Μιλάει για τον Γιώργο Μαζωνάκη και συγκινείται… Τον γνώριζε εδώ και πολλά χρόνια, καθώς ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος Σπηλιαρωτάκης είναι μοναχός στην ιστορική Μονή Καψά, αλλά και εφημέριος στην Ενορία των Πεύκων, εκεί όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης δημιούργησε το δικό του ησυχαστήριο στην Κρήτη.
Τον γνώριζε, όμως, και από πιο παλιά, καθώς ο Γιώργος επισκεπτόταν το γραφικό χωριό των Πεύκων ως φιλοξενούμενος της καλής του φίλης και δημοσιογράφου Χριστίνας Πολίτη.
Η αγάπη του για την Κρήτη και, ιδιαίτερα, για τα χωριά και τα ακρογιάλια της Σητείας ήταν αστείρευτη. Πριν αγοράσει την παλιά φάμπρικα στους Πεύκους, την οποία μεταμόρφωσε σε ένα υπέροχο σπίτι-μάλιστα, ο πατήρ Ευγένιος είχε τελέσει τον αγιασμό της κατοικίας-ο Γιώργος συνήθως έμενε σε κάποιο κατάλυμα στο Διασκάρι του Μακρύ Γιαλού.
Το σπίτι του Γιώργου Μαζωνάκη στους Πεύκους Σητείας
Συναντήσαμε τον πατέρα Ευγένιο λίγο μετά την τέλεση του μνημοσύνου στους Πεύκους, στον Ιερό Ναό Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου είχαν συρρεύσει άνθρωποι από την Σητεία, την Ιεράπετρα, το Ηράκλειο, τις Μοίρες και άλλες περιοχές της Κρήτης.
“Τι θυμάστε από τον Γιώργο;” τον ρωτάμε.
Είναι τόσα πολλά, καταλαβαίνουμε, αλλά προτιμά να τα κρατήσει για τον εαυτό του, αφού ο Γιώργος, στην ιδιωτική του ζωή, ήταν πάντα σεμνός και διακριτικός. Μπορεί στην επαγγελματική του διαδρομή να είχε πάνω του όλα τα φώτα, στην καθημερινότητά του, όμως, αποζητούσε την ησυχία, τη γαλήνη, την απλότητα. Ζητούσε τη σύνδεση με τον Θεό και τους ανθρώπους, χωρίς όρους και κρατούμενα.
“Ο Γιώργος σχεδίαζε να έρθει στους Πεύκους στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά τη μεγάλη συναυλία που θα έδινε… Δυστυχώς, δεν πρόλαβε. Ήταν ένα καλό παιδί. Ψυχούλα”, περιγράφει.
μνημόσυνο-μαζωνάκης
– Πότε ήταν η τελευταία φορά που επισκέφθηκε το χωριό;
– Πέρυσι, απαντά. “Θυμάμαι μάλιστα ότι τον είχα βάλει μέσα στο ιερό και έψαλλε λίγο. Αγαπούσε πολύ τον Θεό. Πίστευε…”.
Ο πατήρ Ευγένιος θυμάται και την Ανάσταση που είχε κάνει ο Γιώργος Μαζωνάκης στη Μονή Καψά.
“Επισκεπτόταν το μοναστήρι με την παρέα του. Του άρεσε πολύ. Θυμάμαι ότι είχε κάνει και Ανάσταση εδώ και είχε μείνει μέχρι τις 3.30 τα ξημερώματα. Ένιωθε αυτή την κατάνυξη. Του άρεσε να κάθεται σε μία άκρη ήσυχα, χωρίς πολλά φώτα και φωνές”.
Όπως λέει, τον έπαιρνε στο προσωπικό του τηλέφωνο για να του ευχηθεί και να πουν δυο κουβέντες.
«Τα τραγούδια του τα έχετε ακούσει;» ρωτάμε. Χαμογελάει.
“Φυσικά και τα άκουγα. Ήταν ιδιαίτερα, όπως εκείνος. Λατρεύω τη μουσική και ο Γιώργος ήταν ξεχωριστός”.
Ο αρχιμανδρίτης Ευγένιος Σπηλιαρωτάκης
Παρόντες στην κουβέντα μας με τον πατέρα Ευγένιο είναι και κάποιοι άλλοι ντόπιοι από χωριά της Σητείας. Το “φευγιό” του Γιώργου Μαζωνάκη έχει στενοχωρήσει τους πάντες στην περιοχή.
Τον θυμούνται, όπως περιγράφουν, να κάνει τζόκινγκ ή ποδήλατο από τον Μακρύ Γιαλό μέχρι τον Γούδουρα. Και μετά έπεφτε στη θάλασσα που τόσο αγαπούσε και τον λύτρωνε…
Θυμούνται έναν καλό και ευγενικό άνθρωπο, σεμνό, ήσυχο, ταπεινό, που επιζητούσε τη μοναχικότητα.
“Κοιτάς το απέραντο γαλάζιο και τον νιώθεις πιο πολύ από ποτέ…” εξομολογούνται και σιγοτραγουδούν τους στίχους του: “Το ξέρω πως το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι, λάμπω σαν φως, μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει…”.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
