Η πρόσφατη συρραφή λεκτικών ατοπημάτων από κυβερνητικά χείλη επαναφέρει στο προσκήνιο τη σχέση πολιτικού λόγου και πολιτικής πράξης, μέσα από την οξυδερκή κριτική του Αλέξη Χαρίτση.

Την εβδομάδα που πέρασε, η δημόσια σφαίρα έγινε μάρτυρας μιας πρωτοφανούς εκτράχυνσης του πολιτικού διαλόγου. Φράσεις που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και νοοτροπίες, εκτοξεύθηκαν με άνεση, είτε εντός του Κοινοβουλίου είτε στον δημόσιο διάλογο, σχηματίζοντας ένα ανησυχητικό μοτίβο.

Σε μια εύστοχη παρέμβασή του μέσω Facebook, ο Αλέξης Χαρίτσης κωδικοποίησε αυτά τα περιστατικά, όχι ως μεμονωμένες ατυχείς στιγμές, αλλά ως δομικά στοιχεία της ταυτότητας της κυβερνητικής παράταξης. Ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, συνδέοντας τα γεγονότα με τη σκέψη του Βιτγκενστάιν, επισημαίνει πως αυτή ακριβώς είναι «η γλώσσα της Δεξιάς».

Σύμφωνα με την ανάλυση του κ. Χαρίτση, ο κόσμος που οριοθετείται από αυτή τη γλώσσα είναι συγκεκριμένος: είναι ένας κόσμος «σεξιστικός, χονδροειδής και κακοποιητικός». Δεν πρόκειται για γλωσσικά ολισθήματα, αλλά για την εκφορά ενός συστήματος αξιών που η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί να επιβάλει ως κανονικότητα στην ελληνική κοινωνία.

Ακολουθεί το σχόλιο του Αλέξη Χαρίτση:

Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.

1.⁠ ⁠Τα τραμπούκικα της ΝΔ.

«Μην τσιρίζετε κυρία μου. Εδώ είναι η Βουλή, δεν είναι η κουζίνα σας».

«Τα μπλόκα είναι αηδία».

«Θα σου πω πώς θα ξεβρακώσεις τον Πελετίδη».

«Άσε μας κουκλίτσα μου».

«Κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε».

Ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βιτγκενστάιν έλεγε ότι «τα όρια της γλώσσας μας είναι τα όρια του κόσμου μας».

Αυτή είναι η γλώσσα της Δεξιάς.

Κι αυτός είναι ο κόσμος τους: σεξιστικός, χονδροειδής, κακοποιητικός.

Αυτόν τον κόσμο θέλουν να μας επιβάλουν.

Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά όπως εκφράζεται.

Με αλαζονεία, με περιφρόνηση, με προσβολές, με το δάχτυλο υψωμένο απέναντι σε όποιον τολμά να αντιμιλήσει — και προπαντός απέναντι σε γυναίκες.

Τραμπούκικα και χυδαία. Και όσο ζορίζεται τόσο αποκαλύπτεται.