Η ανθρωπιστική και υγειονομική κρίση στη Λωρίδας της Γάζας λαμβάνει πρωτοφανείς διαστάσεις, με το ιατρικό σύστημα της περιοχής να έχει καταρρεύσει πλήρως κάτω από το βάρος των συνεχών βομβαρδισμών και του αποκλεισμού βασικών εφοδίων. Δύο γιατροί από την Αυστραλία, η Δρ. Νάντα Αμπού (Dr. Nada Abu) και η αναισθησιολόγος Δρ. Σάζι Άιζ (Dr. Sazi Aiz), οι οποίες επιχειρούν στο πεδίο, προχώρησαν σε μια δραματική καταγραφή της κατάστασης από τα νοσοκομεία Σουχαντά αλ-Άκσα και Αλ-Σίφα.
Μέσα από τις μαρτυρίες τους, περιγράφουν σκηνές απόλυτου χάους, χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς βασικά υλικά απολύμανσης ή παυσίπονα, και απευθύνουν κατεπείγουσα έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα και την κυβέρνηση της χώρας τους για την επιβολή άμεσου εμπάργκο όπλων.
Η κατάσταση στο νοσοκομείο αλ-Άκσα και η εφιαλτική μετακίνηση προς τον Βορρά
Οι δύο Αυστραλές γιατροί ξεκίνησαν την αποστολή τους από την Κεντρική Περιοχή της Γάζας, προσφέροντας υπηρεσίες στο Νοσοκομείο Σουχαντά αλ-Άκσα. Σύμφωνα με τη Δρ. Αμπού, το 70% με 80% των ασθενών που κατέφθαναν μετά από αεροπορικές επιδρομές ήταν παιδιά και έγκυες γυναίκες, ενώ οι συνθήκες διαβίωσης εντός του ιδρύματος ήταν τραγικές, λόγω της πλήρους έλλειψης νερού και τροφής.
Η ίδια σημειώνει πως ήταν συχνό φαινόμενο ένας τραυματίας να αποτελεί τον μοναδικό επιζήσαντα της οικογένειάς του. Οι περιορισμοί για την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στον θύλακα περιγράφονται ως εξαιρετικά αυστηροί, καθώς απαγορεύτηκε η εισαγωγή βρεφικού γάλακτος σε σκόνη και μετρητών, ενώ οι πιστωτικές κάρτες δεν λειτουργούν.
Η μετακίνηση των γιατρών προς το Νοσοκομείο Αλ-Σίφα στο βόρειο τμήμα της Γάζας διήρκεσε περίπου οκτώ ώρες, για μια διαδρομή που υπό κανονικές συνθήκες απαιτεί 20 λεπτά, λόγω των μαζικών κυμάτων εκτοπισμένων που εκκένωναν την περιοχή.
Φτάνοντας εκεί, οι γιατροί βρέθηκαν αντιμέτωπες με συνεχείς βομβαρδισμούς από ελικόπτερα Apache, μαθητικά αεροσκάφη F-35 και F-16, καθώς και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones).
Η Δρ. Αμπού υπογραμμίζει ότι περισσότεροι από 1.500 νεκροί παραμένουν εγκλωβισμένοι κάτω από τα ερείπια στον χώρο του νοσοκομείου, ενώ πλήγματα σημειώθηκαν ακριβώς μπροστά από την κύρια είσοδο του ιδρύματος για δύο συνεχόμενες ημέρες. Το διεθνές προσωπικό στεγάζεται προσωρινά στην παλιά αίθουσα τοκετών, χωρίς να έχει λάβει καμία προειδοποίηση ή εντολή εκκένωσης από τις αρχές.
Χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς απολύμανση και παυσίπονα
Η Δρ. Σάζι Άιζ, η οποία εργάζεται ως αναισθησιολόγος, περιγράφει την κατάσταση στο νοσοκομείο Αλ-Σίφα, όπου βρίσκεται για μία εβδομάδα, ως μια πλήρη κατάρρευση των ιατρικών προτύπων λόγω της ανυπαρξίας πόρων.
