Του Δημήτρη Κ. Τυραΐδη *

Αν κρίνουμε από τις περιοδείες στην ύπαιθρο των αρχηγών όλων των κομμάτων συμπεριλαμβανομένου και του κ. πρωθυπουργού μας, δείχνουν περίτρανα ότι εκτός από μια απλή επίσκεψη στην ύπαιθρο κάτι πιο βαθύτερο μήνυμα κουβαλούν μαζί τους και δεν είναι τίποτε άλλο, αυτό πιστεύω εγώ, εκτός από την πρόωρη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών. Και δεν το λέω μόνο εγώ, πάρα πολλοί άλλοι έμπειροι που γνωρίζουν καλά τα τερτίπια των πολιτικών το έχουν διατυπώσει σε όλα τα ΜΜΕ πολλές φορές.

Έπειτα, η δημιουργία νέων κομμάτων, η συχνή – πυκνή εμφάνιση των αρχηγών των κομμάτων κι όχι μόνο, αυτό μαρτυρούν ότι έρχονται εκλογές. Ίδωμεν.

Άλλωστε οι καθημερινές δημοσκοπήσεις που βλέπουμε στις οθόνες των τηλεοράσεων, που εγώ πιστεύω ότι δεν είναι αληθινές, αυτό το μήνυμα εκφράζουν. Τέλος πάντων.

Σας παροτρύνω κύριοι της όποιας παράταξης όταν θα αρχίσετε να οργώνετε βουνά και κάμπους ζητώντας την ψήφο από τους συνανθρώπους μας της υπαίθρου, αυτούς τους πάντοτε αδικημένους και ξεχασμένους από την επανίδρυση του ελληνικού κράτους, που τους θυμόσαστε μόνο κατά την περίοδο των εκλογών, αυτή την φορά όταν πάτε στα χωριά για να μιλήσετε στους ελάχιστους εναπομείναντες στην ύπαιθρο, πριν ανοίξετε το στόμα σας εκεί που θα είναι συναγμένοι για να σας ακούσουν, ή στην πλατεία του όποιου χωριού ή στο προαύλιο της εκκλησίας ή σε κάποιο καφενείο, κλείστε τα μάτια σας για μια μόνο στιγμή και ανοίξτε τα μάτια της ψυχής σας. Είμαι σίγουρος ότι οι εικόνες που θα δείτε μπροστά σας θα σας φέρουν ρίγη στο κορμί. Θα δείτε κύριοι τα λείψανα των ονείρων τους σκόρπια σε όλους τους χώρους. Λείψανα των ονείρων μαυρισμένα από το μαύρισμα της ψυχής τους. Όνειρα που συνέχεια εσείς οι πολιτικοί τους τάζατε λέγοντας τους όταν θα πάρετε την διακυβέρνηση της χώρας θα πάρουν σάρκα και οστά.

Στο πολύχρονο διάβα της ζωής μου έχω ζήσει πάρα πολλές δύσκολες μέρες που ποτέ κανένας δεν νοιάστηκε να κάνει κάτι για την βελτίωση της ζωής μου. Χιλιάδες της δικής μου γενιάς κι όχι μόνο εγκαταλείψαμε τα χωριά μας πηγαίνοντας πολλοί στο εξωτερικό για να βρούμε την τύχη μας που θα μας εξασφάλιζε μια ζωή με αξιοπρέπεια. Όσοι δε δεν πήραν των ομματιών τους για την ξενιτιά, η εγκατάλειψη και η αδιαφορία των κυβερνώντων κείνης της εποχής τους στριμώξανε στις μεγαλουπόλεις μέσα σε σπίτια που έμοιαζαν σαν σπιρτόκουτα. Ρήμαξαν τα χωριά μας κύριοι, ελάχιστοι έχουν απομείνει, τι θα τάξετε σ’ αυτούς τους ανθρώπους τους απόμαχους πλέον από την αρένα της ζωής; Μήτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν τους παρέχει το κράτος δωρεάν και το γνωρίζετε πολύ καλά η σύνταξη που παίρνουν δεν φτάνει μήτε για την προμήθεια των φαρμάκων τους.

Τι έχετε να πείτε στους κτηνοτρόφους, αυτούς τους αγωνιστές της ζωής που τους σφάξατε τα κοπάδια τους κι οι άνθρωποι δεν έχουν που την κεφαλή κλίναι και ακόμα δεν τους αποζημίωσε το κράτος. Στους γεωργούς τι θα τάξετε για να σας δώσουν την ψήφο τους που οι αντίξοες καιρικές συνθήκες τους κατέστρεψαν τις περιουσίες τους… και γιατί να σας πιστέψουν κύριοι; Μήπως θα είναι η πρώτη φορά που θα τους πείτε ψέματα;  Πολλούς απ’ αυτούς το κράτος δεν τους αποζημίωσε ακόμα.

Πηγαίνετε στην θέση αυτών των ανθρώπων για μια στιγμή μόνο και θα δείτε μπροστά σας τα παιδιά τους ως δικά σας παιδιά, νέοι άνθρωποι είναι γιομάτα ζωή, που αν πιάσουν την πέτρα και τη στύψουν θα βγάλει νερό, παιδιά που η ανέχεια των γονιών τους δεν τους επιτρέπει να σπουδάσουν. Τι έχετε να προτείνετε γι’ αυτά τα παιδιά ν’ αρχίσουν πάλι να πλέκουν όνειρα στήνοντας το δικό τους αργαλειό; Πως θα ζήσουν αυτοί οι συνάνθρωποί μας; Πουλώντας το σιτάρι που παράγουν 15 λεπτά το κιλό; Και τις επιδοτήσεις τις καρπωθήκαν άλλοι που καμιά σχέση δεν έχουν με την γεωργία. Τι θα κάνει αυτό το παιδί; Δεν θα ψάχνει να βρει την ευκαιρία που θα του εξασφαλίσει μια ζωή με αξιοπρέπεια όποια κι αν είναι αυτή;

Τι θα πείτε σε μας τους συνταξιούχους που οι περισσότεροι ζούμε κάτω από το όριο της φτώχιας; Εσείς θα ζούσατε με μια σύνταξη των 800 – 900 ευρώ; Όσα χρήματα παίρνει το χρόνο ένας συνταξιούχος εσείς τα παίρνετε το μήνα. Πως θα έχετε την απαίτηση όταν έρθετε στο καφενείο που πίνω τον καφέ μου να μου ζητήσετε να σας ψηφίσω; Αλήθεια τι θα πείτε όταν θα αντικρίσετε τους χαροκαμένους γονείς από το αποτρόπαιο έγκλημα των Τεμπών πείθοντας τους να σας ψηφίσουν και που κανένας ένοχος δεν έχει γίνει ένοικος κάποιας φυλακής… ή μήπως δεν υπάρχουν ένοχοι;

Ήρθε ο καιρός που επιβάλλεται να παραμερίσουμε το ατομικό μας συμφέρον και να ψηφίσουμε εκείνον που θα μας πείσει ότι θα εργαστεί για το συμφέρον όλων των Ελλήνων.

Τέλος κ. υπουργέ των οικονομικών, πότε θα δώσετε εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες να μου επιστρέψουν τα αναδρομικά που μου χρωστάει και που παράνομα μου τα κρατάει το κράτος;

* συγγραφέας – ποιητής
μέλος της Παγκοσμίου Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών,
μέλος των Πνευματικών Δημιουργών νομού Χανίων
και άλλων πολλών πολιτιστικών συλλόγων