Μια πολυσυλλεκτική πρωτοβουλία που συγκεντρώνει την υποστήριξη εκατοντάδων προσωπικοτήτων από τον χώρο των γραμμάτων, των τεχνών και της κοινωνικής δράσης είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας. Οι υπογράφοντες αν και δηλώνουν ότι αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις ενάντια στο καθεστώς του Ιράν την ίδια στιγμή τάσσονται ενάντια στην καταστροφική ξένη εισβολή στη χώρα.
Η πρωτοβουλία χαρακτηρίζεται από την εξαιρετική ποικιλομορφία των συμμετεχόντων, υπογραμμίζοντας τον οριζόντιο χαρακτήρα της στήριξης προς τις λαϊκές διεκδικήσεις. Στον κατάλογο των υπογραφόντων συναντώνται ονόματα με διεθνή ακτινοβολία, όπως ο καταξιωμένος μουσικός και συνθέτης Biijan Mortazavi, του οποίου η συμμετοχή προσδίδει ιδιαίτερο βάρος στην κίνηση. Πλάι του, βρίσκονται ηθοποιοί και ακτιβιστές όπως η Shaghayeq Norouzi, η οποία έχει ταυτιστεί με την ανάδειξη θεμάτων έμφυλης ισότητας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η παρουσία της πνευματικής ηγεσίας του Ιράν είναι εξίσου έντονη. Σημαντικοί μεταφραστές και συγγραφείς, όπως ο Akbar Masoumbeigi και η Akram Pedramnia, ενώνουν τις φωνές τους με πανεπιστημιακούς και ερευνητές από διεθνή ιδρύματα, όπως ο Amin Bozorgian από το Πανεπιστήμιο της Νίκαιας. Αυτή η σύγκλιση διαφορετικών γενιών και επαγγελματικών κλάδων —από αρχιτέκτονες και γιατρούς μέχρι μηχανικούς λογισμικού— καταδεικνύει μια κοινή συνισταμένη στην ανάγκη για προοδευτική αλλαγή.
Πέρα από τα προβεβλημένα ονόματα, η δύναμη της συγκεκριμένης διακήρυξης έγκειται στην ενσωμάτωση εκπροσώπων της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας. Εργάτες, συνταξιούχοι, φοιτητές και δημόσιοι λειτουργοί υπογράφουν δίπλα σε νομικούς συμβούλους και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Parvin Ardalan, γνωστή για τη δράση της στο γυναικείο κίνημα.
Ακολουθεί το κείμενο:
Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν να βομβαρδίζουν το Ιράν, δημοσιεύουμε αυτή τη δήλωση ενάντια στους πολεμοκάπηλους, την οποία έχουν υπογράψει εκατοντάδες προοδευτικοί Ιρανοί ακτιβιστές μέσα στη χώρα και στη διασπορά.
Η ζωή της πλειονότητας της ιρανικής κοινωνίας έχει περιέλθει σε μια απελπιστική κατάσταση. Οι οικονομικές πολιτικές της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που επί δεκαετίες μειώνουν καθημερινά το ψωμί των ανθρώπων ενώ παχαίνουν τη μειοψηφία των καπιταλιστών που υποστηρίζει, έχουν σήμερα οδηγήσει τον λαό σε πρωτοφανή φτώχεια και δυστυχία, περιορίζοντας περισσότερο από ποτέ τη αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και των μεροκαματιάρηδων (ή μισθωτών).
Η Ισλαμική Δημοκρατία, από την αρχή της, οικοδομήθηκε πάνω στην καταστολή των επαναστατικών οργανώσεων και στη σφαγή αγωνιστών και διαφωνούντων, ενώ καθ’ όλη της την ύπαρξη—ανεξάρτητα από το ποια πολιτική φράξια είχε την εξουσία— έχει επιβιώσει μόνο μέσω της βίας, της εξόντωσης των αντιπάλων και της απογύμνωσης της κοινωνίας από τις οργανώσεις της. Το ιστορικό της είναι γεμάτο από διαδοχικά κύματα βίαιης καταστολής: από την αιματηρή καταστολή των επαναστατών στα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1979, μέχρι την επίθεση σε επαναστατικές οργανώσεις και τη σφαγή δεκάδων χιλιάδων αγωνιστών τη δεκαετία του 1980· από τη βίαιη καταστολή όσων διαμαρτύρονταν για τη φτώχεια που προκάλεσαν οι πολιτικές προσαρμογής τη δεκαετία του 1990 σε πόλεις όπως η Μασχάντ, το Εσλαμσάχρ, το Σιράζ, το Καζβίν και το Αράκ, μέχρι την αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων στις φοιτητικές εστίες της Τεχεράνης και τις επαίσχυντες δολοφονίες διανοουμένων· από τη δολοφονία ανθρώπων που διαμαρτύρονταν για την οικονομική ανέχεια τον Δεκέμβριο του 2017 και τον Νοέμβριο του 2019, μέχρι την καταστολή των γυναικών και ανδρών που απαίτησαν ισότητα με το προοδευτικό σύνθημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» στις κινητοποιήσεις του 2022, και τέλος τη δίχως προηγούμενο σφαγή ανθρώπων που είχαν οδηγηθεί στα άκρα τον Ιανουάριο του 2026.
Κι όμως, τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, τα προοδευτικά κινήματα διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων στο Ιράν δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή. Οι φοιτητές, οι δάσκαλοι, οι συνταξιούχοι, οι γυναίκες και η εργατική τάξη, όλα αυτά τα χρόνια, παρά την καταστολή κάθε συλλογικής δραστηριότητας και το στραγγάλισμα κάθε προσπάθειας οργάνωσης και δημιουργίας σωματείων, έχουν ξεσηκωθεί σε κάθε δυνατή ευκαιρία —με τίμημα τα βασανιστήρια, τη φυλακή, την εξορία και τον θάνατο— ενάντια στον αντιδραστισμό, την εκμετάλλευση και το δεσποτισμό και έχουν παλέψει για τη νίκη των δίκαιων συλλογικών αιτημάτων τους.