Οι ασθενείς αναγκάζονται να μεταφέρουν τα δικά τους στρώματα από τα ερείπια, ενώ οι συγγενείς τους τούς τοποθετούν στα χειρουργικά τραπέζια επειδή τα κρεβάτια είναι σπασμένα. Η έλλειψη αποστειρωμένων υλικών είναι καθολική, με μύγες να κυκλοφορούν εντός των χειρουργικών αιθουσών και με παντελή έλλειψη σαπουνιού ή γαντιών για την απολύμανση των γιατρών.
Οι χειρουργικές επεμβάσεις, που ξεκίνησαν στις 8:00 το πρωί και ολοκληρώθηκαν στις 11:00 το βράδυ, επιμηκύνονται χρονικά λόγω της έλλειψης εργαλείων, καθώς μια διαδικασία μιας ώρας απαιτεί τρεις ώρες επειδή οι γιατροί αναμένουν έως και 20 λεπτά για να εντοπίσουν ένα ράμμα ή ένα ψαλίδι. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, οι υποδομές ηλεκτρισμού και διαδικτύου διακόπτονται πλήρως, εμποδίζοντας την επικοινωνία των γιατρών με τις οικογένειές τους. Η Δρ. Αμπού κατήγγειλε μάλιστα ότι δέχθηκαν προειδοποιήσεις να παραμείνουν σιωπηλές, καθώς σε αντίθετη περίπτωση οι ζωές τους θα βρεθούν σε κίνδυνο.
Η εξάντληση του τοπικού προσωπικού και οι ακραίοι τραυματισμοί
Το υγειονομικό προσωπικό της Γάζας επιχειρεί υπό συνθήκες ακραίας σωματικής και ψυχολογικής κόπωσης. Πολλοί ντόπιοι γιατροί έχουν σκοτωθεί, έχουν χάσει τις οικογένειές τους ή έχουν αναγκαστεί να διαφύγουν προς τον νότο.
Όσοι παραμένουν, εργάζονται σε βάρδιες 48 ωρών χωρίς διακοπή, όντας εμφανώς αδυνατισμένοι και υποσιτισμένοι, καθώς υφίστανται αυτές τις συνθήκες εδώ και δύο χρόνια. Λόγω της πλήρους κατάρρευσης του συστήματος, οι μετεγχειρητικοί ασθενείς μεταφέρονται απευθείας στο πάτωμα, όπου οι οικογένειές τους αναλαμβάνουν τη φροντίδα τους χωρίς τη διαθεσιμότητα βασικών υλικών για αλλαγή επιδέσμων.
Η έλλειψη φαρμακευτικών σκευασμάτων περιορίζει τη δυνατότητα παροχής ανακουφιστικής φροντίδας. Σύμφωνα με τη Δρ. Άιζ, κατά τη διάρκεια της ημέρας κατέφθασαν 10 έως 20 ασθενείς είτε ήδη νεκροί είτε σε κατάσταση βαθιού κώματος (σκορ Γλασκόβης 3), χωρίς να υπάρχουν βασικά παυσίπονα παρά μόνο κεταμίνη.
Η ίδια περιέγραψε ένα εξαιρετικά κρίσιμο περιστατικό που αντιμετώπισαν στα επείγοντα περιστατικά:
«Σήμερα, είχαμε ακόμη και μια αποκεφαλισμένη γυναίκα που ήταν εννέα μηνών έγκυος· έπρεπε να πραγματοποιήσουμε μια επείγουσα υστεροτομία αμέσως μετά τον θάνατο εκεί ακριβώς στα επείγοντα περιστατικά, για να προσπαθήσουμε να γεννήσουμε το μωρό».
Πολιτικές αντιδράσεις και αίτημα για άμεσο εμπάργκο όπλων
Οι δύο Αυστραλές γιατροί εξέφρασαν την έντονη δυσαρέσκειά τους για τη στάση της διεθνούς κοινότητας και της χώρας τους, επικρίνοντας τη σιωπή της Αυστραλίας απέναντι στην ανθρωπιστική καταστροφή. Η Δρ. Άιζ έθεσε ευθέως το ζήτημα της προμήθειας στρατιωτικού υλικού, υποστηρίζοντας ότι τα εξαρτήματα για τα μαθητικά αεροσκάφη F-35 που παρέχει η Αυστραλία είναι απολύτως θανατηφόρα.
