Ως Εισηγητής στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Ρεθύμνης και υπεύθυνος ΚΤΕ Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Μανόλης Χνάρης, αναφορικά με τον ρόλο των υδατοκαλλιεργειών ως μοχλό Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Ο Μ. Χνάρης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «Η ελληνική υδατοκαλλιέργεια, παρά τις δυσκολίες, είναι από τους πιο δυναμικούς, εξωστρεφείς και παραγωγικούς κλάδους της χώρας μας», επισημαίνοντας ότι «Η Ελλάδα είναι κορυφαία παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επιβεβαιώνοντας τον στρατηγικό ρόλο του κλάδου στην εθνική οικονομία και την αγροδιατροφική αλυσίδα».

Μάλιστα, όπως υπογράμμισε «το 2025 άνω του 80% της παραγωγής σε τσιπούρα και λαβράκι κατευθύνθηκε σε διεθνείς αγορές με συνολική αξία 672 εκ. ευρώ». Παράλληλα, εστίασε στο γεγονός ότι «ο κλάδος συντηρεί περίπου 12.000 θέσεις άμεσης και έμμεσης απασχόλησης, κυρίως, σε νησιωτικές, παράκτιες και μειονεκτικές περιοχές», ενισχύοντας κατά αυτόν τον τρόπο τις τοπικές οικονομίες και την κοινωνική συνοχή.

Ακολούθως, επεσήμανε την ιστορική σχέση του ΠΑΣΟΚ με την ανάπτυξη και την προοπτική του συγκεκριμένου κλάδου, αναφερόμενος στο Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες, το οποίο εγκρίθηκε το 2011 επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός αυτό, όπως τόνισε, «αποτέλεσε θεσμική, αναπτυξιακή και περιβαλλοντική πρωτοπορία σε ευρωπαϊκό επίπεδο», ενώ πρόσθεσε ότι «Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν, συμπεριλαμβανομένης και της τωρινής, δεν αξιοποίησαν αυτό το θεσμικό πλαίσιο, αφήνοντας ανολοκλήρωτο τον χωροταξικό σχεδιασμό με την οριοθέτηση των Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών».

Στο πλαίσιο αυτό, κατηγόρησε την κυβέρνηση για έλλειψη σχεδιασμού, υπογραμμίζοντας ότι «15 χρόνια μετά τη δική μας πρωτοβουλία, έχουν θεσπιστεί μέσω Προεδρικού Διατάγματος, μόλις 8 Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών σε σύνολο 25 κατατεθειμένων αιτήσεων».

Επιπρόσθετα, ειδική μνεία έκανε στην υπονόμευση της δημιουργίας νέων μονάδων και την ύπαρξη των υφιστάμενων από πλευράς της κυβέρνησης, λαμβάνοντας υπόψη ότι «αν και από το 2022 υπάρχουν ολοκληρωμένες μελέτες χωροθέτησης, η διαδικασία παραμένει στάσιμη». Ειδικότερα, όπως τόνισε «έως τις 4 Νοεμβρίου 2026, όπου λήγει το ανωτέρω Ειδικό Πλαίσιο, πρέπει να έχουν εκδοθεί 17 Προεδρικά Διατάγματα για την Ίδρυση ΠΟΑΥ», κάτι που φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Την ίδια στιγμή κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει απαντήσεις «για το αν προτίθεται ή όχι να προβεί σε επικαιροποίηση και αναθεώρηση του εν λόγω πλαισίου, ιδίως από την στιγμή που έχουν εξασφαλιστεί οι αναγκαίες οικονομικές πιστώσεις».

Κατόπιν όλων των ανωτέρω, σημείωσε ότι «η ανάδειξη της υδατοκαλλιέργειας ως μοχλού περιφερειακής ανάπτυξης απαιτεί την ισότιμη συμπερίληψή της στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και όχι τον αναιτιολόγητο και ατεκμηρίωτο αποκλεισμό της, όπως συμβαίνει με τα νέα θαλάσσια πάρκα».

Ο Μ. Χνάρης ανέδειξε ακόμη ένα έτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, ως προς τη διάθεση των κονδυλίων του Προγράμματος Αλιείας, Υδατοκαλλιέργειας και Θάλασσας 2021-2027. Συγκεκριμένα, επεσήμανε ότι «στο πρόγραμμα προβλέπονται μέτρα Δημόσιας Δαπάνης, συνολικού ποσού 92,4 εκ. ευρώ μόνο για την υδατοκαλλιέργεια». Ωστόσο, όπως συμπλήρωσε, «πέραν της υψηλής γραφειοκρατίας για την υποβολή φακέλου και αφού υπήρξε καθυστέρηση πλέον των 3 ετών, οι ανωτέρω διατιθέμενες πιστώσεις δεν καλύπτουν τα υποβληθέντα επενδυτικά σχέδια ενώ δεν προβλέπεται ουδεμία νέα πίστωση έως το 2029».

Επιπλέον, αναφέρθηκε στις σοβαρές επιπτώσεις που επιφέρει η κλιματική κρίση, η οποία, όπως σημείωσε, «αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την υδατοκαλλιέργεια», ενώ η μεταβολή της ποιότητας των υδάτων και τα ολοένα και πιο συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα επιβαρύνουν περαιτέρω την ανθεκτικότητα και το μέλλον του κλάδου. Ως εκ τούτου, επεσήμανε την επιβεβλημένη ανάγκη θέσπισης ενός εθνικού σχεδίου δράσης και προσαρμογής της νομοθεσίας στη σημερινή κλιματική πραγματικότητα.

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, καθώς επεσήμανε ότι «η υδατοκαλλιέργεια αποτελεί έναν ισότιμο παράγοντα της αγροτικής παραγωγικής δραστηριότητας που προσφέρει τα μέγιστα σε εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο», δήλωσε ότι: «Οφείλουμε ως Πολιτεία να αναγνωρίσουμε έμπρακτα την συνεισφορά των ανθρώπων της παραγωγής και να προβούμε άμεσα σε όλες τις θεσμικές παρεμβάσεις προκειμένου πράγματι η υδατοκαλλιέργεια να καταστεί πρωταγωνίστρια της περιφερειακής ανάπτυξης και του πρωτογενούς τομέα».