Ο Δήμαρχος Σφακίων για τον Σήφη Βαλυράκη, τον άνθρωπο της προσφοράς και της αντίστασης

Συγκίνηση και τιμή στην εκδήλωση μνήμης της ΕΣΗΕΑ για τον Σήφη Βαλυράκη. Ο Δήμαρχος Σφακίων, Ιωάννης Ζερβός, σκιαγράφησε το πορτρέτο του σπουδαίου πολιτικού, συνδέοντας την πορεία του με τις αξίες της κρητικής παράδοσης και την ιστορία του τόπου. Ιδιαίτερη αναφορά στην επικείμενη ονοματοδοσία δρόμου στα Χανιά προς τιμήν του.

Με ένα λόγο μεστό, γεμάτο συναισθηματική φόρτιση αλλά και πολιτική ουσία, ο Δήμαρχος Σφακίων, Ιωάννης Ζερβός, χαιρέτισε την εκδήλωση που διοργάνωσε η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) για να τιμήσει τη μνήμη του Σήφη Βαλυράκη.

Ο κ. Ζερβός, αποφεύγοντας τις τυπικές προσφωνήσεις και τους τίτλους, εστίασε στον άνθρωπο πίσω από τον πολιτικό, στον «Σφακιανό άνδρα» που ενσάρκωσε το ιδεώδες του Νίκου Καζαντζάκη για την ευθύνη του να είσαι Κρητικός. «Ο Σήφης ήταν ποτισμένος με το αγίασμα της Λευτεριάς», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας πως γεννήθηκε στα Χανιά το 1943, μέσα στη δίνη της Γερμανικής Κατοχής.

Στην ομιλία του, ο Δήμαρχος περιέγραψε τον Σήφη Βαλυράκη ως μια προσωπικότητα πολυδιάστατη: πολίτης, ιδεολόγος, οικογενειάρχης, αλλά πάνω από όλα ένας «αθεράπευτα ρομαντικός» και αταλάντευτος αγωνιστής. Στα 33 χρόνια της κοινοβουλευτικής του θητείας, άφησε ισχυρό αποτύπωμα, διατηρώντας μια ειλικρινή και άμεση σχέση με τους πολίτες.

«Στην Κρήτη τον λέγαμε Ανθρώπα», σημείωσε ο κ. Ζερβός, εξηγώντας πως ο όρος αποδίδεται σε εκείνον που γνωρίζει την πορεία του και δεν έχει ανάγκη από αυτοπροβολή. Η αναφορά αυτή συνδέθηκε με την ιστορική διαδρομή του Βαλυράκη, από την αντίσταση κατά της Χούντας –με την εμβληματική απόδρασή του κολυμπώντας προς την ελευθερία– μέχρι την πολιτική του δράση ως ιδρυτικό στέλεχος και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Ο ομιλητής δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον τραγικό θάνατο του πρώην υπουργού, στις 24 Ιανουαρίου, χαρακτηρίζοντάς τον «αγενή και φρικτό», έναν θάνατο που «δεν του άξιζε». Εξέφρασε, ωστόσο, την απόλυτη εμπιστοσύνη του στην Ελληνική Δικαιοσύνη, τονίζοντας την ανάγκη για δικαίωση στη μνήμη του εκλιπόντος αλλά και για την ηρεμία της οικογένειάς του, της συζύγου του Μίνας και των παιδιών του, Γιάννη και Αλέξανδρου.

Ο Ιωάννης Ζερβός τοποθέτησε τον Σήφη Βαλυράκη στο πάνθεον μιας γενιάς που «έχει αρχίσει να χάνεται»: της γενιάς που βγήκε στους δρόμους, πείνασε, μορφώθηκε, ερωτεύτηκε και δεν δίστασε να ζητήσει συγγνώμη για τα λάθη της.

Ολόκληρος ο χαιρετισμός/ομιλία του Δημάρχου Σφακίων, Ιωάννη Ζερβού, που κατατέθηκε στους διοργανωτές της εκδήλωσης της ΕΣΗΕΑ προς τιμή και μνήμη του Σήφη Βαλυράκη:

Χαιρετίζω όλους τους παρευρισκόμενους.

Χωρίς τίτλους και ιδιαίτερες αναφορές μιας και η αναφορά μας σήμερα έχει ένα κοινό πρόσωπο για το οποίο όλοι μας αποδεχτήκαμε να συναντηθούμε απόψε, ώστε να το τιμήσουμε.

Ο Νίκος Καζαντζάκης έλεγε πως «είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι Κρητικός». Όπως επίσης έλεγε ότι «μέσα μας υπάρχει το χρέος και εμείς με το θεριό που κρύβουμε μέσα μας οφείλουμε να το υπερασπιστούμε».

Μέσα σε αυτές τις αναφορές, μπορούμε να εντοπίσουμε, όσοι φυσικά τον γνωρίσαμε καλά, τον Σήφη Βαλυράκη. Τον Σφακιανό άνδρα, με καταγωγή από το Ασκύφου Σφακίων, τον πολίτη, τον ιδεολόγο, τον πολιτικό, τον οικογενειάρχη, τον αθεράπευτα ρομαντικό, που σε όλες αυτές τις πτυχές και τα μετερίζια της ύπαρξης του, ήταν και παρέμενε ζωηρός και αταλάντευτος αγωνιστής.

Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως γεννήθηκε στα Χανιά εν μέσω της Γερμανικής Κατοχής το 1943. Οπότε, δεν μπορούσε ο Σήφης να μην ήταν ποτισμένος με το αγίασμα της Λευτεριάς.

Οι πρώην πρωθυπουργοί οι εκπρόσωποι κομμάτων και αντιστασιακών οργανώσεων, οι άνθρωποι της Κρήτης, φίλοι και συναγωνιστές του Σήφη ΒΑλυράκη που βρίσκονται απόψε στην ΕΣΤΙΑ της δημοσιογραφίας, έχουν στη μνήμη τους και αρκετοί πιστεύω βαθιά στην καρδιά τους, τον άνθρωπο ο οποίος άφησε ισχυρό αποτύπωμα στα 33 χρόνια παρουσία του στο Κοινοβούλιο μας, διατηρώντας τόσο ειλικρινή σχέση με τους ανθρώπους όλους, σχέση που δημιουργεί το παράπονο, γιατί αυτός ο άνδρας ο σπουδαίος και βαθιά Έλληνας πριν από πέντε χρόνια 24 Ιανουαρίου σαν αύριο δηλαδή, να βρει θάνατο που δεν του άξιζε.

Προσωπικά πιστεύω απόλυτα στην Ελληνική Δικαιοσύνη και είμαι βέβαιος ότι η αλήθεια θα λάμψει, η δικαίωση θα φωτίσει το πνεύμα και τη μνήμη του Σήφη μας, όμως πάνω από όλα θα ηρεμήσουν οι σκέψεις και οι ανησυχίες των δικών του ανθρώπων, της αγαπημένης μας και λατρεμένης του Σήφη, Μίνας, του Γιάννη και του Αλέξανδρου, αλλά και όλων όσων κρατάμε μέσα μας ερωτηματικά, έχοντας δεχτεί προσβολή για τον αγενή και φρικτό θάνατο του.

Ο Σήφης Βαλυράκης για μας τους Κρητικούς υπήρξε ο άνθρωπος που στην προσωπικότητα του και τη συνολική του δράση, αποτύπωνε το πνεύμα και την ταυτότητα του τόπου μας, του νησιού μας. Ο Σήφης της περιπέτειας, της ομαδικότητας, της ευθύνης, ο Σήφης του αγώνα, της αντίστασης, ο Σήφης της οικογένειας, του παραδείγματος, των ταξιδιών και της ελεύθερης σκέψης που δεν φυλακίζεται ακόμα και πίσω από τα σίδερα, όπως έλαχε του Σήφη Βαλυράκη η δράση του, να τον οδηγήσει επειδή δεν άρεσε στους αυταρχικούς και πολιτικά απολίτιστους της εποχής εκείνης.

Ο Σήφης Βαλυράκης, που υπήρξε δραπέτης από τα λάθη και τους εγκλωβισμούς, όπως δραπέτες είναι όλοι οι Κρητικοί που σέβονται τις αξίες τους και τα ιδανικά τους και κάποιοι σε πίσω εποχές, προσπάθησαν να τους σιωπήσουν, φυλακίσουν, εξοντώσουν, αφανίσουν. Ο Σήφης Βαλυράκης που από όλες τις πολιτικές θέσεις που του εμπιστεύτηκαν στην πορεία του ως πολιτευτής, πολιτικός, βουλευτής Χανίων του ΠΑΣΟΚ, ιδρυτικό μέλος του οποίου υπήρξε, είχε πάντα την ευθύνη ως προμετωπίδα των αποφάσεων του και των κινήσεων του.

Ο Σήφης, γιος του Ιωάννη Βαλυράκη πολιτικού και αξιωματικού ήρωα του Αλβανικού Μετώπου, στάθηκε με την ευθύνη αυτή, σε όλα τα πολιτικά στασίδια αλλά και με περηφάνια μπροστά στις όποιες κατηγορίες από πολιτικές σκοπιμότητες του απευθύνθηκαν. Ήταν η ίδια περηφάνια κυρίες και κύριοι αγαπητοί φίλοι, με την οποία στην προσωπική του ζωή κινείτο, στερέωσε την οικογένεια του και συναντήθηκε στο διάβα του με ανθρώπους απλούς και ευπρεπείς, όπως άλλωστε και ο ίδιος ευχαριστιόταν να λέει για όσους συναναστρεφόταν και τους έδινε το χέρι του.

