Γεννημένη στην Κρήτη αλλά με μόνιμη βάση πλέον τα παγωμένα τοπία της Ισλανδίας, η μουσικός, παραγωγός και ερευνήτρια ήχου Venus Volcanism —κατά κόσμον Ρένα Ρασούλη (Rena Rasouli)— διαμορφώνει ένα ξεχωριστό καλλιτεχνικό αποτύπωμα στην ευρωπαϊκή πειραματική σκηνή, συνδέοντας τη μεσογειακή πολιτισμική μνήμη με τον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο.
Με αφορμή το κομμάτι «Dreams» και το συνοδευτικό μουσικό βίντεο που δημιουργήθηκε στον απομονωμένο βορρά της Ισλανδίας, η δημιουργός ξεδιπλώνει μια πολυεπίπεδη αναζήτηση γύρω από τα όρια του υποσυνείδητου, τη μοναξιά του πολικού χειμώνα και τη μεταμόρφωση της καθημερινής ρουτίνας σε φαντασιακό χώρο.
Συνδυάζοντας ambient ηχοτοπία, νεοκλασικές επιρροές και pop ευαισθησίες, η δουλειά της επιβεβαιώνει τη συνεχή διερεύνηση της ανθρώπινης φωνής όχι μόνο ως μέσου λόγου, αλλά ως πρωταρχικού τελετουργικού οργάνου.
Η φωνή ως τελετουργικό όργανο και η διαλεκτική παράδοσης – τεχνολογίας

Στον πυρήνα της δημιουργικής μεθοδολογίας της Venus Volcanism δεσπόζει η διερεύνηση της φωνής, την οποία προσεγγίζει ταυτόχρονα ως γλωσσικό και παραγλωσσικό εργαλείο αλλά και ως αυτόνομη ηχητική οντότητα.
Αντλώντας έμπνευση από έννοιες όπως το πρωταρχικό μοτίβο και το ηχητικό τελετουργικό, η καλλιτέχνις οικοδομεί ετεροτοπικά περιβάλλοντα συνδυάζοντας τη φωνή με αναλογικά και ψηφιακά synthesizers, drones, arpeggiators και ηχογραφήσεις πεδίου (field recordings).
Κεντρική θέση στην πορεία της κατέχει η σχέση της παραδοσιακής μουσικής με τη σύγχρονη τεχνολογία. Διερευνώντας πώς οι αρχέγονες μουσικές φόρμες μπορούν να μεταγραφούν στον ηλεκτρονικό ήχο χωρίς να απωλεσθεί η πολιτισμική μνήμη, η Ρασούλη κινείται ανάμεσα στο προσιτό και το πειραματικό.
Η προσέγγισή της παραμένει διαισθητική, βασισμένη στην αδιάκοπη ακρόαση και τη διαδικασία δοκιμής και λάθους, αξιοποιώντας την επανάληψη, την υφή και τις αλλοιώσεις του ηχοχρώματος.
Η καλλιτεχνική της διαδρομή περιλαμβάνει τη συμμετοχή της ως ένα από τα δύο μέλη του post-punk σχήματος V.V.I.A., ενώ στην προσωπική της δισκογραφία καταγράφονται το πρώτο σόλο EP με τίτλο Rizitiko —το οποίο κυκλοφόρησε από τη Weaponize Your Sound, sub-label της Optimo— καθώς και το δεύτερο EP με τίτλο Tissue, από τη Submersion Records.
Η γέννηση του «Dreams» υπό το σκοτάδι του πολικού χειμώνα

