Έντονο προβληματισμό και αντιδράσεις στη δημόσια σφαίρα προκαλεί η μακροσκελής παρέμβαση του δημοσιογράφου και παρουσιαστή Τάσου Δούση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία εξαπολύει οξύτατη επίθεση κατά της ελληνικής κοινωνίας, των καταναλωτικών συνηθειών των παραθεριστών και, κυρίως, των πολιτών που διαδηλώνουν ενάντια στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα. Με αφετηρία τις εντυπώσεις του από τηλεοπτικά γυρίσματα σε Νεπάλ και Θιβέτ, ο παρουσιαστής προχωρά σε μια σειρά από αφοριστικές εκτιμήσεις υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα του Fredo της επαναστατικής αριστερής παντόφλας και της ψευτοπλούσιας νιρβάνας», ταυτίζοντας τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό με «φερέφωνα του Ερντογάν» και κάνοντας λόγο για «σαφάρι Εβραίων», ενώ παράλληλα εγκαλεί τους πολίτες για έλλειψη πατριωτισμού απέναντι σε μια επικείμενη σύγκρουση με την Τουρκία.
Η καταναλωτική κριτική για τα νησιά και η τουριστική υπερφόρτωση
Στο πρώτο σκέλος της ανάρτησής του, ο κ. Δούσης εστιάζει στις επιλογές των Ελλήνων ταξιδιωτών κατά τη θερινή περίοδο, ασκώντας κριτική στον συνωστισμό σε δημοφιλείς προορισμούς και στις διαμαρτυρίες για τις υψηλές τιμές διαμονής και διατροφής.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Τρέχουν σαν τα πρόβατα οι νεοέλληνες στα “μοδάτα” νησιά και μετά κλαίγονται πως έχει πολύ κόσμο στην “Ιταλίδα” στα Κουφονήσια και πως είναι ακριβά στην Μύκονο και στην Σαντορίνη! Τελευταία τα “χώνουν” και στην Κίμωλο που ένα δωμάτιο κοστίζει 250 ευρώ 15 Αυγούστου! Απάντηση σε ΟΛΟΥΣ! Νόμος, όπου πάνε οι πολλοί, εσύ πας αλλού, γιατί είσαι μάγκας. Αυτοί που πάνε εκεί που πάνε οι πολλοί είναι, νεόπλουτοι που προσπαθούν να “φανούν” Πχ τους “έφτυσε” η Μύκονος τους κέρδισε η Πάρος. Ή είναι θύματα του μάρκετινγκ στα Social! Η απλά γουστάρουν τα νησιά αυτά και έχουν τον τρόπο τους να επιβιώσουν. Απλά πράγματα…».
Προτείνοντας εναλλακτικούς ηπειρωτικούς προορισμούς, όπως την Πελοπόννησο, τη Θράκη, την Εύβοια και τη Στερεά Ελλάδα, ο παρουσιαστής σημειώνει ότι η επιλογή προορισμών όπως η Μύκονος έναντι περιοχών όπως η Κουρούτα συνδέεται με επιφανειακές ανάγκες προβολής, καταλήγοντας: «Ναι τα νησιά είναι ακριβά αν δεν το σηκώνεις αλλάζεις προορισμό δεν βρίζεις τον προορισμό».
Η στοχοποίηση των διαδηλώσεων για τη Γάζα και η απλουστευτική γεωπολιτική προσέγγιση
Το πλέον αμφιλεγόμενο σημείο της τοποθέτησης επικεντρώνεται στις κινητοποιήσεις της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα. Υιοθετώντας μια λογική πλήρους απαξίωσης των κοινωνικών αντανακλαστικών, ο παρουσιαστής χαρακτηρίζει τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας «επανάσταση της παντόφλας» και επιχειρεί να ταυτίσει την κριτική στις ισραηλινές πρακτικές με εξυπηρέτηση τουρκικών συμφερόντων.
Στο σχετικό απόσπασμα υποστηρίζει:
«Έχουμε σαφάρι Εβραίων στην πατρίδα μας; Όχι μπράβο μας. Εγώ έμαθα στην ζωή, πως ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου! Κάνω λάθος; Το καταλαβαίνω να πέφτει αριστερή παντόφλα στους Εβραίους στις Μαλδίβες. Εκεί περνάει η προπαγάνδα εύκολα. Στην Ελλάδα ρε αδέλφια πως γίνεται να γινόμαστε φερέφωνα του Ερντογάν; Συγνώμη που το ρωτάω αλλά όταν χτυπάμε τους μοναδικούς συμμάχους μας στην περιοχή που μυρίζει μπαρούτι δεν είναι σαν να πυροβολαμε τα πόδια μας. Εδώ και μήνες οι Τούρκοι είναι με το όπλο παραπόδα για τα νησιά μας. Κάνουν πλύση εγκεφάλου στους Τούρκους πολίτες, πως έχει έρθει η στιγμή να πάρουν τα νησιά πίσω».
