Με κεντρικό σύνθημα «Στον ιμπεριαλισμό καμία υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί», ολοκληρώθηκαν στο παλιό λιμάνι των Χανίων οι εργασίες της Διάσκεψης των Αντιιμπεριαλιστικών και Φιλειρηνικών Κινημάτων της Μέσης Ανατολής.

Η διεθνής αυτή συνάντηση, την οποία διοργάνωσε το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) και φιλοξένησαν η ΕΕΔΥΕ μαζί με τις Επιτροπές Ειρήνης της Κρήτης για δεύτερη φορά μετά το 2011, έλαβε χώρα σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, δεδομένης της αντικειμενικής δυσκολίας των κινημάτων της περιοχής να συντονιστούν και να συναντηθούν εν μέσω των πολεμικών συγκρούσεων που εξελίσσονται στα εδάφη τους.

Η καταληκτική εκδήλωση αλληλεγγύης αποτέλεσε το επιστέγασμα της διάσκεψης, στέλνοντας ένα μήνυμα από τη νότια Ελλάδα προς τη διεθνή κοινότητα.

Η κεντρική ομιλία και η συμβολική παρέμβαση στον φάρο

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στο λιμάνι, τον λόγο πήρε ο Γενικός Γραμματέας του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης, Θανάσης Παφίλης, ο οποίος ανέλυσε τους στόχους της διάσκεψης και τη σημασία της κοινής δράσης των λαών απέναντι στις περιφερειακές εντάσεις.

Παράλληλα με τις ομιλίες, οι διοργανωτές προχώρησαν σε μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης, αναρτώντας στον εμβληματικό φάρο του παλιού λιμανιού των Χανίων ένα γιγαντοπανό, το οποίο ανέγραφε τα συνθήματα «Κάτω τα χέρια από την Κούβα» και «Hasta La Victoria Siempre», συνδέοντας τον αντιπολεμικό αγώνα της Μέσης Ανατολής με τα διεθνή κινήματα.

Διεθνείς αντιπροσωπείες κινημάτων ειρήνης στα Χανιά

Η διάσκεψη συγκέντρωσε υψηλόβαθμους εκπροσώπους από φιλειρηνικά κινήματα της ευρύτερης περιοχής, παρά τις αντίξοες συνθήκες μετακίνησης που επικρατούν. Στο λιμάνι των Χανίων παραβρέθηκαν ο εκτελεστικός γραμματέας του ΠΣΕ Ηρακλής Τσαβδαρίδης, ο πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης και Αλληλεγγύης της Παλαιστίνης Akel Taqz, καθώς και τα μέλη των αντίστοιχων γραμματειών της Συρίας Samer Alayoubi, του Ισραήλ Aida Touma, και του Λιβάνου Fuad Abdul Malak. Την εκπροσώπηση των κινημάτων της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής συμπλήρωσαν ο συντονιστής της Επιτροπής Ειρήνης και Αλληλεγγύης της Τυνησίας Imed Khaskhoussi, καθώς και τα μέλη των γραμματειών της Αιγύπτου Muhammad Hesham, του Ιράκ Sehrab Jassim, και ο Jamshid Ahmadi από την Επιτροπή Ειρήνης, Αλληλεγγύης και Δημοκρατίας του Ιράν. Από την Κύπρο, το «παρών» έδωσαν η Μαρία Χρυσάνθου και η Αρετή Χατζηγεωργίου εκ μέρους του Παγκυπρίου Συμβουλίου Ειρήνης.

Σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, την ελληνική πλευρά εκπροσώπησαν ο πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ Σταύρος Τάσσος, το μέλος της γραμματείας του ίδιου οργάνου Στέλιος Μπενετάτος, καθώς και οι Ευγενία Παπαμακάριου και Ντέπη Κουλούρη από την Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ). Η κινητοποίηση ενισχύθηκε από τη συμμετοχή κοινωνικών φορέων και εργατικών σωματείων της πόλης των Χανίων, αντιπροσωπειών από τις κατά τόπους επιτροπές ειρήνης της Κρήτης, καθώς και μελών της Παγκρήτιας Επιτροπής κατά των Βάσεων και της Εμπλοκής. Στο πολιτικό σκέλος, την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής και μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης, ο Αλέκος Μαρινάκης, επίσης μέλος της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης, καθώς και εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» από δήμους της περιφερειακής ενότητας Χανίων.

Πολιτιστικός επίλογος και κοινωνικές προεκτάσεις

Μετά την ολοκλήρωση των πολιτικών παρεμβάσεων, η εκδήλωση έλαβε πολιτιστικό χαρακτήρα με τη διεξαγωγή συναυλίας στον χώρο του λιμανιού. Η καλλιτέχνιδα Ελισάβετ Βερούλη συμμετείχε με την κιθάρα της, ενώ τη σκυτάλη πήρε το μουσικό σχήμα «ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ», αποτελούμενο από τη Μυρτώ Αλεβίζου στα κρουστά, την Αγγελική Βασιλάκη στο τζουρά και τη φωνή, τον Παναγιώτη Βυντινή στην κιθάρα και τη φωνή, τον Κώστα Καλύβα στο μπουζούκι και τη φωνή, τη Μαρία Κατσακιώρη στη φωνή και τον Δημήτρη Φίτσο στο ούτι.

Η επιτυχής διοργάνωση της Διάσκεψης στα Χανιά, σε μια χρονική περίοδο έντονης στρατιωτικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει τη σημασία της Κρήτης ως πεδίου διαλόγου για τα διεθνή κινήματα ειρήνης. Η δυνατότητα συνάντησης και κοινής έκφρασης οργανώσεων από περιοχές που πλήττονται άμεσα από τον πόλεμο υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ των λαϊκών κινημάτων. Η συλλογική αυτή διεκδίκηση φέρνει στο προσκήνιο την αναζήτηση ειρηνικών διεξόδων, θέτοντας την κοινωνική αλληλεγγύη ως αντίβαρο στις ευρύτερες γεωπολιτικές αναταράξεις της Ανατολικής Μεσογείου.