Η δημιουργία του κομματιού «Dreams» τοποθετείται χρονικά ακριβώς έναν χρόνο πριν, όταν οι πρώτες χιονοπτώσεις κάλυψαν τις κορυφές γύρω από την πόλη Siglufjörður στη βόρεια Ισλανδία.
Όπως εξηγεί η ίδια, ο τίτλος αποτελεί συνειδητή επιλογή για την εξερεύνηση ενός φαντασιακού πεδίου:
«Γιατί να ονομάσεις ένα κομμάτι Dreams; Πόσο κλισέ, θα έλεγε κάποιος. Λοιπόν, για πολλούς από εμάς, τα όνειρα είναι ένα είδος φαντασιακού τέταρτου χώρου — μια άλλη σκηνή, γεμάτη σύμβολα και ερμηνείες, ένας τόπος όπου ίσως μπορούμε να μάθουμε κάτι περισσότερο για τον εαυτό μας».
Η σύνθεση συνδέθηκε στενά με το ημερολόγιο ονείρων που διατηρεί δίπλα στο κρεβάτι της, καταγράφοντας εικόνες κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και με την καθημερινή εσωτερική της αναζήτηση πριν από τον ύπνο:
«Πριν κοιμηθώ, πάντα ξαπλώνω με μια ευχή: “Καθώς κλείνω τα βλέφαρά μου και ο ύπνος με παίρνει, γλυκά ή και όχι, δείξε μου, σε παρακαλώ, κάτι που θα με βοηθήσει να καταλάβω λίγο περισσότερο τον εαυτό μου”».
Η εμπειρία της διαβίωσης στον ισλανδικό βορρά, όπου ο χειμώνας διαρκεί από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο υπό καθεστώς έντονου ψύχους και παρατεταμένου σκότους, διαμόρφωσε την ψυχολογική κατάσταση πίσω από το κομμάτι
Περιγράφοντας η ίδια την εμπειρία είπε:
«δεν σας έχει τύχει ποτέ να ονειρεύεστε με τα μάτια ανοιχτά; Ειλικρινά, δεν ξέρω πόσες φορές το έχω κάνει καθώς βουτάω στις πισίνες της Ισλανδίας. Ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, νιώθω σαν να ισορροπώ κάπου ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο και, κάποιες φορές, δεν ξέρω καν πώς έχει περάσει η μέρα. Είμαι και δεν είμαι. Υπάρχω και δεν υπάρχω. Κάνω όλα όσα πρέπει να κάνω, κινούμαι μέσα στη μέρα όπως πρέπει, αλλά αν με γνωρίζεις αρκετά καλά, ίσως το δεις στα μάτια μου: βρίσκομαι κάπου ανάμεσα».
Η οπτικοποίηση στο Siglufjörður: Η ρουτίνα της επιβίωσης και η φαντασίωση του έρωτα

Η οπτική αποτύπωση του έργου αντλεί απευθείας από την εμπειρία των μηνών όπου κυριαρχεί το σκοτάδι, καταγράφοντας τη διάσταση μεταξύ της μηχανικής καθημερινότητας και της εσωτερικής ζωής:
«Εκείνους τους μήνες βρίσκομαι πάντα κάπου ανάμεσα — κάνω όλα όσα χρειάζεται να κάνω, είμαι σχετικά λειτουργική, αλλά όλα μοιάζουν να γίνονται στον αυτόματο πιλότο. Την ίδια στιγμή που πάω στη δουλειά, στο γυμναστήριο, ποτίζω τα λουλούδια μου, κάνω το λουτρό μου, πηγαίνω για κολύμπι ή για έναν απλό περίπατο, μια άλλη σκηνή εκτυλίσσεται μέσα στο κεφάλι μου. Ονειρεύομαι και φαντάζομαι άλλα πράγματα, ενώ συνεχίζω να περνάω μέσα από τις συνηθισμένες ρουτίνες της καθημερινότητας».
Αυτή η συνθήκη αποτέλεσε την αφετηρία για τον σκηνοθέτη του βίντεο, Τάσο Γκολέτσο, ο οποίος, με τη συνδρομή στενών φίλων και της τοπικής κοινότητας του Siglufjörður, μετέτρεψε την ιδέα σε οπτική πραγματικότητα.
Ηχητικά και στιχουργικά, το «Dreams» κινείται ανάμεσα στη δυστοπία και την ουτοπία, αποτυπώνοντας την ένταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.
Πρόκειται για ένα ερωτικό τραγούδι απευθυνόμενο σε έναν φανταστικό σύντροφο, γεννημένο από τη λαχτάρα, την απελπισία και την επίμονη αναζήτηση ενός ιδανικού ή εμμονικού έρωτα μέσα στον χώρο του ονείρου.
Ακούστε το κομμάτι της Κρητικιάς μουσικού όπως το εμπνεύστηκε στη διάρκεια του μεγάλου χειμώνα της Ισλανδίας:



