Στη συνέχεια παρατίθεται κείμενο της Il Manifesto για τη στάση της Ισπανικής κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης:

Αφού γλίτωσε από τη καταιγίδα της Σεούτα, η ισπανική κυβέρνηση αντιδρά. Ο υπουργός Εσωτερικών Φερνάντο Γκράντε Μαρλάσκα (Fernando Grande-Marlaska) βρισκόταν χθες στον ισπανικό θύλακα και πασχίζα να διαβεβαιώσει, ακολουθώντας τα όσα υποστήριξε την προηγούμενη ημέρα ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ (Pedro Sánchez), ότι η μαζική είσοδος μεταναστών στην ισπανική πόλη στις ακτές του Μαρόκου ήταν «μια επίθεση στην ισπανική εδαφική ακεραιότητα», αλλά ότι η κατάσταση «είχε επιστρέψει στη κανονικότητα μέσα σε 24 ώρες», χάρη στις προσπάθειες της κυβέρνησης και τη «συνεργασία» του Μαρόκου.

Η ΘΕΣΗ της ισπανικής κυβέρνησης είναι σαφής: καταληφθήκαμε εξ απήνης, η κυβέρνηση έλεγξε την κατάσταση γρήγορα, εμείς και το Μαρόκο είμαστε θύματα των μαφιών διακίνησης ανθρώπων. Αλλά όλες οι πολιτικές και δημοσιογραφικές αντιδράσεις τις ώρες που ακολούθησαν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης συμφωνούν στο να χαρακτηρίσουν το συμβάν, άμεσα ή έμμεσα, ως ελιγμό του Ραμπάτ. Δεν είναι σαφές εάν αυτό έγινε για την άσκηση πιέσεων σχετικά με τη Δυτική Σαχάρα, την κυριαρχία της Σεούτα και της Μελίγια, τις ισπανικές συμφωνίες με την Αλγερία ή για τη διεξαγωγή του τελικού του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου (που διοργανώνεται από το Μαρόκο, την Ισπανία και την Πορτογαλία) στην Καζαμπλάνκα.

ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ακόμη και ο ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο (Alberto Núñez Feijóo), έκανε λόγο για «προμελετημένη κατάληψη», καθώς και για «εισβολή» (έννοια στην οποία η δεξιά του Vox είναι επίσης ιδιαίτερα προσκολλημένη), για την οποία —σύμφωνα με τον ίδιο— η κυβέρνηση γνώριζε εδώ και μέρες και δεν έκανε αρκετά για να την αποτρέψει.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, τις τελευταίες ημέρες η ροή των μεταναστών που διέσχιζαν τα σύνορα είχε αυξηθεί σε σύγκριση με το σύνηθες, αλλά το σημείο καμπής ήρθε μόλις μεταξύ Πέμπτης και Παρασκευής, με τη συντονισμένη άφιξη δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι, σύμφωνα με όλο και περισσότερες μαρτυρίες, υποκινήθηκαν από μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τους ενθάρρυναν να περάσουν στην άλλη πλευρά με ασαφείς υποσχέσεις, χωρίς κανένα εμπόδιο από τη μαροκινή αστυνομία.

Ο ΙΣΠΑΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ αντέδρασε χθες με αποφασιστικότητα στις συντονισμένες επιθέσεις που δέχθηκε. Σε μια σκληρή επιστολή που απηύθυνε στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία την Παρασκευή δεν είχε πει ούτε μία λέξη υποστήριξης προς τη Μαδρίτη, ο πρωθυπουργός εκφράζει «σοβαρή ανησυχία» για την αντίδραση των ανάλγητων Ευρωπαίων συναδέλφων του.

