Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα κρίσιμη φάση, καθώς οι υλικοτεχνικές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (USN) φαίνεται να μετατρέπουν στρατηγικές υποδομές, όπως η βάση της Σούδας στην Κρήτη, σε δυνητικούς στόχους υψηλού ρίσκου.

Ο διακεκριμένος αναλυτής γεωστρατηγικής και μακροοικονομίας, Anusar Farooqui, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας μια κρίσιμη επιχειρησιακή αδυναμία των αμερικανικών δυνάμεων που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες της «Μεγάλης Αντιπαράθεσης» στην περιοχή.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Farooqui, ο οποίος είναι γνωστός για την ικανότητά του να συνδέει τις τεχνικές πτυχές του παγκόσμιου νομισματικού και στρατιωτικού συστήματος με τις διεθνείς σχέσεις, το αμερικανικό ναυτικό αντιμετωπίζει ένα σημαντικό πρόβλημα εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics). Τα αμερικανικά πολεμικά πλοία, παρά την τεχνολογική τους υπεροχή, στερούνται της δυνατότητας επαναγέμισης των οπλικών τους συστημάτων εν πλω.

Η διαδικασία αυτή απαιτεί την κατάπλευση σε οργανωμένες ναυτικές βάσεις, γεγονός που περιορίζει την επιχειρησιακή ευελιξία των μονάδων σε περιόδους παρατεταμένων συγκρούσεων. Ο Farooqui υποστηρίζει ότι οι ιρανικές επιθέσεις έχουν ήδη καταστήσει μη χρησιμοποιήσιμες όλες τις κοντινές βάσεις στην περιοχή των επιχειρήσεων, αναγκάζοντας το USN να αναζητήσει ασφαλές καταφύγιο και εφοδιασμό σε μεγαλύτερη απόσταση.

Σούδα και Τζιμπουτί: Τα νέα προπύργια στο στόχαστρο

Στο πλαίσιο αυτό, οι αμερικανικές δυνάμεις φαίνεται να στρέφονται πλέον σε δύο συγκεκριμένα στρατηγικά σημεία: τη ναυτική βάση στη Σούδα της Κρήτης και τις εγκαταστάσεις στο Τζιμπουτί, στο Κέρας της Αφρικής. Η εξέλιξη αυτή τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο της κρίσης, καθώς η Σούδα αναδεικνύεται σε αναπόσπαστο κρίκο της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας.

Ωστόσο, η χρήση αυτών των βάσεων συνοδεύεται από έναν σοβαρό κίνδυνο. Όπως επισημαίνει ο αναλυτής, αμφότερες οι τοποθεσίες βρίσκονται εντός του βεληνεκούς των πλέον εξελιγμένων ιρανικών πυραύλων. Πρόκειται για βλήματα μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία χαρακτηρίζονται από υψηλή δυσκολία αναχαίτισης, αποτελώντας την αιχμή του δόρατος του οπλοστασίου της Τεχεράνης.

Η στρατηγική του Ιράν και οι προοπτικές κλιμάκωσης

Η ανάλυση του Farooqui καταλήγει σε μια δυσοίωνη πρόβλεψη. Θεωρεί αναμενόμενο το Ιράν να επιχειρήσει, τουλάχιστον σε επίπεδο πρόθεσης, να πλήξει τις βάσεις αυτές. Η στοχοποίηση της Σούδας ή του Τζιμπουτί θα αποτελούσε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας, καθώς μια επιτυχής προσβολή θα υπονόμευε την ικανότητα του αμερικανικού ναυτικού να ανανεώνει τα πυρομαχικά του και να διατηρεί την παρουσία του στην περιοχή.