Αιάκιο, 11 Μαΐου 1918
Μαύρο μου Μαρικάκι,
Αγαπάω το μουτράκι σου το έξυπνο, αγαπάω το κεφάλι σου το στρογγυλό με τα μαλλάκια τα λιγοστά (που, τώρα, ελπίζω να πλήθυναν) αγαπάω τα χείλη σου που δεν χορταίνω να τα φιλώ και τα μάτια σου, που μου λεν την αγάπη σου, Μαρίκα μου, κοριτσάκι μου, λατρεία μου κι έρωτά μου.

Αγαπάω τα βουνάκια σου τα περήφανα, που θέλω να τα πιπιλίσω στην άκρη, αγαπάω τα μπράτσα σου τα ωραία, και το κάτω κορμάκι σου τα ποδαράκια που μπλέκονται στα δικά μου και δεν υπάρχει εντονότερη ηδονή παρά την ώρα που πέφτουμε να κοιμηθούμε και τα αισθάνομαι, μπλεγμένα στα δικά μου, αγαπάω τον ύπνο σου που αναπνέεις ήσυχα – ήσυχα…. και την ώρα που κοιμάσαι βάζεις το αγαπημένο μου δαχτυλάκι σου απ’ έξω από τη μύτη σου για να ανοίξεις λιγάκι το ρουθουνάκι σου να αναπνέεις καλύτερα γιατί είναι στενό το κακόμοιρο! Και η μύτη η μικρούλα γυαλίζει λιγάκι κι ακούω την αναπνοή σου και μεθάω. Είναι νύχτα Μαρίκα μου και έχω μια τέτοια νοσταλγία για σένα και τέτοιον άγριο πόθο που πονώ ολόκληρος! Πότε, πότε, πότε θα σε ξαναϊδώ, μουτράκι μου άγιο, ευλογημένη μου ύπαρξη, ζωή μου, φως των ματιών μου, κορούλα μου, γυναικούλα μου, συντρόφισσα της έρημης της άγλυκης ζωής μου;

Μαρικάκι μου, θέλω να σε φιλήσω, να σε φιλήσω και να κλάψω απάνω σου και θέλω να γλείψω τα δάκρυα σου τα ζεστά, τα αλμυρά απάνω στα μαγουλάκια σου, και θέλω να πεθάνω στην αγκαλιά σου. Τι έχω απόψε, δεν λέγεται, που όλες οι ίνες του κορμιού μου σε φωνάζουν…

‘’Στη πιο μεγάλη χαρά της ζωής στον έρωτα
και στη πιο μεγάλη λύπη στον θάνατο…’’

Η Μαρίκα Κοτοπούλη: 1888-1954. Κορυφαία ηθοποιός του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Σε ηλικία πέντε χρονών πρωτοβγήκε στον θίασο των γονιών της. Συνέχισε να παίζει κλείνοντας την σταδιοδρομία της με θεατρικές περιοδείες. Ήταν έξοχη ηθοποιός τόσο ως προς την επιθεώρηση όσο και στην τραγωδία. Ευφυέστατη, δυναμική, πανέξυπνη προσωπικότητα. Με τον Ίωνα Δραγούμη γνωρίζονται για πρώτη φορά το 1909. Η σχέση τους διαρκεί 10 χρόνια έως την δολοφονία του Δραγούμη στις 31 Ιουλίου 1920.

Ο Δραγούμης Ιωάννης ή Ίων (1878-1920 γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1899 εισήλθε στην διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Συμμετείχε με τον γαμπρό του Παύλο Μελά στον Μακεδονικό Αγώνα. Υπηρέτησε στην Ανατολική Μακεδονία, Ανατολική Ρωμυλία και Θράκη μέχρι το 1907 και οργάνωσε τις τοπικές ελληνικές δυνάμεις.

Υπηρέτησε ακόμη στο προξενείο Αλεξανδρείας και στις πρεσβείες Ρώμης, Λονδίνου, Πετρούπολης και Βερολίνου. Το 1915 εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής Φλώρινας. Χαρακτηρίστηκε ως βασιλικός πολιτευτής και μετά την αναγγελία στις 31 Ιουλίου – 13 Αυγούστου 1920 της δολοφονικής απόπειρας κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου συνελήφθη και ‘’ετυφεκίσθη εν μέση οδώ’’ αντιμετωπίσας ατάραχος τον θάνατο από άνδρες του Σώματος Ασφαλείας. Την δεύτερη ημέρα της απόπειρας κατά του Βενιζέλου τον δολοφόνησαν χωρίς να έχει καμμιά ανάμειξη στην απόπειρα της δολοφονίας του Βενιζέλου. Εν ‘’μέση οδώ’’. Στην μέση του δρόμου. Ήταν η εποχή που τα πολιτικά μίση ήταν σε μεγάλη όξυνση.
Ήταν 42 ετών. Ασχολήθηκε και με την λογοτεχνική συγγραφή. Έργα του: Μονοπάτι, Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα, Σαμοθράκη, Όσοι ζωντανοί, Ελληνικός Πολιτισμός. Σταμάτημα.
Θα κλείσομε την ‘’Ωδή στον Έρωτα’’ με επιστολή του Κώστα Καρυωτάκη προς την Μαρία Πολυδούρη.