Παιχνιδάκι θα μοιάζει το… «Κράμερ εναντίον Κράμερ» μπροστά στα νέα επεισόδια του εμφύλιου που εξελίσσεται ανάμεσα στην Μαρία Καρυστιανού και όσους αποχώρησαν τις τελευταίες εβδομάδες από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

Τα πυρά που ανταλλάσσουν οι δύο πλευρές αυτές τις ημέρες δεν είναι απλά τα απόνερα μίας ρήξης, που θα περάσει στο παρελθόν. Αλλά τα προεόρτια μίας επικείμενης σφοδρής σύγκρουσης, με επίκεντρο πιθανόν την ηγεμονία σε έναν αντισυστημικό χώρο, που εκφράστηκε με το «κίνημα των Τεμπών» και αναζητά νέες εκπροσωπήσεις μετά την πικρή εμπειρία αυτών των πρώτων τριών μηνών από την ίδρυση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία.

Κατά τα φαινόμενα, υπάρχει ένα εκτεταμένο δίκτυο ανθρώπων και συλλογικοτήτων, που πρωτοστάτησαν στο «κίνημα των Τεμπών», στήριξαν την Μαρία Καρυστιανού σε όλες τις προηγούμενες φάσεις, αλλά και στη δημιουργία του κόμματος τον περασμένο Μάιο και πλέον είναι εκτός της Ελπίδας.

Πρόκειται για ένα πυρήνα στελεχών, που συγκρούστηκε βίαια με την πρόεδρο της Ελπίδας, αλλά και με την Μαρία Γρατσία και κάνει συντονισμένες κινήσεις και παρεμβάσεις, απορρίπτοντας την ιδέα της περιθωριοποίησης. Ο Θανάσης Αυγερινός και ο Βασίλης Κοκοτσάκης παίζουν κεντρικό ρόλο στις συζητήσεις που γίνονται στις τάξεις των αποχωρήσαντων. Άλλωστε, η κοινή δράση την τελευταία διετία, που κορυφώθηκε το κίνημα των Τεμπών, η όσμωση, η ένταξη στην Ελπίδα και η αποχώρηση από αυτή μέσα σε ένα μικρό διάστημα έχει οδηγήσει ουσιαστικά στη δημιουργία ενός πανελλαδικού δικτύου, που διατηρεί μία συνοχή και επικοινωνία.

Δεν είναι μάλλον τυχαίο το γεγονός ότι και οι κυρίες Καρυστιανού και Γρατσία μίλησαν αυτή την εβδομάδα για ένα «παρακίνημα, που δρούσε εντός της Ελπίδας» και συντονίστηκε αμέσως μετά την αποχώρηση διαφόρων στελεχών, όπως ο Θανάσης Αυγερινός.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη αυτά ετοιμάζουν πανελλαδική διάσκεψη για τον Σεπτέμβριο, προκειμένου να διαμορφώσουν τις επόμενες κινήσεις τους. Μιλούν για ένα «κίνημα ενεργών πολιτών» και αφήνουν να εννοηθεί ότι υπάρχουν διεργασίες «για κάτι νέο». Προειδοποιώντας ότι δεν πρόκειται να πάνε σπίτια τους.

Πολλοί εξ αυτών θεωρούν ότι τα αιτήματα του κοινωνικού κινήματος, που αναπτύχθηκε με σημαία την απόδοση δικαιοσύνης για τα Τέμπη δεν υπηρετούνται από το «κόμμα των Καρυστιανού και Γρατσία», όπως λένε την Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Αντίθετα εκτιμούν ότι η Ελπίδα μετατράπηκε γρήγορα σε ένα κλειστό προς την κοινωνία «μόρφωμα», με αποτέλεσμα ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους την τελευταία διετία να αναζητά εκφράσεις.

Η δημιουργία ωστόσο κόμματος είναι ακόμα μακριά ως σκέψη και πράξη. Και σε κάθε περίπτωση θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Αλλά η ιδέα ενός κινήματος που θα διατηρήσει στο προσκήνιο τα «Τέμπη», έστω και χωρίς την Μαρία Καρυστιανού είναι στο τραπέζι.