Υπάρχει ένας συνδετικός κρίκος μεταξύ όσων εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα στη Μήλο και στα Χανιά. Ο συνδετικός κρίκος είναι η ακραία τουριστικοποίηση που δε σέβεται ούτε ιερά, ούτε όσια, ούτε προστατευμένες περιοχές, ούτε περιοχές μεγάλης ιστορικής αξίας.

Στη Μήλο, το ξενοδοχειακό κεφάλαιο ήθελε να φτιάξει πολυτελή ξενοδοχεία στο διαμάντι της Μήλου, πάνω στην προστατευόμενη παραλία Σαρακήνικο που διαφημίζει το νησί σε όλο τον κόσμο. Στα Χανιά πάλι, το ξενοδοχειακό κεφάλαιο θέλει να φτιάξει πολυτελή ξενοδοχείο στο ιστορικό κέντρο των Χανίων, στο Λόφο Καστέλι. Πρόσφατα μάλιστα δημοσιεύσαμε και τα ευρήματα από την ανασκαφή που έγινε το 2024 που αναδεικνύουν τη σημασία της Αρχαίας Κυδωνίας.

Η μόνη διαφορά είναι ότι ενώ στη Μήλο όλοι οι φορείς έσπευσαν να αντιδράσουν άμεσα για να αποτρέψουν τις οποιεσδήποτε σκέψεις για δημιουργία ξενοδοχείου στην προστατευόμενη περιοχή, στα Χανιά, στην προσπάθεια ξενοδοχοποίησης στο Λόφο Καστέλι – πάνω από την Αρχαία Κυδωνία – πρωτοστάτησε το Πολυτεχνείο Κρήτης ενώ και οι φορείς του τόπου αν και εξέφρασαν τις αντιδράσεις τους, αναγνώρισαν το “αυτοδιοίκητο” του Πολυτεχνείου, λες και η περιοχή για την οποία υπάρχουν σχεδιασμοί για ξενοδοχεία πολυτελείας δεν είναι τεράστιας ιστορικής αξίας για τα Χανιά, λες και τα συγκεκριμένα κτίρια έγιναν ιδιοκτησία του Πολυτεχνείου Κρήτης μέσω κάποιας αγοράς με σκοπό το κέρδος και όχι μέσω δωρεάς του Χανιώτικου λαού για να έχουν συγκεκριμένη χρήση.

Στη Μήλο, δεν έχουν πρυτάνεις και Πολυτεχνεία όμως φαίνεται ότι πρυτανεύει η λογική, στα Χανιά παρά το πλήθος καθηγητών και επιστημόνων, έχουμε ακόμη απόσταση…