Σήμερα, ωστόσο, μαζί με την επιβεβλημένη φτώχεια, πένθος και δυστυχία επί της πλειονότητας της Ιρανικής κοινωνίας, η σκιά ενός καταστροφικού πολέμου πέφτει πάνω στα κεφάλια αυτού του πολύπαθου λαού. Μόλις λίγους μήνες μετά τις επιθέσεις του γενοκτονικού και κατοχικού ισραηλινού καθεστώτος στο Ιράν και τη δολοφονία περισσοτέρων από χιλίων αθώων ανθρώπων, η κυβέρνηση των ΗΠΑ —με την αιματοβαμμένη ιστορία της, σφαγής, εκατομμυρίων στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Συρία και στο Ιράκ— καταφεύγει και πάλι σε ένα ανερυθρίαστο ψέμα και, υπό τα θρασύτατα συνθήματα «σωτηρίας του ιρανικού λαού» και «βοήθειας» για την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την «αποκατάσταση της παλιάς δόξας», επιδιώκει να ανοίξει εκ νέου τον δρόμο για βομβαρδισμούς, καταστροφή και στέρηση της ζωής, της περιουσίας, της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων αυτής της χώρας.
Εμείς, οι υπογράφοντες τη δήλωση αυτή, που θεωρούμε τους εαυτούς μας αντιπάλους του υφιστάμενου καθεστώτος, πιστεύουμε πως κανένα μίσος προς την Ισλαμική Δημοκρατία δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αποδοχή ή τη σύμπλευση με τα ιμπεριαλιστικά και καταστροφικά σχέδια των πολεμοκάπηλων. Έχουμε γίνει μάρτυρες των καταστροφικών των στρατιωτικών επεμβάσεων των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, στη Συρία, στη Λιβύη και στο Ιράκ, και καμία «φιλελεύθερη» ή «ανθρωπιστική» υπόσχεση δεν μπορεί να σβήσει από τη μνήμη μας τη σφαγή των λαών της Μέσης Ανατολής και την καταστροφή των προοδευτικών κινημάτων αυτών των χωρών από τον πόλεμο.
Πιστεύουμε ότι, ενώ για πολλές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στο σήμερα, η απαίτηση για πόλεμο και κυρώσεις αποτελεί προσπάθεια εισόδου στην πολιτική αρένα και διεκδίκησης μεριδίου εξουσίας – μέσω της δολοφονίας, του μαρτυρίου και του βασανισμού αντιπάλων – για εμάς δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο πέρα από τον θάνατο και τον ακρωτηριασμό των αγαπημένων μας, την καταστροφή των βασικών υποδομών της χώρας, τη στέρηση νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καυσίμων και δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και βαθύτερη ταπείνωση, φτώχεια, πείνα και ακόμη πιο άδεια τραπέζια.
Πιστεύουμε ότι ο πόλεμος θα καταστρέψει τα ίδια τα θεμέλια της κοινωνικής μας ζωής και θα γυρίσει δεκαετίες πίσω τα κινήματα διαμαρτυρίας μας — συμπεριλαμβανομένων του εργατικού, του γυναικείου, του φοιτητικού, των εκπαιδευτικών και των συνταξιούχων — θα γκρεμίσει τους αγώνες που χτίσαμε με τόσο πόνο και κόπο και θα περιορίσει τη ζωή μας σε μια απλή μάχη για «επιβίωση». Ξέρουμε ότι η απελευθέρωση από τα νύχια της εκμετάλλευσης και του δεσποτισμού δεν είναι δυνατή μέσω ξένης επέμβασης ή με το να στηριχθούμε σε υποσχέσεις για ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος, πιστεύουμε ότι η ισότητα και η ελευθερία είναι καρπός του αγώνα και της προσπάθειας των ίδιων των κοινωνιών, όχι εισαγόμενες ή εμπορεύσιμες έννοιες.
Καλούμε όλους τους ελευθερόφρονες ανθρώπους του Ιράν, χωρίς δισταγμό και χωρίς φόβο απέναντι στις απειλές των πολεμοκάπηλων, να μεταφέρουν το σύνθημα «Όχι στον πόλεμο» στις οικογένειες, στους φίλους, στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές τους, και να μην επιτρέψουν, ελλείψει ανεξάρτητων προοδευτικών ΜΜΕ, η φωνή εκείνων που αντιτίθενται στον πόλεμο και στους υποκινητές του να σιγήσει. Πιστεύουμε ότι η αντίσταση απέναντι στη ξένη στρατιωτική επέμβαση και η διάδοση του συνθήματος «Όχι στον πόλεμο» σε όλη την κοινωνία δεν είναι απλώς αδιαχώριστη από όλα τα συνθήματα των προοδευτικών κινημάτων στην ιστορία του Ιράν, αλλά αποτελούν τη βάση και το θεμέλιο κάθε αγώνα που περιφρουρεί ως πολύτιμα τα ιδανικά της αξιοπρέπειας, της ισότητας και μιας πιο ανθρώπινης ζωής.
Όχι στον πόλεμο!
Ζήτω οι προοδευτικοί αγώνες των μαζών!
—————————————————————–
Παρακάτω η λίστα όσων υπογράφουν τη δήλωση:
Με πληροφορίες από aftoleksi.gr