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, η οποία χαρακτηρίζει την αντίδραση της πλειονότητας των Ευρωπαίων ηγετών ως «εγωιστική, πολωτική και παράνομη», υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα των ενεργειών της κυβέρνησής του απέναντι στην «αναπάντεχη» είσοδο μεταναστών, η οποία «απέτρεψε κάθε περαιτέρω μη εξουσιοδοτημένη μετακίνηση προς την ηπειρωτική Ευρώπη». Κλείνοντας το μάτι στους κοινοβουλευτικούς του εταίρους, ο Σάντσεθ χαρακτηρίζει τη μεταναστευτική του πολιτική «αποτελεσματική» και αναφέρει ότι «επέτρεψε τη δραστική μείωση των παράτυπων αφίξεων», «καθιστώντας την Ισπανία τη δεύτερη χώρα με τα πιο ασφαλή εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, παρόλο που είναι το μόνο κράτος μέλος με χερσαία σύνορα με την Αφρική», γράφει.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΡΧΕΤΑΙ το πρώτο πλήγμα εναντίον ορισμένων από τους συνυπογράφοντες της επιστολής των 22 αντι-ισπανών ηγετών: «Αυτή η επιτυχημένη πολιτική μας επέτρεψε επίσης να βοηθήσουμε άλλα κράτη μέλη που βρέθηκαν αντιμέτωπα με παρόμοιες κρίσεις, όπως όταν υποδεχτήκαμε αρκετούς μετανάστες που έφτασαν στην Ανατολική Ευρώπη (στη Πολωνία) μέσω της Λευκορωσίας το 2021 και στη Λαμπεντούζα το 2023».

Εκφράζοντας τη λύπη του για την «ανόμοια» αντίδραση των συναδέλφων του, αναφέρει ότι ορισμένοι «επέλεξαν να επιτεθούν στην Ισπανία και να ζητήσουν την προσωρινή εξαίρεσή της από τη ζώνη Σένγκεν», μια στάση που ο σοσιαλιστής ηγέτης αποδίδει σε «προκαταλήψεις, ψευδείς ειδήσεις, άγνοια ή πολιτικά συμφέροντα» και την οποία χαρακτηρίζει «αντίθετη στο ευρωπαϊκό δίκαιο, το ανθρωπιστικό δίκαιο και τις αρχές της αλληλεγγύης που μας ενώνουν». Και στη συνέχεια υποστηρίζει ότι είναι «αντίθετη στα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Ευρώπης και την πιο στοιχειώδη κοινή λογική, καθώς η Σεούτα δεν αποτελεί μέρος της ζώνης Σένγκεν, καθώς σχεδόν κανένας παράτυπος μετανάστης δεν παραμένει εν αναμονή αποβίβασης και καθώς η Ισπανία, σύμφωνα με τη Frontex, διαθέτει ένα από τα λιγότερο προσπελάσιμα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ο ΣΑΝΤΣΕΘ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ζητώντας και ο ίδιος την άμεση σύγκληση συνάντησης των υπουργών Εσωτερικών για να «καθοριστεί μια κοινή απάντηση σε τέτοιου είδους καταστάσεις και να επιβεβαιωθεί εκ νέου ότι η ασφάλεια των εξωτερικών μας συνόρων αποτελεί κοινή ευθύνη όλων των κρατών μελών, όχι μόνο εκείνων της πρώτης γραμμής».

Ενώ προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του από τις επιθέσεις των ευρωπαϊκών διπλωματικών γραφείων και της Ουάσινγκτον (ο Ντόναλντ Τραμπ είχε χρησιμοποιήσει τις εικόνες της απελπισίας των μεταναστών για να προειδοποιήσει ότι αυτό θα ήταν το τέλος των ΗΠΑ υπό έναν Δημοκρατικό πρόεδρο), τα ξημερώματα η κυβέρνηση πέρασε από τα λόγια στις πράξεις και εγκατέστησε στα ανοιχτά του κυματοθραύστη που χωρίζει τη Σεούτα από το Μαρόκο ένα πλωτό πνευματικό φράγμα βάθους ενός μέτρου.

Με αυτόν τον τρόπο αποκαθίσταται ένα «στοιχείο συγκράτησης» στα σύνορα, το οποίο είναι απαραίτητο, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκειμένου να επιτραπεί στις δυνάμεις επιβολής του νόμου να απελαύνουν τους μετανάστες με συνοπτικές διαδικασίες.