Η Ευρώπη βρίσκεται ήδη σε μια μορφή «Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου» εναντίον της Ρωσίας, σύμφωνα με έναν πρώην στρατιωτικό αξιωματικό και εμπειρογνώμονα σε θέματα ασφάλειας, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο άμεσος κίνδυνος για τους πολίτες είναι πιο πιθανό να προέλθει από τον υβριδικό πόλεμο παρά από μια μαζική επιστράτευση για μια συμβατική σύγκρουση.

Ο Ραμόν Κουέρδα Ρίβα (Ramón Cuerda Riva), Ισπανός ειδικός σε θέματα ασφάλειας και πρώην στρατιωτικός αξιωματικός, δήλωσε ότι η προοπτική ενός άμεσου ρωσικού πολέμου εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπερεκτιμάται, υποστηρίζοντας ότι η Μόσχα στερείται τη συμβατική στρατιωτική ικανότητα να εξαπολύσει μια τέτοια επίθεση.

«Η Ρωσία δεν έχει την ικανότητα να εξαπολύσει έναν συμβατικό πόλεμο εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης», έγραψε στο Escudo Digital.

Η εκτίμησή του έρχεται καθώς οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη επανεκτιμούν τη στρατιωτική ετοιμότητα μετά την εισβολή πλήρους κλίμακας της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις αυξανόμενες προειδοποιήσεις ότι η Μόσχα θα μπορούσε να επιδιώξει να δοκιμάσει το ΝΑΤΟ μέσω drones, πυραύλων, σαμποτάζ και άλλων μορφών πίεσης κάτω από το κατώφλι του ανοιχτού πολέμου.

Ο Ρίβα υποστήριξε ότι η στρατιωτική φήμη της Ρωσίας έχει υποστεί σοβαρή ζημιά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια μαχών στην Ουκρανία.

«Επί δεκαετίες, η προπαγάνδα του Κρεμλίνου πρόβαλλε την εικόνα κολοσσιαίων, σύγχρονων και ανίκητων ρωσικών ενόπλων δυνάμεων. Ωστόσο, η εισβολή στην Ουκρανία, που ξεκίνησε το 2022, υπήρξε μια προσγείωση στην πραγματικότητα για αναλυτές σε όλο τον κόσμο.

»Η Ρωσία όχι μόνο απέτυχε να καταλάβει το Κίεβο σε τρεις ημέρες, όπως είχε σχεδιάσει, αλλά έχει επίσης παγιδευτεί σε έναν βάναυσο πόλεμο φθοράς που έχει κουρελιάσει τη συμβατική στρατιωτική της ικανότητα».

Υποστήριξε ότι η φθορά της Ρωσίας έχει ενισχύσει τη σχετική στρατιωτική θέση της Ευρώπης.

«Η Ευρώπη έχει αναπτύξει την ικανότητα να εξοντώσει οποιονδήποτε ρωσικό στρατό επιχειρούσε να εισβάλει σε αυτήν και στους τρεις παραδοσιακούς τομείς: ξηρά, θάλασσα και αέρα».

Αλλά το επιχείρημα του Ρίβα δεν ισοδυναμεί με απόρριψη της ευρύτερης απειλής για την ασφάλεια. Αντ’ αυτού, πιστεύει ότι η Μόσχα είναι ολοένα και πιο πιθανό να δραστηριοποιηθεί στην «γκρίζα ζώνη», όπου κυβερνοεπιθέσεις, σαμποτάζ, διατάραξη υποδομών και παραπληροφόρηση μπορούν να επιβάλουν κόστος χωρίς να προκαλέσουν άμεσα μια συμβατική στρατιωτική απάντηση.

«Βρισκόμαστε ήδη σε έναν υβριδικό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο – δεν θα υπάρξει συμβατικός, τουλάχιστον με τη Ρωσία».

Η εκτίμηση έρχεται εν μέσω αυξανόμενης πίεσης στην κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Άντι Μπέρναμ (Andy Burnham) να επιταχύνει τις αμυντικές προετοιμασίες της Βρετανίας.

Ο πρώην βουλευτής των Συντηρητικών Σάιμον Κλαρκ (Simon Clarke), διευθυντής της δεξαμενής σκέψης Onward, επέκρινε την απόφαση της κυβέρνησης να καθυστερήσει την παρουσίαση ενός σχεδίου για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες.

«Η κυβέρνηση δεν μπορεί να διατηρήσει τη θέση της σχετικά με την αναβολή “ακόμη και της παρουσίασης ενός σχεδίου” για αυξημένες αμυντικές δαπάνες μέχρι το επόμενο έτος».

Πρόσθεσε: «Τα πράγματα μπορεί να πρόκειται να γίνουν πράγματι πολύ σοβαρά – πολύ περισσότερο από όσο γίνεται ευρέως αντιληπτό».

