Σε κατάσταση βαθιάς πολιτικής και θεσμικής πόλωσης εισέρχεται το Ισραήλ στον απόηχο των βουλευτικών εκλογών, καθώς ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο επικεφαλής του κόμματος «Οι Δημοκρατικοί», Γιαΐρ Γκολάν (Yair Golan), συγκρούονται ανοιχτά για τη νομιμότητα του αποτελέσματος και τον ρόλο των αραβικών κομμάτων στη συγκρότηση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Ενώ ο κ. Νετανιάχου εξαπέλυσε βαρύτατες καταγγελίες για «κλοπή εκλογών» μέσω μίας υπόθεσης που ονόμασε «Ra’amgate», κάνοντας λόγο για ανάμειξη ξένων οντοτήτων και δωροδοκίες ψηφοφόρων υπέρ των αραβικών συνδυασμών, ο κ. Γκολάν απάντησε σε αυστηρό τόνο, υπογραμμίζοντας ότι ο πρωθυπουργός ηττήθηκε στις κάλπες.
Παραθέτοντας τον συσχετισμό των 65 εδρών της αντιπολίτευσης έναντι των 55 του δεξιού μπλοκ στην 120μελή Κνεσέτ, ο ηγέτης των Δημοκρατικών απέρριψε κατηγορηματικά τον ρατσιστικό διαχωρισμό μεταξύ εβραϊκών και αραβικών ψήφων, διαμηνύοντας ότι η φωνή κάθε πολίτη διαθέτει ακριβώς το ίδιο βάρος στη δημοκρατία.
Η υπόθεση «Ra’amgate» και οι καταγγελίες Νετανιάχου για ξένη παρέμβαση
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιχείρησε να απονομιμοποιήσει το εκλογικό αποτέλεσμα, χαρακτηρίζοντας τις καταγγελίες περί νοθείας ως «σεισμό» και συνδέοντάς τες με δηλώσεις του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Νόαμ Σόλμπεργκ (Noam Solberg):
«Η υπόθεση Ra’amgate είναι ένας σεισμός. Έκλεψαν τις εκλογές στο Ισραήλ! Οι δηλώσεις του δικαστή Σόλμπεργκ σχετικά με την εμπλοκή ξένων οντοτήτων που παρενέβησαν και δωροδόκησαν ψηφοφόρους υπέρ των αραβικών κομμάτων αποτελούν ένα πρωτοφανές σοκ».
Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Λικούντ, οι καταγγελλόμενες πρακτικές δεν αποτελούν απλώς εκλογικές παρατυπίες, αλλά συνιστούν ευθεία απειλή για την ασφάλεια και τον χαρακτήρα της χώρας:
«Πρόκειται για μία επίθεση στη δημοκρατία, σκοπός της οποίας είναι να οδηγήσει σε μία ξένη κατάληψη της Κνεσέτ, στον εξισλαμισμό του Ισραήλ και στην ανατροπή της δεξιάς διακυβέρνησης, προκειμένου να οδηγήσει σε υποχώρηση και ήττα των IDF [Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων] σε όλα τα μέτωπα — και πρωτίστως απέναντι στο Ιράν».
Με βάση αυτό το σκεπτικό, ο κ. Νετανιάχου απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς το σύνολο των σιωνιστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης να μην προχωρήσουν σε συνεννοήσεις με το Ra’am του Μανσούρ Αμπάς ή την Κοινή Λίστα για την εκλογή νέου Προέδρου της Κνεσέτ ή τον σχηματισμό κυβέρνησης, αξιώνοντας παράλληλα την άμεση διερεύνηση των καταγγελιών από τη Σιν Μπετ (υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας) και την αστυνομία με όλα τα διαθέσιμα μέσα.
Ηχηρή απάντηση Γιαΐρ Γκολάν: «Το 65 είναι μεγαλύτερο από το 55 — Ίση η ψήφος σε Ταϊμπέ και Γκιβάτ Σμουέλ»
Στον αντίποδα, ο ηγέτης του κόμματος «Οι Δημοκρατικοί», πρώην υπαρχηγός των IDF Γιαΐρ Γκολάν, απέρριψε ολοκληρωτικά τη ρητορική του πρωθυπουργού, τοποθετώντας στο επίκεντρο τη συνταγματική αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και την κοινοβουλευτική αριθμητική.
Απαντώντας στις αιτιάσεις περί αλλοίωσης, ο κ. Γκολάν ξεκαθάρισε ότι η λαϊκή ετυμηγορία έχει κριθεί οριστικά:
«Ο Νετανιάχου έχασε. Ξέρω πώς να μετράω μέχρι το 120. Το 65 είναι μεγαλύτερο από το 55. Έτσι λειτουργεί η ισραηλινή δημοκρατία. Τελεία».
Στη συνέχεια, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης στράφηκε ευθέως κατά των διαχωριστικών γραμμών που θέτει η κυβερνητική παράταξη απέναντι στην αραβική μειονότητα του Ισραήλ, υπερασπιζόμενος την αρχή της καθολικής και ισότιμης ψήφου:
«Δεν πρέπει πλέον να δεχόμαστε τον ρατσιστικό διαχωρισμό του Νετανιάχου μεταξύ εβραϊκών και αραβικών ψήφων. Η φωνή ενός Ισραηλινού πολίτη που ψηφίζει στην Ταϊμπέ [αραβική πόλη] αξίζει ακριβώς το ίδιο με τη φωνή ενός Ισραηλινού πολίτη που ψηφίζει στο Γκιβάτ Σμουέλ [εβραϊκό προάστιο]. Όχι λιγότερο. Όχι κατά προσέγγιση. Ακριβώς το ίδιο. Όποιος προσπαθεί να διαγράψει τις φωνές των Αράβων πολιτών, παραδίδεται στον Νετανιάχου και εγκαταλείπει το Ισραήλ».
Το διακύβευμα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και η μάχη για την Κνεσέτ
Η δημόσια αυτή αντιπαράθεση φέρνει στην επιφάνεια τη σκληρή αριθμητική των εδρών στην Κνεσέτ. Με το μπλοκ της αντιπολίτευσης να συγκεντρώνει συνολικά 65 έδρες έναντι 55 του δεξιού συνασπισμού του Νετανιάχου, ο ρόλος των αραβικών κομμάτων καθίσταται ρυθμιστικός τόσο για τον ορισμό νέου Προέδρου του κοινοβουλίου όσο και για τη διερεύνηση εντολής σχηματισμού κυβέρνησης.
Η προσπάθεια του πρωθυπουργού να καταγγείλει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Αράβων ως αποτέλεσμα εξαγοράς και εξωτερικής συνωμοσίας στοχεύει στην αποτροπή οποιασδήποτε σύγκλισης μεταξύ των σιωνιστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης και των Αράβων βουλευτών. Αντίθετα, η στάση του Γιαΐρ Γκολάν σηματοδοτεί την πρόθεση των «Δημοκρατικών» να διατηρήσουν ανοιχτούς τους διαύλους θεσμικής συνεργασίας, θεωρώντας τις ψήφους της αραβικής κοινότητας αναπόσπαστο τμήμα της αντιπολιτευτικής πλειοψηφίας των 65 εδρών.



