Βαριές ευθύνες που δυσχέραναν το έργο της δικαιοσύνης αποδίδει στον πρώην υφυπουργό και τους τέσσερις συγκατηγορουμένούς του το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου, με βάση το οποίο παραπέμπονται στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου για την αλλοίωση του χώρου της σιδηροδρομικής τραγωδίας που στοίχε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

Μέσα σε 203 σελίδες οι ανώτατοι δικαστές αξιολόγησαν και στάθμισαν όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων και των υπερασπιστικών θέσεων που προέβαλαν οι κατηγορούμενοι  και κατέληξαν στην παραπομπή τους σε δίκη για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος (πλημμέλημα).

Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το πολυσέλιδο σκεπτικό του βουλεύματος  δεν καταλείπεται στους δικαστές καμία αμφιβολία για το ότι η παράνομη αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος, προκάλεσε σημαντικές βλάβες στο έργο της δικαιοσύνης και  δυσχέρανε τις έρευνες και προκάλεσε βλάβη στους παθόντες. Επισημαίνουν δε ότι όλες αυτές οι ενέργειες της μεταφορά 300 κυβικών χώματος έγιναν σε χρόνο που ακόμα δεν είχαν συλλεγεί όλοι οι σοροί των θυμάτων, με αποτέλεσμα μία εξ αυτών της Εριέττας Μόλχο να μην ανευρεθεί, και καταλήγει,  ότι το παράνομο της όλης διαδικασίας προσπόριζε πέραν όλων των άλλων και παράνομα ηθικό όφελος στους υπευθύνους του δυστυχήματος.

«Είχαν ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος – εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία (θύματα) υπήρχαν και αγνοούμενοι και εν τέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δικαστές στο βούλευμά τους, με το οποίο ακολουθούν την πρόταση που είχε διατυπώσει ο αντεισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου Δημήτρης Μητρουλιάς.

Και συνεχίζει στο βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου σε σχέση με τις ποινικές ευθύνες του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου, του πρώην περιφερειάρχη Κώστα Αγοραστού και τριών ακόμα υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων με τις παρακάτω  εξαιρετικά επιβαρυντικές επισημάνσεις.

«Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δια της απομάκρυνσης αυθαίρετα από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα λέω των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για μα την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος. Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε  βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».

Τριαντόπουλος και Αγοραστός

Ειδική αναφορά γίνεται στο βούλευμα για τις ευθύνες των Τριαντόπουλου – Αγοραστού  απορρίπτοντας ως αβάσιμους όλους τους υπερασπιστικούς τους ισχυρισμούς. Αντίθετα, στο βούλεμα γίνεται επίκληση μαρτυρικών καταθέσεων που τις κρίσιμες ώρες στις «άτυπες»  συσκέψεις παρόντων και των δύο κατηγορουμένων διατυπώθηκαν ευθέως αντιρρήσεις για τη μεταφορά των 300 κυβικών χώματος  με το επιχείρημα ότι αφενός δεν είχε ολοκληρωθεί η συλλογή του αποδεικτικού υλικού και αφετέρου οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ή ενέργεια ανήκε στην αποκλειστική δικαιοδοσία της δικαιοσύνης που ερευνούσε τις συνθήκες του δυστυχήματος. Ωστόσο, κανένας από αυτούς τους μάρτυρες δεν εισακούστηκε, ενώ όπως αναφέρει και στη δική του κατάθεση ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης που μεταφέρθηκαν τα υλικά από τον τόπο της τραγωδίας όταν έγινε η μεταφορά τους ήταν όλοι εκεί, αλλά κανένας δεν τον σταμάτησε.

Το σκεπτικό του βουλεύματος για Τριαντόπουλο και Αγοραστό

Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι ανώτατοι δικαστές, «ο Χρήστος Τριαντόπουλος και ο Κωνσταντίνος Αγοραστός, ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά το χρονικό διάστημα από τις 4-3-2023 έως και τις 8- 3-2023, αφού πρώτα πραγματοποιήθηκαν εργασίες διαμόρφωσης του χώρου επιχειρησιακής δράσης και συγκεκριμένα καθαρίστηκε ο χώρος πέριξ του δυστυχήματος από χόρτα, θάμνους, λάσπες και διαμορφώθηκε σταθεροποιήθηκε το έδαφος, κάτω από το οποίο υπήρχε αγωγός φυσικού αερίου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την επιχείρηση – επέμβαση των γερανών σε ασφαλές πεδίο και συνεπώς, κατά τον πιο πάνω χρόνο, είχε εκπληρωθεί ο σκοπός, για τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της Περιφέρειας Θεσσαλίας δια της διάθεσης σκαπτικών μηχανημάτων, κατά τα ανωτέρω, παρόλο που είχαν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές στο πλαίσιο διερεύνησης των αιτιών της σύγκρουσης των ανωτέρω αμαξοστοιχιών και του εντοπισμού των υπαιτίων (…) ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών καθηκόντων βάσει των προεκτεθέντων και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση – έγκριση των αρμοδίων δικαστικών αρχών, ο μεν Κωνσταντίνος Αγοραστός έδωσε εντολή στον διαχειριστή της ως άνω επιχείρησης να προβεί: α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα.

Ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο. Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι.

Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Επίσης, το Δικαστικό Συμβούλιο απέρριψε μεταξύ άλλων το αίτημα του  Χρήστου Τριαντόπουλου περί διενέργειας περαιτέρω κύριας ανάκρισης, προκειμένου να κληθεί εκ νέου για ένορκη κατάθεση ο μάρτυρας και πολιτικός του προϊστάμενος  Ιωάννης Μπρατάκος και διέταξε το χωρισμό της δικογραφίας κατά των υπολοίπων 4 κατηγορουμένων και τη διαβίβαση της  στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας για τις περαιτέρω ενέργειες, για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος, τις οποίες κατηγορούνται, ότι τέλεσαν στη Λάρισα και τα Τέμπη.