Μία διαφορετική, βαθιά ανθρώπινη και συνάμα αποκαλυπτική διάσταση γύρω από την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη κατέθεσε με δημόσια τοποθέτησή του ο κωμικός Αλέξανδρος Τζουβέλας, σε μία συγκυρία όπου ο καλλιτεχνικός κόσμος τελεί υπό το βάρος των ερωτημάτων για τις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο του δημοφιλούς τραγουδιστή. Ενώ η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις έρευνες και αναμένει τη δικαστική διερεύνηση των καταγγελιών περί ενδεχόμενης εγκληματικής δράσης, η παρέμβαση του Τζουβέλα εστιάζει στην αθέατη πλευρά της διασημότητας: στην ψυχική απομόνωση των ανθρώπων που βρίσκονται στο επίκεντρο της δημοσιότητας, στους μηχανισμούς μιας βιομηχανίας που απαιτεί διαρκές κέρδος και στην ευκολία με την οποία η κοινωνία συχνά κανιβαλίζει ή προσπερνά την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Στην ανάρτησή του αναφέρει τα εξής:
Με μία εγκληματική δράση που αναμένουμε την δικαστική εξέλιξη όλο το μουσικό φάσμα χαιρέτισε τον Γιώργο Μαζωνάκη…Έναν άνθρωπο που τραγουδούσε με ροζ κοστουμι και χρυσές μπότες Διονυσίου και γνώριζε την αποθέωση…
Τα τραγούδια του πασίγνωστα και ο ίδιος ενας σταρ με αυτά που συνεπάγονται
Σκοτάδια ,διαχείριση άσχημη και απρόβλεπτες συμπεριφορές..Για έναν άνθρωπο που ειναι στο επίκεντρο και γεννάει λεφτά ενώ ο ίδιος μαυρίζει στην ψυχή φταίνε όλοι και κυρίως ο ίδιος..Όμως όταν χάσεις τον εαυτό σου δεν φταις μετά…Ζεις εξω απ το σώμα σου και παράλληλα..Νομίζεις πως είσαι άτρωτος και πως με έναν μαγικό τρόπο θα την σκαπουλάρεις…Χαμογελάς στο μοιραίο και ξημερώνει και όλα καλά και πάλι από την αρχή..
Ύστερα χειροκρότημα και αποθέωση και κρύψιμο των προβλημάτων..Όχι κύριοι σε κανέναν δεν αξίζει να πεθάνει επειδή ξέφυγε και μην χαίρεστε υποσυνείδητα κάποιοι, επειδή ενας πασιγνωστος ήρθε στα μέτρα σας και κάτω απ τη γη..Οι άνθρωποι που εχουν πάνω τους φώτα σκαλίζουν την κατάθλιψη και είναι εκτεθειμένοι και απροετοίμαστοι..Όλα πιο μεγάλα και όλα φωναχτά…Ανασφάλειες ,στεναχώριες και συμπεριφορές..Είναι δύσκολο να είσαι μόνος σου μέσα σε τόσα φώτα και τόσο κόσμο..Δεν δικαιολογώ επουδενί συμπεριφορές μήτε ενδεχόμενες καταχρήσεις…Αυτο είχα υποχρέωση να το γράψω για τον άνθρωπο που έφυγε και ξέρει αυτός..Η ζωή ειναι δώρο και αποτέλεσμα εκατομμυρίων συμπτώσεων..Είναι θαύμα…Το μόνο που με στεναχωρεί είναι πως έγινε πιο φτηνή στις μέρες μας και δεν υπολογίζεται το ίδιο…
Πάντα όταν θα μπαίνει η εισαγωγή του βιολιού απ το μου λείπεις θα έχουν χιλιάδες άνθρωποι την ίδια σκέψη