Απευθυνόμενη προς την πολιτική ηγεσία της χώρας της, η Αυστραλή αναισθησιολόγος δήλωσε:
«Προκαλώ οποιονδήποτε υπουργό στο κοινοβούλιο της Αυστραλίας να έρθει και να περάσει μια μόνο ημέρα εδώ μαζί μας. Ας περάσουν μια μέρα εδώ και μετά ας προσπαθήσουν να αποφασίσουν αν τα εξαρτήματά τους για τα F-35 είναι μη θανατηφόρα. Χρειαζόμαστε ένα άμεσο εμπάργκο όπλων τώρα. Φτάνει πια.»
Ακολουθούν ολόκληρες οι δηλώσεις των Αυστραλών γιατρών από τη Γάζα:
Μέρος Ι: Μαρτυρία της Δρ. Νάντα Αμπού (Dr. Nada Abu)
Δρ. Νάντα Αμπού: Είμαι η Δρ. Νάντα Αμπού και μαζί μου είναι η Δρ. Σάζι Άιζ. Είμαστε δύο γιατροί από την Αυστραλία και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μέσα στη Γάζα.
Φτάσαμε αρχικά στην Κεντρική Περιοχή, στο Νοσοκομείο Σουχαντά αλ-Άκσα (Shuhada al-Aqsa Hospital). Η κατάσταση εκεί ήταν καταστροφική· περίπου το 70% με 80% των ασθενών μας που κατέφθαναν μετά από αεροπορικές επιδρομές ήταν παιδιά και έγκυες γυναίκες. Οι συνθήκες ήταν φρικτές —δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε φαγητό και εκτοπισμένοι άνθρωποι αναζητούσαν καταφύγιο παντού μέσα στο νοσοκομείο. Ήταν τραγικά συνηθισμένο ένας ασθενής να είναι ο μόνος επιζών της οικογένειάς του, με όλους τους άλλους να έχουν σκοτωθεί.
Η είσοδος στη Γάζα ήταν απίστευτα δύσκολη λόγω των αυστηρών περιορισμών. Δεν μας επιτράπηκε να φέρουμε καθόλου βρεφικό γάλα σε σκόνη ή μετρητά, και οι πιστωτικές κάρτες δεν λειτουργούν εδώ. Μετά βίας επιβιώνουμε και σχεδόν δεν μπορούμε να βοηθήσουμε κανέναν επειδή υπάρχει πλήρης έλλειψη ιατρικού εξοπλισμού. Έχουν απομείνει μόνο με τα απολύτως βασικά· μας τελειώνουν ακόμη και τα λειτουργικά χειρουργικά ψαλίδια. Δεν υπάρχει σαπούνι για να απολυμανθούμε στο χειρουργείο, ούτε γάντια —τίποτα απολύτως. Αντιμετωπίζουμε ασθενείς στο πάτωμα, το ένα περιστατικό μαζικών απωλειών μετά το άλλο.
Ωστόσο, όταν ταξιδέψαμε βόρεια προς το Νοσοκομείο Αλ-Σίφα (Al-Shifa Hospital), η κατάσταση μετατράπηκε σε απόλυτο εφιάλτη. Είναι ένας ολοκληρωτικός εφιάλτης. Βιντεοσκοπούμε αυτό το βίντεο επειδή γνωρίζουμε ότι μπορεί να πεθάνουμε ανά πάσα στιγμή. Δυστυχώς, ο χώρος διαμονής μας βρίσκεται στην παλιά αίθουσα τοκετών. Όπως μπορείτε να δείτε, το νοσοκομείο έχει βομβαρδιστεί και τα πλήγματα εξακολουθούν να συμβαίνουν ενεργά γύρω μας.
Όκαν μετακινηθήκαμε από την Κεντρική Περιοχή προς τον Βορρά, είδαμε πλήθη ανθρώπων να εκκενώνουν την περιοχή. Ένα ταξίδι που κανονικά θα έπρεπε να διαρκέσει 20 λεπτά, μας πήρε περίπου οκτώ ώρες για να το ολοκληρώσουμε. Μόλις φτάσαμε, αντιμετωπίσαμε ανελέητο βομβαρδισμό —ελικόπτερα Apache, F-35, F-16, drones και κάθε είδους όπλα να επιτίθενται παντού γύρω από το νοσοκομείο.
Ο αριθμός των θυμάτων και των νεκρών σωμάτων που καταφθάνουν είναι συγκλονιστικός. Υπάρχουν περισσότεροι από 1.500 νεκρόι άνθρωποι που παραμένουν εγκλωβισμένοι κάτω από τα ερείπια εδώ ακριβώς στο νοσοκομείο. Σήμερα, βομβάρδισαν ακριβώς μπροστά από την κύρια είσοδο του νοσοκομείου, και πριν από δύο ημέρες έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Επειδή το κατάλυμά μας βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια έξω, θα μπορούσαμε ανά πάσα στιγμή να βρεθούμε στη θανατηφόρα πλευρά μιας έκρηξης. Ως διεθνές προσωπικό, δεν μας έχει δοθεί καν εντολή εκκένωσης ή κάποια προειδοποίηση. Η κατάσταση είναι απλώς καταστροφική· δεν μπορώ να την περιγράψω.
Κατά τη διάρκεια των σημερινών περιστατικών μαζικών απωλειών, δεν υπήρχε ίντερνετ και ηλεκτρικό ρεύμα. Εξακολουθούμε να μην έχουμε Wi-Fi, επομένως δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τις οικογένειές μας ή να δημοσιεύσουμε ενημερώσεις. Μας έχουν προειδοποιήσει να παραμείνουμε σιωπηλές, διαφορετικά οι ζωές μας θα βρεθούν σε κίνδυνο. Τι υποτίθεται ότι σημαίνει αυτό; Εμείς απλώς σας λέμε τι συμβαίνει. Καταγράφουμε αυτή την πραγματικότητα για το μέλλον, επειδή κάποιος πρέπει να το δει αυτό. Κάποιος πρέπει να βοηθήσει αυτούς τους κακομοίρηδες τους ανθρώπους.
Οι ντόπιοι γιατροί δεν μπορούν καν να έρθουν στη δουλειά επειδή έχουν σκοτωθεί, τα μέλη των οικογενειών τους είναι νεκρά ή έχουν αναγκαστεί να φύγουν προς τον νότο απλώς και μόνο για να σωθούν. Όποιος μένει εδώ γνωρίζει ότι κινδυνεύει να σκοτωθεί. Αυτός ο τρόμος και η φρίκη πρέπει να σταματήσουν. Ικετεύω για βοήθεια, και γνωρίζω ότι και οι δικές μας ζωές βρίσκονται σε κίνδυνο. Μπορεί κάποιος, οπουδήποτε στον κόσμο, να το σταματήσει αυτό, παρακαλώ; Οι άνθρωποι εδώ έχουν φτάσει στα όριά τους. Εμείς έχουμε φτάσει στα όριά μας.
Μέρος ΙΙ: Μαρτυρία της Δρ. Σάζι Άιζ (Dr. Sazi Aiz)
Δρ. Σάζι Άιζ: Γεια σας, είμαι η Δρ. Σάζι Άιζ. Είμαι αναισθησιολόγος που εργάζεται στην Αυστραλία και, ουσιαστικά, βρίσκομαι σε κατάσταση σοκ. Βρισκόμαστε στο Νοσοκομείο Αλ-Σίφα εδώ και μια εβδομάδα τώρα. Χρειάστηκαν δύο ξεχωριστές προσπάθειες μόνο και μόνο για να καταφέρουμε να περάσουμε στον βορρά και να φτάσουμε στο Αλ-Σίφα. Πιστεύαμε ότι οι συνθήκες ήταν ολέθριες στο Νοσοκομείο Σουχαντά αλ-Άκσα, όπου περάσαμε μερικές ημέρες, αλλά το Αλ-Σίφα είναι καταστροφικό.
