Σε τροχιά μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στην περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας καλεί τους εργαζομένους το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), διοργανώνοντας συλλαλητήριο διαμαρτυρίας την Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026, στις 7:30 μ.μ., στην πλατεία Συντάγματος.

Αφορμή για την πανελλαδική κινητοποίηση αποτελεί η επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα του υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Μάρκο Ρούμπιο, τον οποίο η συνδικαλιστική οργάνωση χαρακτηρίζει ανεπιθύμητο, καταγγέλλοντας ότι η άφιξή του αποσκοπεί στην απόσπαση νέων στρατιωτικών δεσμεύσεων και στην επέκταση των αμερικανοΝΑΤΟϊκών διευκολύνσεων σε λιμάνια, αεροδρόμια και στρατόπεδα.

Συνδέοντας τις δαπάνες των εξοπλισμών —μεταξύ των οποίων η συμφωνία άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» με το Ισραήλ— με τη συμπίεση των μισθών και την ακρίβεια που επιβαρύνει τα λαϊκά νοικοκυριά, το ΠΑΜΕ αξιώνει το κλείσιμο των ξένων στρατιωτικών βάσεων και τον άμεσο επαναπατρισμό όλων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων από αποστολές εκτός συνόρων.

Η άφιξη του Μάρκο Ρούμπιο και οι νέες δεσμεύσεις για στρατιωτικές διευκολύνσεις

Στην ανακοίνωσή της, η συνδικαλιστική παράταξη τοποθετεί την επίσκεψη του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στο φόντο των γενικευμένων συγκρούσεων στη διεθνή σκηνή, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εντάξει την Ελλάδα ακόμη βαθύτερα στους γεωπολιτικούς και ενεργειακούς της σχεδιασμούς:

«Οι εργαζόμενοι δεν δεχόμαστε στη χώρα μας τον μακελάρη του πολέμου ΥΠΕΞ των ΗΠΑ! Να ακουστεί δυνατά ότι ο λαός μας δεν δίνει τη συγκατάθεσή του για νέες βάσεις, νέες πολεμικές αποστολές και νέες θυσίες για τα κέρδη των ομίλων και τους πολέμους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Ο Ρούμπιο έρχεται την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται, που ο πόλεμος στην Ουκρανία κλιμακώνεται και τα μέτωπα τείνουν να ενωθούν σε ένα. Έρχεται να εισπράξει νέες δεσμεύσεις, παραπέρα αναβάθμιση της Συμφωνίας για τις βάσεις, περισσότερες διευκολύνσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια και στρατόπεδα, να βάλει τη χώρα ακόμα πιο βαθιά στα πολεμικά και ενεργειακά σχέδια των ΗΠΑ, στο πλαίσιο των σχεδιασμών για το λεγόμενο Κάθετο Διάδρομο».

Το ΠΑΜΕ αποδίδει διαχρονικές ευθύνες στο πολιτικό σύστημα για την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ, υπενθυμίζοντας ότι ο «Στρατηγικός Διάλογος» εγκαινιάστηκε το 2018 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και συνεχίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Όπως υπογραμμίζεται, η πορεία αυτή επισφραγίστηκε με τη διεύρυνση της χρήσης της βάσης της Σούδας το 2019 και την επ’ αόριστον επέκταση της αμυντικής συμφωνίας το 2021, η οποία περιέλαβε στρατιωτικές υποδομές στην Αλεξανδρούπολη, στη Λάρισα και στο Στεφανοβίκειο.

Σούδα, Αλεξανδρούπολη και οι στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα δεδομένα της επιχειρησιακής αξιοποίησης των ελληνικών υποδομών από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το ΠΑΜΕ, τα έργα που εκτελούνται στην Κρήτη αποτυπώνουν την πραγματική φύση των νατοϊκών εγκαταστάσεων:

«Τα έργα στη Σούδα αποκαλύπτουν τι κρύβεται πίσω από τα λόγια περί “ασφάλειας του ελληνικού λαού”. Μόνο δύο συμβάσεις του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού τον περασμένο Μάρτη, για οχυρωματικές εγκαταστάσεις και υποδομές πυρομαχικών, ξεπέρασαν τα 7,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι νατοϊκές βάσεις δεν προστατεύουν τον λαό. Υπηρετούν πολεμικές επιχειρήσεις και τον εκθέτουν σε τεράστιους κινδύνους».

