Η συζήτηση γύρω από τον σχεδιασμό και την περιβαλλοντική αδειοδότηση της νέας γραμμής μεταφοράς υψηλής τάσης στην Κρήτη λαμβάνει νέες διαστάσεις, μετά την επίσημη και έντονα φορτισμένη παρέμβαση της Κοινότητας Ράμνης Αποκορώνου.
Με ανάρτησή της στην σελίδα της, στρέφεται κατά δημοσιογραφικών επικρίσεων και των φορέων της Περιφέρειας Κρήτης, υπεραμυνόμενη της επιστημονικής εγκυρότητας της μελέτης που εκπονήθηκε από καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).
Αναφέρεται πιο αναλυτικά:
«Προς τους δημοσιογράφους που αφήνουν εύκολα υπονοούμενα και τους φορείς της Περιφέρειας:
Οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτόν τον Τόπο κουβαλούν μια βαριά και περήφανη ιστορία. Πολλοί από τους κατοίκους της Κρήτης έζησαν οι ίδιοι την εποχή του λύχνου, μεγάλωσαν στο σκοτάδι και πανηγύρισαν με την ψυχή τους όταν έφτασε το ηλεκτρικό ρεύμα στα χωριά τους.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έβαζαν το αυτί τους στο χώμα για να ακούσουν το πρώτο αυτοκίνητο που πλησίαζε, που έβαζαν αυτό το ίδιο χώμα πάνω στις πληγές τους για να τις γιατρέψουν, και που μαζί με τους γονείς τους μόχθησαν και μάτωσαν για να κρατήσουν ζωντανό αυτόν τον τόπο. Έμαθαν από παιδιά να επικοινωνούν με τη φύση, με τα ζώα, με τα δέντρα και με την ίδια τη μάνα γη.
Μέσα από αυτές τις σκληρές συνθήκες, πολλοί από αυτούς τους κατοίκους, με τον δικό τους προσωπικό μόχθο και πείσμα, κατάφεραν να σπουδάσουν και να γίνουν σπουδαίοι επιστήμονες.
Επέλεξαν, όμως, η επιστημοσύνη τους να μην τους αποκόψει από τις ρίζες τους. Αντίθετα, διάλεξαν να χρησιμοποιούν τη γνώση τους για το καλό του τόπου τους, σεβόμενοι απόλυτα όλα όσα αγάπησαν και τους διαμόρφωσαν.
Ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους βρίσκονται και οι καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) που εκπόνησαν τη συγκεκριμένη μελέτη για τη γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης. Είναι επιστήμονες που κουβαλούν αυτά ακριβώς τα βιώματα και τις ίδιες αξίες. Δεν βγήκαν από κάποιο αποστειρωμένο εργαστήριο, αποκομμένοι από την πραγματικότητα, ούτε λειτουργούν ως απρόσωποι τεχνοκράτες.
Αυτή η βαθιά, βιωματική αγάπη για τη γη δεν σβήστηκε στα έδρανα του Πολυτεχνείου· έγινε το θεμέλιο της επιστήμης τους. Όταν λοιπόν αυτοί οι καθηγητές βάζουν την υπογραφή τους σε μια μελέτη, τη βάζουν με αίσθημα βαθιάς ευθύνης απέναντι στη φύση, στην κοινωνία και στο μέλλον του τόπου.
Επιλέγουν να υπηρετούν την επιστημονική αλήθεια και όχι τις εργολαβίες ή τις πολιτικές σκοπιμότητες. Τα υπονοούμενα για το έργο τους επιστρέφονται αυτούσια σε όσους αδυνατούν να καταλάβουν τι σημαίνει να είσαι επιστήμονας με σεβασμό στη μάνα γη και στον άνθρωπο.
Η επιστημονική εγκυρότητα και ο σεβασμός στην Κρήτη δεν εξαγοράζονται.»