Δεν μπορώ καν να αρχίσω να εξηγώ πόσο φρικτή είναι η κατάσταση από αναισθησιολογική άποψη. Τόσοι πολλοί απλοί, βασικοί πόροι είναι εντελώς ανύπαρκτοι. Επικρατεί απόλυτο χάος. Αποπροσανατολισμένοι ασθενείς μπαίνουν κυριολεκτικά μέσα στο χειρουργείο ρωτώντας πώς είναι οι συγγενείς τους. Οι ασθενείς πρέπει να φέρουν τα δικά τους στρώματα, αν είναι αρκετά τυχεροί ώστε να τα έχουν διασώσει από τα ερείπια. Τα μέλη της οικογένειας πρέπει να σηκώσουν οι ίδιοι τους ασθενείς πάνω στα χειρουργικά τραπέζια επειδή τα κρεβάτια είναι σπασμένα και δεν μπορούν να μετακινηθούν πάνω ή κάτω.
Δεν υπάρχει τίποτα για να καθαρίσουμε τον εξοπλισμό· είναι ένα απόλυτο θαύμα το γεγονός ότι καταφέρνουμε να κάνουμε οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση. Ξεκινήσαμε να χειρουργούμε στις 8:00 σήμερα το πρωί και τώρα είναι περίπου 11:00 το βράδυ.
Οι ντόπιοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας στη Γάζα εργάζονται μέρα και νύχτα. Κάνουν βάρδιες 48 ωρών, και πολλοί πρέπει να συνεχίσουν χωρίς διακοπή επειδή οι συνάδελφοί τους δεν μπορούν να φτάσουν στο νοσοκομείο λόγω του ότι έχουν εγκλωβιστεί ή έχουν εξαναγκαστεί να μετακινηθούν νότια. Εργάζονται ακούραστα και ασταμάτητα. Είναι όλοι εμφανώς αδυνατισμένοι, καχεκτικοί και εξαντλημένοι. Υποσιτίζονται και υπομένουν αυτή την κατάσταση εδώ και δύο χρόνια. Βλέποντας την απόλυτη αφοσίωσή τους στην προσπάθεια να σώσουν κάθε μία ζωή, νήθω δέος. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι εξακολουθούν να λειτουργούν μετά από δύο χρόνια. Εμείς βρισκόμαστε εδώ μόνο μερικές ημέρες και έχουμε παραλύσει από το σοκ· δεν ξέρω πώς έχουν επιβιώσει από αυτό για δύο χρόνια.
Η έλλειψη εξοπλισμού είναι απίστευτη. Μια επέμβαση που κανονικά θα έπρεπε να διαρκέσει μία ώρα, παίρνει τρεις ώρες επειδή οι χειρουργοί πρέπει να περιμένουν 20 λεπτά μόνο και μόνο για να βρουν ένα ράμμα ή ένα ψαλίδι. Υπάρχουν μύγες παντού μέσα στις χειρουργικές αίθουσες· απλώς δεν υπάρχει κανένας τρόπος να διατηρηθεί οποιαδήποτε μορφή στειρότητας. Μπορείς να νιώσεις το ακραίο στρες και το άγχος ανάμεσα στους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Κάθε ένας από αυτούς είναι τρομοκρατημένος για τη δική του κατάσταση —κανείς δεν ξέρει πού θα πάει ή τι θα κάνει— κι όμως καταφέρνουν ακόμα να εστιάζουν απόλυτα στον ασθενή.