Προχωρώντας περαιτέρω, συνδέει τις δημόσιες διαμαρτυρίες από το Σύνταγμα έως την Αστυπάλαια με αντισημιτικές πρακτικές και ζητά την παρέμβαση των δικαστικών αρχών:
«Με άλλα λόγια προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για το μοιραίο που θα συμβεί και εμείς έχουμε βγάλει την “αριστερά της παντόφλας” να κυνηγάει Εβραίους από το Σύνταγμα έως την Αστυπάλαια. Μήπως στα εθνικά ζητήματα η χώρα πρέπει λίγο να σοβαρευτεί και να εφαρμόσει τον νόμο τον αντιρατσιστικό εκεί που πρέπει όπως πρέπει;».
Η τοποθέτηση αυτή παρακάμπτει το γεγονός ότι οι διαδηλώσεις των πολιτών εστιάζουν στην καταδίκη των μαζικών απωλειών αμάχων και στην υπεράσπιση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, ανάγοντας σύνθετες ηθικές και ανθρωπιστικές ευαισθησίες σε μονοδιάστατες γεωπολιτικές εξισώσεις.
Η κινδυνολογία, οι εξοπλισμοί και οι κατηγορίες περί «κοινωνικής σήψης»
Στο τρίτο μέρος της ανάρτησης, ο κ. Δούσης αναπτύσσει μια δραματική ρητορική γύρω από την περιφερειακή ασφάλεια, κάνοντας λόγο για συμμαχία της Τουρκίας με το «ΝΑΤΟ των Ισλαμιστών», τα πυρηνικά του Πακιστάν και τα κεφάλαια της Σαουδικής Αραβίας. Ταυτόχρονα, αμφισβητεί την επάρκεια των εξοπλιστικών προγραμμάτων —όπως η προμήθεια των μαχητικών Rafale— υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κοινωνία πάσχει από έλλειμμα φρονήματος.
Ασκώντας δριμεία κριτική στην ελληνική οικογένεια και στους νέους, αναφέρει:
«Ωραίοι οι εξοπλισμοί. Καλά τα Ραφάλ και τα σύγχρονα οπλικά συστήματα, αλλά δεν φτάνουν αν δεν υπάρχει “ψυχή”. Κακά τα ψέματα. Η ελληνική αγία οικογένεια ΔΕΝ θέλει να θυσιάσει ούτε ένα, ούτε δύο παιδιά για το καθήκον και την πατρίδα. Ναι οι ισραηλινοί σε μια αντιπαράθεση με την Τουρκία θα πέσουν στο πεδίο. Ετσι έχουν μάθει. Ετσι ζούνε στα σπίτια τους. Στα σημερινά ελληνικά σπίτια είναι η κατάσταση σε νιρβάνα. Οσα καμάρια πλούσια μπορούν να γλυτώσουν τον στρατό το κάνουν. Δεν ξέρω πόσες εκατοντάδες ταξιαρχίες έχουν χαθεί από τους ελληναράδες της φακής, που δεν πάνε φαντάροι».
Καταλήγοντας στην περιγραφή του για την κατάσταση στη χώρα, ο ίδιος καλεί την κυβέρνηση να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για σκληρές δοκιμασίες:
«Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει διαφθορά, σήψη, κατρακύλα. Καρφί δεν καίγεται σε μια μεγάλη πλειοψηφία για την πατρίδα. Το στοίχημα είναι, η καλοπέραση του φρέντο, οι παπαρολογίες στα social, η επίδειξη και το δήθεν. Η κυβέρνηση πέρα από τις εκλογές που έχει ρίξει το βάρος της, πρέπει με αίσθημα ευθύνης και πατριωτισμού να βγει και να πει την πικρή αλήθεια στον κόσμο. Πρέπει να πει σε όλους τους έλληνες να ετοιμαστούν για θυσίες, πόνο, και πίκρα. Μόνο ένας ενημερωμένος ψυχωμένος και αποφασιστικός ελληνικός λαός μπορεί να αντιμετωπίσει έναν τόσο σοβαρό κίνδυνο. Εύχομαι να κάνω λάθος αλλά τα πράγματα είναι πιο σοβαρά απ’ ό,τι φαίνονται. Και εμείς είμαστε σε διαρκή Νιρβάνα! “Μου χρωστάς έναν Αύγουστο…”».
Η ισοπέδωση του δημόσιου διαλόγου μέσα από τα ψηφιακά δίκτυα
Η δημόσια παρέμβαση του Τάσου Δούση αναδεικνύει τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν ο δημόσιος λόγος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταφεύγει σε γενικεύσεις, εθνικοπατριωτικές εξάρσεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς απέναντι στα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών. Η απόπειρα να παρουσιαστούν οι πολίτες που κινητοποιούνται για ανθρωπιστικά ζητήματα ως «υπονομευτές» της εθνικής ασφάλειας ή «φερέφωνα» ξένων δυνάμεων όχι μόνο ευτελίζει τη δημόσια συζήτηση, αλλά επιχειρεί να καταστείλει την ελευθερία έκφρασης σε μια κρίσιμη διεθνή συγκυρία, όπου ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η νηφαλιότητα αποτελούν θεμελιώδεις πυλώνες κάθε σύγχρονης δημοκρατίας.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Τάσου Δούση:



