Την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026 πραγματοποιήθηκε η 4η ειδική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης με θέμα τη δακοκτονία, κατά την οποία ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Αλέκος Μαρινάκης κατέθεσε σειρά ερωτημάτων προς την περιφερειακή αρχή, αναδεικνύοντας τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις του ιδιωτικοποιημένου συστήματος που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με την καταγγελία, το σύστημα διαχείρισης της δακοκτονίας από την περιφερειακή αρχή έχει οδηγήσει σε τραγικές επιπτώσεις για τους ελαιοπαραγωγούς της Κρήτης, με μειωμένη παραγωγή και πτώση της ποιότητας του ελαιολάδου. Οι αγρότες, όπως αναφέρεται, αγωνίζονται να επιβιώσουν απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, την ακρίβεια, τη φορολογική επιβάρυνση και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η κατακύρωση του διαγωνισμού για τον από εδάφους δολωματικό ψεκασμό των ετών 2026-2028 πραγματοποιήθηκε στα μέσα Ιουνίου, ενώ μέχρι και τα τέλη Ιουλίου παρέμεναν άγονα τμήματα στα Χανιά, στο Ακρωτήρι, στη Σούδα, στον Άγιο Νικόλαο και στην Ιεράπετρα, καθώς δεν κατατέθηκε καμία προσφορά στον επαναληπτικό διαγωνισμό. Σύμφωνα με τον Αλέκο Μαρινάκη, μοναδικό κριτήριο για τους εργολάβους αποτελεί το κέρδος, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να μένουν απροστάτευτοι.

Παράλληλα, διαπιστώνεται έλλειψη επάρκειας φαρμάκων, την ώρα που οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη υψηλού δακοπληθυσμού. Τα σκευάσματα από τον διαγωνισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης διανέμονται σταδιακά και οι παραδόσεις φτάνουν τμηματικά, επαρκώντας μόνο για έναν-δύο ψεκασμούς. Οι βιοπαλαιστές αγρότες έχουν ήδη προχωρήσει σε ψεκασμούς με ίδια μέσα, αναγκαζόμενοι να αναλάβουν το κόστος της δακοκτονίας, η οποία μετατρέπεται σε ατομική ευθύνη. Την προηγούμενη χρονιά, η δακοκτονία διακόπηκε πρόωρα σε αρκετές περιοχές λόγω έλλειψης φαρμάκων, συντελώντας στον πολλαπλασιασμό του εντόμου.

Το επιστημονικό δυναμικό κρίνεται μη επαρκές σε αριθμό για ουσιαστική εποπτεία. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι και πέρυσι ο κάθε τομεάρχης είχε στην ευθύνη του χιλιάδες ελαιόδεντρα, γεγονός που υπονομεύει την αποτελεσματικότητα του ρόλου τους. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι στα συνεργεία των εργολάβων, όπως ψεκαστές, εργάζονται συχνά κακοπληρωμένοι και χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο για μέτρα προστασίας.

Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα διεκδικεί την κατάργηση του συστήματος με την εμπλοκή εργολάβων, είτε μέσω ιδιωτών είτε μέσω δήμων και κοινωφελών επιχειρήσεων, το οποίο εφαρμόζει η περιφερειακή αρχή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Αιτούνται ενιαία πανελλαδικά, ολοκληρωμένη και επιστημονικά άρτη εφαρμογή του προγράμματος, με ευθύνη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, τα αναγκαία κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό, πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, εξασφάλιση μέτρων προστασίας για τους εργαζόμενους και κατάργηση της εισφοράς του 2% για τους μικρομεσαίους ελαιοπαραγωγούς. Επίσης ζητούν αύξηση των πιστώσεων στο μέτρο των αναγκών, ένταξη της δολωματικής δακοκτονίας στα οικολογικά σχήματα, ακύρωση εξαιρέσεων ελαιώνων από το πρόγραμμα και επικαιροποίηση των κανόνων εφαρμογής.

Η περιφερειακή αρχή κατηγορείται ότι παρά την αρνητική εμπειρία από τις περασμένες χρονιές, δεν λαμβάνει υπόψη τα δίκαια αιτήματα των παραγωγών, ακολουθώντας την ίδια τακτική με εργολάβους, άγονες εργολαβίες, κουτσουρεμένα κονδύλια και ιδιωτικοποίηση των υποστελεχωμένων υπηρεσιών Αγροτικής Ανάπτυξης της Περιφέρειας Κρήτης, με όχημα τη «ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΑΕ».

Προς την περιφερειακή αρχή τίθενται τέσσερα συγκεκριμένα ερωτήματα: Ποια είναι η ακριβής εικόνα για την τοποθέτηση τομεαρχών και την ετοιμότητα των υπηρεσιών για τη δακοκτονία στην Κρήτη. Πώς σκοπεύει να καλύψει τα άγονα τμήματα του διαγωνισμού, ώστε να μην αναλάβουν οι ελαιοπαραγωγοί με δικά τους έξοδα την προστασία της καλλιέργειάς τους. Ποια είναι η κατάσταση με την προμήθεια των φαρμάκων. Και πώς τοποθετείται απέναντι στο αίτημα για κατάργηση του συστήματος εργολαβιών και υλοποίηση ενιαίου, κεντρικά σχεδιασμένου δημόσιου προγράμματος δακοκτονίας.