Σε μία μετωπική επίθεση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους προχώρησε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρόφ, κατά την ομιλία του στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, αποτυπώνοντας το βαθύ γεωπολιτικό ρήγμα ανάμεσα στη Μόσχα και τη διεθνή αρχιτεκτονική ισχύος της Δύσης.

Επικαλούμενος αποστροφή του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν περί «δικτατορίας ενός ηγεμόνα που έχει αποχαλινωθεί», ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας εξαπέλυσε σφοδρά πυρά για τις διεθνείς εξελίξεις, εστιάζοντας στην αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα και την κράτηση του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, στη δολοφονία της ηγεσίας του Ιράν και στα πλήγματα κατά των πυρηνικών του υποδομών, καθώς και στην πρόθεση επανεξοπλισμού της Γερμανίας υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, καταγγέλλοντας παράλληλα την Ευρωπαϊκή Ένωση για ανοχή απέναντι στην απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία.

«Διαγράφοντας την ενοχή της ναζιστικής Γερμανίας για τη σοβιετική γενοκτονία, χωρίς ντροπή για τη Γερμανία, κύριο χορηγό του ναζιστικού καθεστώτος στο Κίεβο, ο Καγκελάριος Μερτς λέει ότι η Γερμανία πρέπει για άλλη μια φορά να γίνει ηγετική στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη. Καταλαβαίνουν στο Βερολίνο τι σημαίνει “ξανά”; Βλέπουν πού μπορεί να οδηγήσει αυτό; Δεν τους δίδαξε τίποτα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος;».

«Η δικτατορία ενός ηγεμόνα»: Η αμφισβήτηση της 500ετούς δυτικής κυριαρχίας

Ξεκινώντας την τοποθέτησή του, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών επιχείρησε να εντάξει την τρέχουσα παγκόσμια κρίση σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, καταγγέλλοντας τις χώρες της Δύσης ότι επιχειρούν να διατηρήσουν με μονομερείς κανόνες μία κυριαρχία αιώνων:

«Η δυτική μειονότητα κυριάρχησε για 500 χρόνια πάνω στους πόρους των άλλων — προσπαθώντας ακόμα να διατηρήσει τα προνόμιά της, επιβάλλοντας τους κανόνες της σε όλους. […] Όπως το όρισε ο Πρόεδρος της Ρωσίας Πούτιν, παραθέτω: η δικτατορία ενός ηγεμόνα έχει αποχαλινωθεί και είναι απλώς επικίνδυνη για όσους βρίσκονται γύρω της».

Η αποστροφή αυτή έθεσε τον τόνο για μία σειρά καταγγελιών γύρω από μονομερείς επεμβάσεις που, σύμφωνα με τη Μόσχα, αποσταθεροποιούν πλήρως την έννομη διεθνή τάξη.

Η κράτηση Μαδούρο στη Βενεζουέλα και η δολοφονία Χαμενεΐ στο Ιράν

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Λατινική Αμερική, ο Σεργκέι Λαβρόφ στάθηκε ευθέως στη στρατιωτική εμπλοκή της Ουάσιγκτον στο Καράκας, αξιώνοντας την απελευθέρωση της ηγεσίας της χώρας:

«Η αμερικανική εισβολή στη Βενεζουέλα κατέληξε στη σύλληψη του Προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του — οι οποίοι κρατούνται σε αμερικανική φυλακή χωρίς δίκη. […] Επιμένουμε στην άμεση απελευθέρωση του ηγέτη και της συζύγου του».

Στη συνέχεια, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας στράφηκε στη Μέση Ανατολή, χαρακτηρίζοντας τις επιθέσεις εναντίον της Τεχεράνης ως επικίνδυνη παρέκκλιση από τους διεθνείς κανόνες ασφαλείας:

«Θεωρούμε ως απαράδεκτη πράξη επιβολής διά της ισχύος (force-diktat) τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, της οικογένειάς του και της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση που ξεκίνησε τον περασμένο Ιούνιο δεν στόχευσε μόνο μη στρατιωτικές υποδομές, αλλά και ειρηνικές πυρηνικές εγκαταστάσεις υπό τις εγγυήσεις του ΔΟΑΕ (IAEA). Αυτό έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά […] σε ολόκληρο το σύστημα μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων».

Σκληρή ρητορική κατά Βερολίνου: Ο Καγκελάριος Μερτς και τα διδάγματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Ιδιαίτερα αιχμηρή υπήρξε η τοποθέτηση του κ. Λαβρόφ απέναντι στη Γερμανία, με αφορμή τις πρόσφατες διακηρύξεις για την ενίσχυση του στρατιωτικού ρόλου της χώρας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Στο στόχαστρο της κριτικής του βρέθηκε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς:

«Διαγράφοντας την ενοχή της ναζιστικής Γερμανίας για τη σοβιετική γενοκτονία, χωρίς ντροπή για τη Γερμανία, κύριο χορηγό του ναζιστικού καθεστώτος στο Κίεβο, ο Καγκελάριος Μερτς λέει ότι η Γερμανία πρέπει για άλλη μια φορά να γίνει ηγετική στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη. Καταλαβαίνουν στο Βερολίνο τι σημαίνει “ξανά”; Βλέπουν πού μπορεί να οδηγήσει αυτό; Δεν τους δίδαξε τίποτα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος;».

Η απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία και η κριτική στις ευρωπαϊκές αξίες

Κλείνοντας το σκέλος της ευρωπαϊκής πολιτικής, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών κατήγγειλε τη νομοθετική περιθωριοποίηση της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία, εγκαλώντας τις Βρυξέλλες για επιλεκτική ευαισθησία:

«Καμία άλλη χώρα στη Γη εκτός από την Ουκρανία δεν απαγορεύει μία γλώσσα διά νόμου. Στην Ουκρανία τα ρωσικά είναι απαγορευμένα — η χρήση τους μπορεί να σημαίνει φυλάκιση. Αλλά η Ε.Ε., η οποία καυχιέται για τις ευρωπαϊκές αξίες, παραμένει σιωπηλή».

Κλιμακώνοντας περαιτέρω τους ισχυρισμούς του απέναντι στους δυτικούς θεσμούς, ο κ. Λαβρόφ κατέληξε:

«Μπορεί κανείς μόνο να συμπεράνει ότι ο ίδιος ο ναζισμός και οι κατάφωρες παραβιάσεις του λόγου, της ενημέρωσης και της πίστης αποτελούν την ίδια την ουσία των ευρωπαϊκών αξιών».