Παράλληλα, καταγγέλλεται η ενεργός εμπλοκή ελληνικών στρατιωτικών μέσων σε αποστολές μακριά από τα εθνικά σύνορα:

• Σαουδική Αραβία: Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot «βάλλει ξανά και ξανά, συμμετέχοντας ενεργά στον πόλεμο με το Ιράν».

• Ερυθρά Θάλασσα και Κόλπος του Άντεν: Ελληνικές φρεγάτες πραγματοποιούν περιπολίες «για να φυλάνε τα καράβια και τα κέρδη των εφοπλιστών».

• Ελληνικά λιμάνια: Τα λιμάνια Πειραιά, Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Αλεξανδρούπολης μετατρέπονται σε κόμβους μεταφοράς στρατιωτικού υλικού, με το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης να έχει αποτελέσει, βάσει ομολογίας πρώην πρέσβη των ΗΠΑ, τη βασική δίοδο για τη διοχέτευση πολεμικού υλικού προς το μέτωπο της Ουκρανίας.

Η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η σύνδεση με το κόστος ζωής

Στο στόχαστρο της συνδικαλιστικής οργάνωσης τίθεται επίσης η στρατηγική σύμπλευση της ελληνικής κυβέρνησης με την κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, με αιχμή το μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα αεράμυνας:

«Με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ η κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία για την “Ασπίδα” …σουρωτήρι του Αχιλλέα, πάνω από 3 δισ. ευρώ από τον ιδρώτα μας, και ο πρωθυπουργός συναντιέται με τον Νετανιάχου, ενώ ο παλαιστινιακός λαός σφαγιάζεται».

Το ΠΑΜΕ συνδέει ευθέως τους υπέρογκους αμυντικούς προϋπολογισμούς με τις οικονομικές δυσχέρειες των εργαζομένων, καταγγέλλοντας ότι οι πόροι που κατευθύνονται στους εξοπλισμούς αποστερούνται από τη δημόσια Υγεία, την Παιδεία και τους μισθούς. Όπως σημειώνεται, η ακρίβεια στην ενέργεια, στα καύσιμα, στα τρόφιμα και στο πετρέλαιο θέρμανσης αποτελεί το πραγματικό τίμημα μίας πολεμικής οικονομίας που επιβάλλει ελαστικά ωράρια και υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ενώ την ίδια ώρα ενεργειακοί, κατασκευαστικοί και εφοπλιστικοί όμιλοι καταγράφουν υψηλή κερδοφορία.

Καταλογίζοντας συνενοχή στα κόμματα του κοινοβουλίου (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ελληνική Λύση), η ανακοίνωση προτάσσει ως παράδειγμα δράσης τις πρωτοβουλίες των λιμενεργατών της ΕΝΕΔΕΠ στον Πειραιά, οι οποίοι μπλόκαραν φορτία πολεμικού υλικού για το Ισραήλ, συντονίζοντας απεργιακές δράσεις με λιμάνια της Ευρώπης και της Μεσογείου, ενόψει της 2ης Διεθνούς Μέρας Δράσης στις 30 Οκτωβρίου με τη συμμετοχή άνω των 45 λιμανιών.

Το διεκδικητικό πλαίσιο και το μήνυμα της συγκέντρωσης

Καλώντας σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο της 6ης Οκτωβρίου στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, το ΠΑΜΕ συνοψίζει τις διεκδικήσεις του στα εξής σημεία:

• Άμεσο τερματισμό της εμπλοκής της Ελλάδας στους πολέμους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

• Οριστικό κλείσιμο των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων στην ελληνική επικράτεια.

• Επιστροφή όλων των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων από τις αποστολές του εξωτερικού.

• Καμία παροχή διευκόλυνσης σε πολεμικές επιχειρήσεις από ελληνικό έδαφος, θαλάσσιο χώρο και εναέριο χώρο.

• Διακοπή κάθε στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας με το κράτος του Ισραήλ.

• Διάθεση των κρατικών πόρων για μισθούς, Υγεία και Παιδεία αντί για πολεμικούς εξοπλισμούς.