Στην Παγκρήτια Σύσκεψη κατά των Βάσεων και της Πολεμικής Εμπλοκής, που πραγματοποιήθηκε στα Χανιά στις 22 Μαρτίου 2026, αντιπροσωπείες φορέων και συλλογικοτήτων από όλη την Κρήτη συζήτησαν την κλιμάκωση του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, με κεντρικό σύνθημα το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και την απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο χώρο του 16ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, με τον γιορταστικό στολισμό του σχολείου να υπενθυμίζει, όπως σημειώθηκε στην εισήγηση, το επίκαιρο μήνυμα της Επανάστασης του 1821: ότι οι λαοί γράφουν την ιστορία με την ανυπακοή και απειθαρχία στο δίκαιο των παλιών τάξεων. Η εισήγηση της Γραμματείας της Παγκρήτιας Επιτροπής κατά των Βάσεων και της Πολεμικής Εμπλοκής (ΠΕΒ) έθεσε ως άμεση προτεραιότητα το συντονισμό των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε γραμμή αντιπαράθεσης με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη μετατροπή της βάσης της Σούδας σε ορμητήριο πολέμου. Όπως επισημάνθηκε, κρίσιμα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά μεταφέρονται στα αεροπλανοφόρα, πυρηνικά υποβρύχια και άλλα πολεμικά πλοία που ελλιμενίζονται στο Μαράθι, είτε από τις υπόγειες εγκαταστάσεις της βάσης είτε δια της περιφραγμένης χερσαίας σύνδεσης με το αεροδρόμιο του Μουζουρά. Στο σημείο αυτό υπογραμμίστηκε ο ελλιμενισμός του αεροπλανοφόρου FORD, αξίας 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο επέστρεψε «λαβωμένο» από ναυτικό ατύχημα στη Σούδα για επισκευές και ανεφοδιασμό σε όπλα και πυρομαχικά.

Η εισήγηση αναφέρθηκε εκτενώς στον κίνδυνο αντιποίνων εναντίον της βάσης. Υπενθυμίστηκε ότι η κυβέρνηση έσπευσε να μεταφέρει συστοιχίες PATRIOT τόσο στο Βλητέ όσο και στην Κάρπαθο για την προστασία της Σούδας, ενώ δεν διαψεύστηκε η πληροφορία ότι δύο ιρανικοί δρόνοι που αναχαιτίστηκαν στην Κύπρο είχαν ως προορισμό τη βάση της Σούδας. «Όταν η μεγαλύτερη και καλύτερα φρουρούμενη ναυτική βάση των ΗΠΑ στον Ινδικό Ωκεανό, στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία, που απέχει περισσότερο από 3.500 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη, γίνεται στόχος των πύραυλων του Ιράν, ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι η Σούδα που απέχει λιγότερο από 2.000 χιλιόμετρα δεν αποτελεί στόχο;» διερωτήθηκε η εισήγηση.

Αναφορικά με τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο, καταγγέλθηκε ότι η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ανακαλεί τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία για τη φύλαξη των διυλιστηρίων της ARAMCO, αλλά προχώρησε και στην αποστολή ελληνικών φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών για την προστασία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Το πρόσχημα της «άμυνας της Κύπρου» χαρακτηρίστηκε «πελώριο και ξεδιάντροπο ψέμα», με την εισήγηση να σημειώνει ότι ο ρόλος των ελληνικών δυνάμεων θα είναι η φύλαξη των βρετανικών βάσεων, «δυνάμεων που έχουν ευθύνη για την τουρκική εισβολή και κατοχή».

Η Παγκρήτια Επιτροπή κατά των Βάσεων υπενθύμισε τις δράσεις που έχει αναπτύξει από την ίδρυσή της, μεταξύ των οποίων συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, καταδίκη της επίθεσης των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν τον Ιούλιο του 2025, καθώς και της επέμβασης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Το σύνθημα «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία» αποτυπώνει, σύμφωνα με την εισήγηση, τον κορμό της πάλης σε συνθήκες που ο λαός πληρώνει με αίμα και θυσίες την αντιλαϊκή επίθεση του κεφαλαίου.

Στο πεδίο των πολεμικών δαπανών, παρουσιάστηκαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες έφτασαν τα 2,72 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ στην ΕΕ τρέχει το πρόγραμμα «ReArm Europe» των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ελλάδα, οι στρατιωτικές δαπάνες προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα χρόνια, με παράλληλες περικοπές σε Υγεία, Πρόνοια, Εκπαίδευση και Κοινωνική Πολιτική.

Η σύσκεψη κατέληξε σε πλαίσιο πρωτοβουλιών για το επόμενο διάστημα, με προσανατολισμό στην Πρωτομαγιά και στη μέρα αντιιμπεριαλιστικής δράσης στις 17 Μαΐου, με κορύφωση τη μεγάλη Παγκρήτια κινητοποίηση στη βάση της Σούδας. Προγραμματίζεται επίσης διαδήλωση στα Χανιά και στις πρωτεύουσες των άλλων νομών την Παρασκευή 27 Μαρτίου με αίτημα το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και την απεμπλοκή της χώρας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Τα αιτήματα που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα πριν τον Ιούνιο του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, την ανάκληση της ελληνικής πυροβολαρχίας PATRIOT από τη Σαουδική Αραβία και την επιστροφή όλων των φρεγατών και αεροσκαφών F-16, καθώς και τη μη αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στην Παλαιστίνη. Η σύσκεψη έκλεισε με μήνυμα αλληλεγγύης προς τον κουβανέζικο λαό: «Cuba no está sola! Hasta la victoria, siempre!»