναι ο Νίκος Μπίστης, ο Νίκος Μαραντζίδης και φυσικά ο Μιχάλης Καλογήρου, για τον οποίο πρόσφατα η κοινή γνώμη, έμαθε στην παρουσίαση του βιβλίου του Τσίπρα, ότι υπήρξε υπουργός Δικαιοσύνης κάποτε.

ΑΠΟ ΤΟ DOCUMENTO