Ανησυχούν συνεχώς για το πώς θα θρέψουν τα μέλη της οικογένειάς τους. Τα παιδιά τους βρίσκονται εκτός σχολείου εδώ και δύο χρόνια τώρα, επειδή το σχολικό σύστημα έχει εξαφανιστεί εντελώς. Το σύστημα υγείας δεν καταρρέει απλώς —έχει καταρρεύσει πλήρως. Ασθενείς που χρειάζονται κρίσιμα εντατική φροντίδα ή μια άμεση χειρουργική επανεκτίμηση απλώς δεν μπορούν να την έχουν· δεν υπάρχει τρόπος. Χρειάστηκε να μεταφέρω μετεγχειρητικούς ασθενείς όχι σε θάλαμο ανάνηψης, αλλά κυριολεκτικά στο πάτωμα, αφήνοντας τα μέλη της οικογένειας να τους φροντίζουν χωρίς τα απαραίτητα υλικά για να κάνουν βασικές αλλαγές επιδέσμων. Δεν υπάρχει τίποτα.
Έκκληση για εμπάργκο όπλων
Δρ. Σάζι Άιζ: Επιπλέον, οι βόμβες πέφτουν συνεχώς. Σήμερα σημειώθηκε ένα πλήγμα ακριβώς έξω από την κεντρική πόρτα του νοσοκομείου —και είμαστε εδώ μόνο δύο ημέρες, οπότε αυτό συμβαίνει δύο συνεχόμενες ημέρες. Σήμερα, είχαμε μηδενικό ίντερνετ και καθόλου Wi-Fi. Δεν έχουμε κανέναν τρόπο να επικοινωνήσουμε με κανέναν. Μοιάζει με εσκεμμένο ψυχολογικό πόλεμο.
Αυτό πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να σταματήσουν να ρίχνουν αυτές τις βόμβες. Χρειαζόμαστε απόλυτη, ανεμπόδιστη ιατρική βοήθεια, τρόφιμα και διατροφή —διαφορετικά, δεν υπάρχει τρόπος να θεραπευτούν αυτοί οι ασθενείς. Το χειρότερο μέρος είναι ότι οι απώλειες είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου παιδιά, γυναίκες και νεαρές οικογένειες. Είναι ένα βαθύ στίγμα στην ανθρωπότητά μας, και ντρέπομαι που αποκαλώ τον εαυτό μου άνθρωπο.
Ντρέπομαι που είμαι Αυστραλή τη στιγμή που η χώρα μας παραμένει σε μεγάλο βαθμό σιωπηλή. Τα εξαρτήματα των F-35 που προμηθεύουμε δεν είναι «μη θανατηφόρα» —είναι απολύτως θανατηφόρα. Προκαλώ οποιονδήποτε υπουργό στο κοινοβούλιο της Αυστραλίας να έρθει και να περάσει μια μόνο ημέρα εδώ μαζί μας. Ας περάσουν μια μέρα εδώ και μετά ας προσπαθήσουν να αποφασίσουν αν τα εξαρτήματά τους για τα F-35 είναι μη θανατηφόρα. Χρειαζόμαστε ένα άμεσο εμπάργκο όπλων τώρα. Φτάνει πια.
Για να δώσω ένα παράδειγμα μόνο από τη σημερινή ημέρα: δεν ήταν απλώς ένα μεμονωμένο συμβάν μαζικών απωλειών. Είχαμε τουλάχιστον 10 με 20 ασθενείς που έφτασαν είτε ήδη νεκροί είτε με σκορ Γλασκόβης (GCS) 3 (σε βαθύ κώμα), όπου δεν μπορούσαμε να κάνουμε απολύτως τίποτα. Δεν έχουμε καν βασικά παυσίπονα· το μόνο διαθέσιμο πράγμα είναι η κεταμίνη. Θέλεις απλώς να τους δώσεις κάτι για ανακούφιση, ώστε να μην πεθάνουν με αγωνιώδη θάνατο μπροστά στις οικογένειές τους. Σήμερα, είχαμε ακόμη και μια αποκεφαλισμένη γυναίκα που ήταν εννέα μηνών έγκυος· έπρεπε να πραγματοποιήσουμε μια επείγουσα υστεροτομία (καισαρική τομή) αμέσως μετά τον θάνατο (perimortem C-section) εκεί ακριβώς στα επείγοντα περιστατικά, για να προσπαθήσουμε να γεννήσουμε το μωρό.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