Και όπου έδινε το χέρι του ο Σήφης Βαλυράκης, το έκανε διότι ήξερε πως άξιζε. Και ήταν πάντα παλικαρίσια και ψυχωμένη χειραψία. Έτσι ακριβώς, η σκέψη αυτή κυριαρχεί στο νησί για τον Σήφη. Και για το λόγο αυτό λένε πως «όταν άνδρες και λεβέντες όπως ο Σήφης φεύγουν από τη ζωή, όταν χάνονται, είναι σα να χάνεται ένα ζωηρό και αληθινό κομμάτι της Κρήτης».

Μην πιστέψει κανείς σας, πως με τις κουβέντες και τις σκέψεις αυτές που μοιράζομαι και καταθέτω σήμερα ενώπιον σας, επιθυμώ να σμιλέψω το προφίλ ή να ενδυναμώσω τεχνηέντως τη μνήμη ενός πολιτικού. Άλλωστε δε χρειάζεται θετικά πρόσημα η μνήμη ενός άνδρα που κολυμπάει στο πέλαγος για να συναντηθεί με την ελευθερία και την ευθύνη της αντίστασης. Δεν έχει ανάγκη από υπερβολές ή λεκτικές προσαρμογές ο ψυχωμένος άνδρας, για να αποδειχθεί ή να καταγραφεί πόσες ψυχικές δυνάμεις είχε για να μπορεί να επιμένει κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς, να είναι αυτός και οι συνάνθρωποι του ελεύθεροι.

Άλλωστε γνώριζε ο Σήφης απίστευτα καλά τι σημαίνει να είσαι φυλακισμένος για τις ιδέες σου, για τις αξίες που υπηρετείς, για τον αγώνα σου για τους ανθρώπους. Τόσο έντονες αξίες και με τόσο βάθος μέσα του οι ρίζες τους, που ο Σήφης δεν μιλούσε πολύ, δεν φλυαρούσε και δεν κοκορευόταν. Για το λόγο αυτό στην Κρήτη τον λέγαμε Ανθρώπα.Εκείνος δηλαδή που γνώριζε την περπατησιά του και δεν είχε ανάγκη ούτε διαφημίσεων μήτε δημοσίων σχέσεων.

Επιστήμονας ο ίδιος μοιραζόταν τις γνώσεις του και κατέθετε τα οράματα και τις ιδέες του. Υπερασπιζόταν το συνκρητισμό, αγαπούσε την ομαδικότητα και είχε διορατικότητα τόσο κοινωνική όσο και πολιτική. Και μην ξεχνάμε πως ήθελε σθένος να καταθέτεις προτάσεις, να λες άποψη σε μία περίοδο που όλα είχαν ξεκινήσει να αλλάζουν τόσο στην κοινωνία μας όσο και διεθνώς.

Ο Σήφης βαλυράκης έχει μείνει επιτρέψτε μου να πω ανεξίτηλος, διότι αντιπροσώπευε μία γενιά που έχει αρχίσει να χάνεται. Είναι η γενιά της προσπάθειας, της μάζωξης, της ανταλλαγής έστω και έντονης, των απόψεων. Ήταν η γενιά που βρέθηκε στους δρόμους, που πείνασε, που κυνηγήθηκε, που μορφώθηκε, που ερωτεύτηκε, που χόρεψε, που δεν τράπηκε σε φυγή, ούτε όμως ντράπηκε για τα όποια λάθη της, μιας και η γενιά εκείνη ήξερε να δακρύζει και να ζητάει συγνώμη κατεβάζοντας από σεβασμό ή και συναίσθηση, αν χρειαζόταν, το κεφάλι.

Γνωρίζω πως αν μπορούσε ο Σήφης να μας μιλήσει σήμερα, θα μας έλεγε να μη σταματήσουμε να προσφέρουμε στους νέους μας την ασφάλεια που έχουν ανάγκη, να μην πάψουμε να γοητευόμαστε από τη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Να μην σταματήσουμε να ασχολούμαστε με την πολιτική και να μην εντυπωσιαζόμαστε από φωτεινές βιτρίνες και ιδεολογικά λαμπιόνια. Όχι για να μη χάσουμε τον εαυτό μας ή την ώρα μας. Αλλά για να μην επιτρέψουμε ποτέ να χαθεί αυτός ο τόπος που τόσο λάτρεψε, αγωνίστηκε, πίστεψε και μίλησε για αυτόν και τους ανθρώπους του, σε όποιο σημείο της γης βρέθηκε.

Αιωνία του η μνήμη. Τιμή στην καταγωγή και την πορεία του. Κι ας αξιωθούμε να δούμε από τη νέα γενιά ανθρώπους που θα αγαπάνε τόσο πολύ τη χώρα, την ενδοχώρα, τους ανθρώπους και τον πολιτισμό μας.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δήμο Χανίων, Δήμαρχο και δημοτική αρχή, που έδωσαν το πράσινο φως ώστε να δοθεί το όνομα του Σήφη Βαλυράκη σε δρόμο του Δήμου.

Η ονοματοδοσία υπογράφει το αδιαμφισβήτητο γεγονός, πως ο δικός μας Σήφης έπραξε τα καλά και τα σπουδαία,αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα.

Σας ευχαριστώ.