Συμπληρώθηκαν εννέα χρόνια από τη 17η Αυγούστου 2017, την ημέρα που η 20χρονη Στέλλα Μούσχου και ο 19χρονος Γιάννης Στρογγυλός έχασαν με τραγικό τρόπο τη ζωή τους έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά, όταν παρασύρθηκαν από αυτοκίνητο. Το δυστύχημα, το οποίο είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο και είχε ανοίξει έναν ευρύ δημόσιο διάλογο για την οδική ασφάλεια, παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τους οικείους τους.

Με αφορμή τη θλιβερή επέτειο, η μητέρα της 20χρονης, Barbara Yoran, προχώρησε σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ανάρτηση, περιγράφοντας το διαρκές πένθος, την αγανάκτηση για την έλλειψη τιμωρίας των υπαιτίων, αλλά και την πικρία της για τις καθυστερήσεις στην κατασκευή του κυκλικού κόμβου στη μνήμη των δύο νέων.

Το χρονικό της 17ης Αυγούστου 2017 και το τηλεφώνημα που άλλαξε τα πάντα

Στο κείμενό της, η Barbara Yoran ανακαλεί με λεπτομέρεια τις στιγμές του δυστυχήματος, το οποίο συνέβη στις 06:20 το πρωί, την ώρα που η κόρη της έβγαινε από μίνι μάρκετ της περιοχής κρατώντας σάντουιτς, ενώ έξω την περίμενε ο Γιάννης κρατώντας με λουρί τον σκύλο τους, τον Ραμόν.

Περιγράφοντας τη στιγμή που ενημερώθηκε για το συμβάν, η μητέρα της Στέλλας αναφέρει:

«Πέρασαν 9 χρόνια Αστεράκι μου. 9 χρόνια από εκείνη την καταραμένη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνο μου και στην οθόνη εμφανίστηκε το γλυκό σου προσωπάκι. Όμως δεν ακούστηκε η δική σου φωνή. Ηταν μια άλλη, αντρική, σοβαρή, αμήχανη, ταραγμένη φωνή . Θα ήθελα να μπορούσα να την ξεχάσω, αλλά είναι αδύνατο. «Είστε η μητέρα της Στυλιανής;;» Κανένας δεν σε έλεγε Στυλιανή. Μόνο κάποιος που θα έβλεπε την ταυτότητα σου θα σε αποκαλούσε έτσι. Κάποιος που δεν σε ξέρει. Ηταν η στιγμή, εκείνη που ένιωσα πως είναι να σκίζεται όλο σου το είναι. Να μαυρίζει όλος ο κόσμος. Να θέλεις να πετάξεις για να συναντήσεις την ψυχή της να την προλάβεις. Να μην φύγει μακρυά σου. Να της φωνάξεις δυνατά και να μην βγαίνουν λέξεις από το στόμα σου. Θέλεις να φωνάξεις ΟΧΙ εσύ!!! Γύρνα πίσω! Εχεις τόσα να κάνεις ακόμη στη ζωή σου!! Θα φύγω εγώ για σένα. Να πάρει εμένα. Δεν έφταιξες σε τίποτα!!».

Η οργή για την ατιμωρησία και οι ευθύνες των εμπλεκομένων

Παράλληλα με την οδύνη της απώλειας, η κ. Yoran εκφράζει την έντονη αγανάκτησή της για τη στάση του οδηγού και του ιδιοκτήτη του οχήματος, καταγγέλλοντας ότι ο υπαίτιος δεν έχει τιμωρηθεί όπως θα έπρεπε για τις πράξεις του.

Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της:

«Εννέα χρόνια Στελλάκι μου. Δεν μας άφησες επειδή το ήθελες. Σε σκότωσε μαζί με τον Γιάννη σου ένας αλήτης, φονιάς, μεθυσμένος και χωρίς δίπλωμα αλήτης . Που κάποιος άλλος αλήτης του έδωσε το αυτοκίνητο του. Που δεν είχαν καν τα «παντελόνια» να παραδεχτούν το έγκλημα που διέπραξαν. Τι να λέμε τώρα κάθε φορά…. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Εγώ να μην περνά στιγμή που να μην σε σκέφτομαι… Η μάνα του Γιάννη το ίδιο… Ο αλήτης να συνεχίζει να ζει την ζωή του χωρίς να έχει τιμωρηθεί για το έγκλημα του…. Ο άλλος ο αλήτης που του έδωσε το αυτοκίνητο, ελπίζω να σέρνεται αλλά δεν το ξέρω. Αν κάποιος ξέρει κάτι ας μου πει».

Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση:

Πέρασαν 9 χρόνια Αστεράκι μου. 9 χρόνια από εκείνη την καταραμένη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνο μου και στην οθόνη εμφανίστηκε το γλυκό σου προσωπάκι. Όμως δεν ακούστηκε η δική σου φωνή. Ηταν μια άλλη, αντρική, σοβαρή, αμήχανη, ταραγμένη φωνή . Θα ήθελα να μπορούσα να την ξεχάσω, αλλά είναι αδύνατο. «Είστε η μητέρα της Στυλιανής;;» Κανένας δεν σε έλεγε Στυλιανή. Μόνο κάποιος που θα έβλεπε την ταυτότητα σου θα σε αποκαλούσε έτσι. Κάποιος που δεν σε ξέρει.

Ηταν η στιγμή, εκείνη που ένιωσα πως είναι να σκίζεται όλο σου το είναι. Να μαυρίζει όλος ο κόσμος.

Να θέλεις να πετάξεις για να συναντήσεις την ψυχή της να την προλάβεις. Να μην φύγει μακρυά σου. Να της φωνάξεις δυνατά και να μην βγαίνουν λέξεις από το στόμα σου. Θέλεις να φωνάξεις ΟΧΙ εσύ!!! Γύρνα πίσω! Εχεις τόσα να κάνεις ακόμη στη ζωή σου!! Θα φύγω εγώ για σένα. Να πάρει εμένα. Δεν έφταιξες σε τίποτα!!

Εννέα χρόνια Στελλάκι μου. Δεν μας άφησες επειδή το ήθελες. Σε σκότωσε μαζί με τον Γιάννη σου ένας αλήτης, φονιάς, μεθυσμένος και χωρίς δίπλωμα αλήτης . Που κάποιος άλλος αλήτης του έδωσε το αυτοκίνητο του. Που δεν είχαν καν τα «παντελόνια» να παραδεχτούν το έγκλημα που διέπραξαν.

Τι να λέμε τώρα κάθε φορά…. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Εγώ να μην περνά στιγμή που να μην σε σκέφτομαι…

Η μάνα του Γιάννη το ίδιο…

Ο αλήτης να συνεχίζει να ζει την ζωή του χωρίς να έχει τιμωρηθεί για το έγκλημα του….

Ο άλλος ο αλήτης που του έδωσε το αυτοκίνητο, ελπίζω να σέρνεται αλλά δεν το ξέρω. Αν κάποιος ξέρει κάτι ας μου πει.

Και….. ακόμη περιμένουμε να σας τιμήσουν εκεί στα Χανιά, φτιάχνοντας έναν κυκλικό κόμβο. Ούτε το γεφύρι της Άρτας…

Αυτό το γλυκό σου χαμόγελο δεν αφήνει όμως να ξεχαστεί τίποτα.

6:20 17 Αυγούστου 2017 ακριβώς την ώρα που βγήκες από το mini market με τα σάντουιτς στα χέρια. Την ώρα που από έξω σε περίμενε ο Γιάννης κρατώντας με λουρί τον Ραμόν.