Της Κατερίνας Μυλωνά
Το να είσαι καθηγητής Πανεπιστημίου κάποτε θεωρείτο δουλειά «ελίτ». Ήσουν μέλος της λεγόμενης «υψηλής κοινωνίας» και οι αποδοχές σου ήταν αντίστοιχες.
Πλέον, μετά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, όχι απλώς δεν αισθάνεται κανείς προνομιούχος αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις, όπου μέλη ΔΕΠ υποβάλλουν την παραίτησή τους!
Το παραπάνω έχει παρατηρηθεί και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπως αναφέρει στο Cretalive ο πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Καθηγητών Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, κ. Γιάννης Δαλέζιος.
Όπως γράψαμε, το Υπουργείο Παιδείας διένειμε συνολικά 450 θέσεις μελών ΔΕΠ στα ΑΕΙ της χώρας, εκ των οποίων 17 στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, 9 στο ΕΛΜΕΠΑ και 8 στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
Ο κ. Δαλέζιος αναφέρει πως οι παραπάνω θέσεις είναι ανεπαρκείς, σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις ανάγκες του Ιδρύματος ενώ χαρακτηρίζει «αστείες» όσες δόθηκαν σε άλλα δύο Πανεπιστήμια της Κρήτης. Στις σχολές του Ηρακλείου χρειάζονται περίπου 40 θέσεις ενώ διπλάσιες υπολογίζονται οι ανάγκες στο Ρέθυμνο.
Ιδιαίτερα για την Ιατρική, ο κ. Δαλέζιος αναφέρει πως τα τελευταία 10 χρόνια περίπου έχει βρεθεί μία «τεχνική λύση», βάση της οποίας μεταφέρονται θέσεις επιμελητών από το ΕΣΥ και γίνονται θέσεις επίκουρων καθηγητών. Ωστόσο, αυτό δημιουργεί αρκετά κενά.
Ο πρόεδρος των καθηγητών στο Ηράκλειο τονίζει πως δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο τους αριθμούς αλλά είναι ανάγκη ένα μέλος ΔΕΠ να στηρίζεται και από το απαραίτητο ερευνητικό προσωπικό και, φυσικά, τις κατάλληλες υποδομές.
Υπάρχει διορισμένο μέλος ΔΕΠ που εδώ και 5 χρόνια φιλοξενείται σε άλλο εργαστήριο!
Κυρίως οι νέοι διδάσκοντες που έρχονται στα Ιδρύματα δεν προλαβαίνουν να σταθούν στα πόδια τους, απογοητεύονται και εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. Στο Π.Κ. έχουμε περιπτώσεις παραίτησης σε πολλές σχολές. Είτε κάποιος βρήκε θέση καθηγητή εκτός συνόρων είτε ήρθε από το εξωτερικό, δεν κατάφερε να σταθεί εδώ και με την πρώτη ευκαιρία απομακρύνθηκε.
Για το Π.Κ. παίζει ρόλο και η θέση του καθώς οι περισσότεροι επιλέγουν τα κεντρικότερα Πανεπιστήμια. Το κόστος ζωής στο Ηράκλειο είναι δυσβάστακτο και αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να έρθουν και να εργαστούν εδώ.
Παράλληλα, τα εισοδήματα έχουν μειωθεί κατά 30% από τα χρόνια της κρίσης ενώ σημειώνεται πως οι συνταξιοδοτήσεις δεν αναπληρώνονται.
Ο κ. Δαλέζιος λέει χαρακτηριστικά πως «λέμε στους Βαλκάνιους συναδέλφους μας το ύψος των αποδοχών μας και γελάνε».
Συνεπώς, για να αλλάξει αυτή η κατάσταση απαιτείται μία συνολική λύση: υψηλότερες αποδοχές, ενίσχυση της έρευνας και των υποδομών.
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
