Ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει πολιτική δίωξη, ενώ κόμματα της αντιπολίτευσης υπερψηφίζουν την άρση για κατάθεσή του ως μάρτυρα σε δικαστήριο

Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής, ο Παύλος Πολάκης θα βρεθεί για 13η φορά αντιμέτωπος με τη διαδικασία άρσης της βουλευτικής του ασυλίας. Ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας και σημερινός Τομεάρχης Διαφάνειας του κόμματος, καταγγέλλει ότι στοχοποιείται με στόχο την «πολιτική εξόντωσή» του. Η υπόθεση που θα κριθεί αυτή τη φορά δεν αφορά ανάρτηση στα social media, ούτε δημόσια τοποθέτηση σε μέσο ενημέρωσης. Αφορά την κατάθεσή του ως μάρτυρα σε δικαστήριο.

Στην ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Παύλος Πολάκης χαρακτηρίζει την επικείμενη άρση «αθέμιτη επιρροή σε δικαστές», επισημαίνοντας ότι την υπερψήφισε στην Ειδική Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας και το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. «ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ 19 Φεβρουαρίου, στην αίθουσα της Ολομέλειας, στις 12.00 το μεσημέρι, η 13η ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΙΑΣ ΜΟΥ, από το παρακράτος του ΜΗΤΣΟΤΑΚΕΙΚΟΥ και της ακροδεξιάς φράξιας λαδέμπορων και αδιευκρίνιστων», έγραψε χαρακτηριστικά.

Το νομικό εφεύρημα και η δικαστική αντιδικία

Η υπόθεση έχει τις ρίζες της σε μακροχρόνια δικαστική αντιδικία μεταξύ του Παύλου Πολάκη και του Σταμάτη Πουλή, πρώην στελέχους του ΚΕΕΛΠΝΟ. Ο κ. Πουλής είχε καταθέσει μήνυση σε βάρος του βουλευτή για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος κατά συρροή και αθέμιτη επιρροή σε δικαστικούς λειτουργούς. Το αίτημα άρσης της ασυλίας που υποβλήθηκε στη Βουλή αφορά συγκεκριμένα την κατάθεση του Παύλου Πολάκη ως μάρτυρα στη δίκη για τις 23 παράνομες προσλήψεις στον πρώην Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας.

Στην κατάθεσή του στην Ειδική Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας, που συνεδρίασε την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026, ο κ. Πολάκης υποστήριξε ότι «ουσιαστικά αίρουν τη βουλευτική μου ασυλία επειδή κατέθεσα στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια της δίκης».

Σύμφωνα με την πλειοψηφία της Επιτροπής, η κατάθεσή του είχε ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί το δικαστήριο. Η ερμηνεία αυτή, αν γίνει δεκτή από την Ολομέλεια, ανοίγει προηγουμένως αχαρτογράφητο νομικό έδαφος για την έκταση της βουλευτικής ασυλίας σε σχέση με τη μαρτυρική ιδιότητα.

Η σκιά του ΚΕΕΛΠΝΟ και οι 23 προσλήψεις

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η υπόθεση των 23 παράνομων προσλήψεων στο ΚΕΕΛΠΝΟ, τον προκάτοχο του σημερινού ΕΟΔΥ. Ο Παύλος Πολάκης, καταθέτοντας στη Βουλή, υποστήριξε ότι ο ΕΟΔΥ αποσύρθηκε από την υποστήριξη της κατηγορίας στο δικαστήριο με εντολή της κυβέρνησης. «Αντί να απολογηθεί η κυβέρνηση και ο υπουργός που έβαλαν τον ΕΟΔΥ να αποσυρθεί από την υποστήριξη της κατηγορίας στο δικαστήριο, μηνύουν εμένα που ως μάρτυρας προσπάθησα να υπερασπιστώ το συμφέρον του Δημοσίου και να αναδείξω τη ζημιά των 250.000 ευρώ», ανέφερε.

Πρόσθεσε δε ότι από τους 23 παράνομους διορισμούς, οι 13 ενώ είχαν δηλωθεί ότι απασχολούνταν στο ΚΕΕΛΠΝΟ, στην πραγματικότητα απασχολούνταν στο γραφείο του Άδωνι Γεωργιάδη, σημερινού υπουργού Υγείας. Η καταγγελία αυτή, που συνδέει την υπόθεση με σημερινό κυβερνητικό στέλεχος, προσδίδει πολιτική διάσταση στη νομική διαδικασία.

Η στάση του ΠΑΣΟΚ και το προηγούμενο της Ολομέλειας

Η υπερψήφιση της άρσης από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στην Επιτροπή Δεοντολογίας προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Στελέχη του Τομέα Διαφάνειας, τον οποίο προΐσταται ο κ. Πολάκης, χαρακτηρίζουν «πρωτόγνωρη» την επιλογή κομμάτων της αντιπολίτευσης να υπερψηφίσουν άρση ασυλίας επειδή ένας μάρτυρας εξέφρασε άποψη σε δικαστήριο. Η κριτική εστιάζει στο γεγονός ότι η κατάθεση μάρτυρα αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και υποχρέωση, και η ποινικοποίησή της θα μπορούσε να δημιουργήσει ανασταλτικό φαινόμενο σε μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες.

Η Ολομέλεια της Βουλής καλείται πλέον να αποφασίσει αν θα επικυρώσει την εισήγηση της Επιτροπής. Η απόφαση δεν αφορά μόνο την τύχη του Παύλου Πολάκη. Αφορά το πώς το ελληνικό Κοινοβούλιο ερμηνεύει την έννοια της βουλευτικής ασυλίας στο πλαίσιο της συμμετοχής των εκλεγμένων αντιπροσώπων στη δικαιοσύνη, ακόμα και ως απλών μαρτύρων.

Η 13η άρση και τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης

Ο αριθμός των 13 αιτήσεων άρσης ασυλίας που έχουν υποβληθεί σε βάρος του Παύλου Πολάκη αποτελεί ρεκόρ για τα μεταπολιτευτικά χρονικά. Ο βουλευτής Χανίων έχει κατηγορηθεί για δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για δηλώσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές, για συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Κάθε φορά, η υπεράσπισή του επικεντρωνόταν στην άσκηση του πολιτικού του λόγου και στην κριτική προς την εξουσία.

Αυτή τη φορά, το πεδίο είναι διαφορετικό. Δεν πρόκειται για δημόσια τοποθέτηση, αλλά για κατάθεση σε δικαστήριο. Η απόφαση της Ολομέλειας θα κρίνει αν η βουλευτική ασυλία επεκτείνεται και στην προστασία της μαρτυρικής κατάθεσης, ή αν οι βουλευτές οφείλουν να περιορίζουν τις απόψεις τους ακόμα και όταν καλούνται να συνδράμουν τη δικαιοσύνη.