Η Πολωνία έχει απευθύνει μερικές από τις πιο έντονες πρόσφατες προειδοποιήσεις. Ο πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ (Donald Tusk) δήλωσε ότι οι πληροφορίες από διάφορες πηγές ήταν «πολύ συνεπείς και πειστικές» και ότι η Ρωσία θα μπορούσε να επιδιώξει να δοκιμάσει την προθυμία του ΝΑΤΟ να απαντήσει σε επιθέσεις εναντίον των ανατολικών μελών του.

«Γνωρίζουμε ότι σχεδιάζει κάτι κακό. Ωστόσο, για εμάς το πιο σημαντικό καθήκον είναι να προετοιμαστούμε για διάφορα σενάρια», δήλωσε ο Τουσκ στο κοινοβούλιο.

«Σίγουρα δεν θα δεχτούμε αφελώς τέτοια μηνύματα ότι η Ρωσία έχει καλή θέληση και θα αρχίσει να συμπεριφέρεται σωστά. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη για αυτό».

Πρόσθεσε: «Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος drones ή άλλοι τύποι πυραύλων να διεισδύσουν στο έδαφος μίας ή περισσότερων χωρών στην ανατολική πτέρυγα και να προκαλέσουν ακόμη και ζημιές, ενώ η επίσημη εξήγηση θα είναι ότι επρόκειτο για ατύχημα».

Για τη Βρετανία, οι προειδοποιήσεις ενισχύθηκαν από τον Πτέραρχο Σερ Ρίτσαρντ Νάιτον (Sir Richard Knighton), τον Αρχηγό του Επιτελείου Άμυνας, ο οποίος χαρακτήρισε το τρέχον περιβάλλον ασφάλειας ως το πιο επικίνδυνο της καριέρας του.

«Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη εποχή που έχω γνωρίσει στην επαγγελματική μου ζωή. Στην 35ετή καριέρα μου, αυτή είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος που έχω γνωρίσει. Και οι κίνδυνοι και οι απειλές για αυτή τη χώρα είναι μεγαλύτεροι από ό,τι έχω γνωρίσει μετά τον Ψυχρό Πόλεμο».

Μιλώντας στην εκπομπή Today του BBC Radio 4, ο Νάιτον είπε ότι δεκαετίες βρετανικού στρατιωτικού σχεδιασμού είχαν διαμορφωθεί γύρω από συντομότερες, γεωγραφικά περιορισμένες συγκρούσεις.

«Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, προετοιμαζόμασταν για συντομότερους πολέμους και για συγκρούσεις που είναι περιορισμένες και εντοπισμένες. Αυτό για το οποίο πρέπει να προετοιμαστούμε είναι δυνητικά πολύ μεγαλύτερες, πιο παρατεταμένες συγκρούσεις, όπως έχουμε δει στην Ουκρανία».

Δήλωσε ότι οι επιπτώσεις εκτείνονται πέρα από την αμυντική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι ένα πιο επικίνδυνο περιβάλλον ασφάλειας θα μπορούσε να αναγκάσει τη Βρετανία να επανεξετάσει τις εθνικές της προτεραιότητες.

«Είναι σημαντικό η κοινωνία και όλοι μας να το αναγνωρίσουμε και να το κατανοήσουμε αυτό, και αυτό μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται να κάνουμε διαφορετικές επιλογές και διαφορετικές προτεραιότητες».

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, το κεντρικό ερώτημα είναι επομένως όλο και λιγότερο το αν μια συμβατική ρωσική εισβολή σε έδαφος της ΕΕ επίκειται, και περισσότερο το πόσο μακριά μπορεί η Μόσχα να εκμεταλλευτεί τον χώρο μεταξύ ειρήνης και πολέμου.

Η εκτίμηση του Ρίβα είναι ότι η συμβατική αδυναμία της Ρωσίας καθιστά μια άμεση αντιπαράθεση λιγότερο πιθανή, αυξάνοντας παράλληλα το κίνητρο για το Κρεμλίνο να χρησιμοποιήσει φθηνότερες και πιο δυσδιάκριτες ως προς την απόδοση ευθυνών μεθόδους εξαναγκασμού.

Αυτή η διάκριση μπορεί να προσφέρει κάποια καθησύχαση στους πολίτες που ανησυχούν για την επιστράτευση, αλλά καταδεικνύει επίσης μια πρόκληση ασφάλειας που είναι δυσκολότερο να αποτραπεί και πιο δύσκολο να καθοριστεί: μια αντιπαράθεση που δεν διεξάγεται μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά μέσω υποδομών, δικτύων πληροφοριών και εθνικής ανθεκτικότητας.

londonlovesbusiness.com